கிரேசி முதல் கிரேசி வரை – இரா.முருகன்


எழுதிக் கொண்டு வரும் ‘கிரேசி முதல் கிரேசி வரை’ சிறு நூலில் இருந்து

? இப்புத்தகம் எப்போது வெளிவரும்?

! Winter of 2014, if everything goes well. A few interviews have to be recorded. Availability of people is the issue – getting sorted out

கிரேசி முதல் கிரேசி வரை – அத்தியாயம் 3 இரா.முருகன்

(நேர்காணல் தொடர்ச்சி)

‘சம்பிரதாயமான கேள்வி ஒண்ணு. கிரேசி கிரியேஷன்ஸ் எப்போ, எங்கே ஆரம்பிச்சது?’

‘33 வருடம் முந்தி.. மாம்பலம்’.

‘மேற்கு மாம்பலமா? தி.நகரா?’

‘மேற்கு மாம்பலத்துலே அப்போ கொசுத்தொல்லை ஜாஸ்தி. நாடகம் பார்க்காமலேயே தெருவெங்கும் கைதட்டு கேட்கும். தி.நகர் கொஞ்சம் பெட்டர் ஆக இருந்த நேரம். அங்கே தான் பிஞ்சாலா சுப்ரமணியம் தெருவிலே சுபஜனனம்’.

அட, எங்க பேட்டை. சந்தோஷமாகச் சொன்னேன். கூடவே பிஞ்சாலா சுப்ரமணியம் தெரு இருக்கா இல்லியான்னு சந்தேகம் வேறே எழுந்தது. உஸ்மான் ரோடு மேம்பாலம், அந்தத் தெரு ஜவுளிக்கடை, நகைக்கடை நெரிசலில் முகம் தொலைந்து போன அழகான வீதிகளில் பிஞ்சாலாவும் அடக்கம்.

‘நீங்க மைலாப்பூர் மந்தவெளி வாசி. பிஞ்சாலா சுப்ரமணியம் தெருவிலே உங்களுக்கு என்ன வேலை?’

‘அட, மைலாப்பூர்வாசின்னா பொழுதன்னிக்கும் அங்கேயே சுத்திண்டு இருக்கணுமா என்ன? சுத்தியிருக்கேன் தான். ஒரு ஜோக் தெரியுமோ. என் கல்யாணத்துக்கு மாப்பிள்ளை அழைப்பு ஜோரா மைலாப்பூர்லே தான் நடந்தது’.

மோகன் அனுபவித்துச் சிரிக்கிறார்.

‘ஜானவாச ஊர்வலம் லஸ் கார்னர் பக்கம் ஊர்ந்து போய்ண்டு இருக்கு. முன்னாலே நாதசுவர கோஷ்டி அமர்க்களமா கம்பீர நாட்டை வாசிச்சிண்டு வருது. அப்புறம் அங்கவஸ்திரமும் வாயிலே வெத்தலை சீவலுமா மாமாக்கள். நடுநாயகமா, பூச்சரத்தைத் தொங்கவிட்டு அலங்காரம் பண்ணின இம்பாலா கார். நான் மாலையும் கழுத்துமா கார்லே உக்கார்ந்து ஊர்வலம் வந்துண்டு இருக்கேன். பக்கத்துலே நண்டு சிண்டு நார்த்தங்காய் குஞ்சு குளுவான்கள் இடம்பிடிக்க அடிச்சுண்டு வர்ற களேபரத்துலே என்னையே இறக்கி விட்டுடுவாங்க போல இருக்கு. ஆனாலும் மாப்பிள்ளை ஆச்சே. கார்லே கெத்தா நேரே நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து, கையிலே பூச்செண்டை செங்கோல் மாதிரி பிடிச்சுண்டு ஸோ கால்ட் ராஜபார்வை பார்த்துண்டு வரேன். பின்னாலே பட்டுப்புடவை கட்டின புஷ்டியான நத்தைகளாக ஊர்ந்து வர்ற மாமிகள் ரெஜிமெண்ட். அவங்க இம்ப்ரஸ் ஆகணுமே அதுக்குத்தான் ராஜமுழி. லஸ் கார்னர்லே கார் ஒரு நிமிஷம் நின்னுது.’

மோகன் எஃபெக்டுக்காக கொஞ்சம் நிறுத்தி தொடர்கிறார்.

‘டுஷ்ஷுனு எதோ உடைபடற சத்தம். நாதசுவரக்காரர் நாட்டையை நட்டநடுவிலே அம்போன்னு விட்டுட்டு என்னமோ ஏதோன்னு பார்க்கறார். ஊர்வல கோஷ்டி மாமிகள் கையிலே பருப்புத்தேங்காய் தட்டு ஏந்தினது ஏந்தினபடிக்கு பிரமிச்சுப் போய் நிற்கிறா. நான் ஸ்டைலா திரும்பிப் பார்க்கிறேன். அட நம்ப கபாலி’.

‘யார் அது கபாலி’?

‘அவர் கடையிலே தான் தினசரி ராச்சாப்பாட்டுக்கு அப்புறம் ப்ரண்ட்ஸ்ஸோடு அரட்டை, வெற்றிலை சீவல், மங்களம் பாட கோலி சோடா சாப்பிட்டு ஏப்பம் விட்டு முடிச்சுட்டு வீட்டுக்கு வந்து படுக்கையிலே விழற வழக்கம்’.

‘அந்த ஜிக்ரி தோஸ்த் கடை வாசல்லே கார் நிக்குதாக்கும்?’

‘ஆமா, கபாலி ஓட்டோட்டமா ஓடி வந்து ஒரு கோலி சோடாவை ஒடச்சு வெகு பிரியமா நீட்டறார். நானும் படுசந்தோஷமா வாங்கிக் குடிக்கிறேன். கூடவே கபாலி அசிஸ்டெண்ட் பச்சைப் பசேல்னு கால் கவுளி வெத்தலையை கல்யாணப் பரிசா அன்போட தரார். அதையும் ஆனந்தமா வாங்கிக்கறேன். சட்டுனு கார் பக்கத்துலே நடந்து வந்த ஒரு தாத்தா வெத்தலைப் பொட்டலத்தைத் தட்டிப் பறிச்சுட்டார். ஜானவாச ஊர்வலம் வர்ற மாப்பிள்ளைக்கு கோலி சோடா, வெத்திலை, பாக்கு, புகையிலை எல்லாம் சம்மானம் தரக்கூடாதுன்னு தடை உத்தரவு வேறே போட்டுட்டார். கைக்கு எட்டினது வாய்க்கு எட்டாத வருத்தத்துலே நான் கார் சவாரி பண்ணிண்டே கடைக்கண்ணாலே பார்த்தா, அந்தக் கிழவர் ஆனந்தமா எனக்குக் கிடைச்ச வெற்றிலையை ஒரு காம்பு, நரம்பு மிச்சம் இல்லாம அதம் பண்ணிண்டு, நாதசுவரத்துக்கு தப்புத் தாளம் போட்டு ரசிச்சுண்டு வரார்’.

ஏக்கப் பெருமூச்சு விடுகிறார் மோகன்.

‘அன்னிக்கு வெத்திலை போனது போனதுதான். இது நடந்து முப்பது வருஷம் கழிச்சு இன்னிக்கும் என் ஒய்ஃப் என்னைக் குத்தம் சொல்றதை நிறுத்தவே இல்லே – ‘ஜானவாச ஊர்வலத்தை ஹோல்ட் ஆன் பண்ணி கோலி சோடா வாங்கிக் குடிச்சது உலகத்திலேயே நீங்க ஒருத்தர் தான்’ன்னு முந்தாநாள் கூட புகார்’.

மோகனை விட பலமாக நான் சிரிக்கிறேன். ஊஹும், இப்படியே இவரைப் பேச விட்டால் தொடர்ந்து வெடிச் சிரிப்பில் பேட்டி அம்பேல் ஆகிவிடும்.

சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டு நேர்காணலைத் தொடர்கிறேன்.

‘சரி, உங்க மாம்பலம் பிஞ்சாலா சுப்பிரமணியம் தெரு படையெடுப்பு பத்தி பத்து வரிகளுக்கு மிகாமல் பொழிப்புரை உரைக்கவும்’.

‘பிஞ்சாலா ஸ்ட்ரீட்லே என் ப்ரண்ட் கிச்சா இருந்தான். அவன் பல ரூபத்துலே என் கதையிலே எல்லாம் அப்புறம் வந்துட்டான். அப்போத்தான் பாலாஜி பேங்கு உத்யோகத்துலே பாலக்காட்டுக்குப் போய் மலையாளத்தை ஒரு வழி பண்ணிட்டு இங்கே டிரான்ஸ்பர் கொடுத்து அனுப்பினதாலே திரும்பி வந்திருந்த நேரம். வாசு சிஸ்டர் கல்யாணம். அது பிஞ்சாலா தெருவிலே தான் நடக்கறது. நாங்க ஜமா சேர்ந்து ராத்திரி டின்னருக்காக வெயிட் பண்ணிண்டு இருக்கறபோது கிச்சா சொன்னான் – ஏண்டா மாப்ளே நாம ஒரு ட்ராமா ட்ரூப் வச்சா என்ன?’.

ஏகமனதாக அவசரத் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. பந்திக்கு முந்த வேண்டிய அவசரம்.

‘பெயர் என்ன வைக்கலாம்னு கிச்சா கேட்டான். கிரேசி கிரியேஷன்ஸ்னு வச்சுடலாம். பொருத்தமா இருக்கும்னபடிக்கு பாலாஜி என்னைப் பார்த்தான். நான் கிரேசியா கோலி சோடா குடிச்சதை இவங்க ஆயுசுக்கும் மறக்கவே மாட்டாங்களே. பெயர் ஓகே ஆச்சு. அடுத்து நாடகம். என்ன பெயர் வைக்கலாம் சொல்லுன்னு திரும்ப கிச்சா விடாமப் பிடிச்சான். அடிங்கறதுக்கு ஆம்படையான் இல்லே, பிள்ளைக்குப் பெயர் என்னன்னு கேக்கற அவசரம் அவனுக்கு’.

‘என்ன டைட்டில் சட்டுனு சொன்னீங்க?’

‘ஒண்ணு இல்லே ரெண்டு. முதல் டைட்டில் அலாவுதீனும் நூறு வாட்ஸ் பல்பும். அடுத்தது அலிபாபாவும் ஒரே ஒரு திருடனும். முதல் டைட்டில் பசியோடு பசியா ஓகே ஆகி சாப்பிடப் போய் உட்கார்ந்தபோது தான் எனக்கு உறைச்சது – சாப்பாடு காரம் இல்லே. இது கடமை உணர்வு. நான் தான் நாடகத்தை எழுதியாகணும். சரின்னு அன்னிக்கு எழுத ஆரம்பிச்சது தான். கிரேசி கிரியேஷன்ஸ் மொதல் நாடகம் அலாவுதீன் இன்னும் ஓஹோன்னு போய்ட்டு இருக்கு.’.

‘ஆமா, திருவல்லிக்கேணியிலே ஒண்டுக் குடித்தன வீட்டு வாசம், வேலை இண்டர்வ்யூவுக்கு பந்து மித்திரர் சமேதமாக மாது ஆஜர் ஆறது, மேனேஜரா, சம்பந்தியா அதகளப் படுத்தற லாயர் சுப்புவோட அற்புதமான நடிப்பு, அலாவுதீன் சுந்தர்ராஜன் (இப்போ மும்முரமான சாக்லெட் கிருஷ்ணா பாட்டி), குட்டி பூதம் கோபி, சுப்பு பொண்ணு பார்க்க வந்துட்டு ‘பாடறது, பாடறது’ன்னு நச்சரிக்க, கோஷ்டி கானமா புத்தம்புது சினிமா பாட்டை எல்லோருமா பாடறது.’.

நான் சென்னை வந்தது 1984-ல். அப்போதிருந்து இந்த நாடகத்தை எத்தனையோ தடவை பார்த்து விட்டேன். அப்படியே அன்னிக்குக் கண்ட மேனிக்கு அழகாக இருக்கிற, தங்குதடையில்லாத சிரிப்பால் அவை நிறைக்கும் படைப்பு.

‘அது ஏன் மோகன் இன்னும் நாடகத்துலே 30 வருஷத்துக்கு முந்திய விலைவாசியே வச்சிருக்கீங்க? மாதுவுக்கு சம்பளம் 300 ரூபா. ஒரு ரூபா நோட்டு, ரெண்டு ரூபா நோட்டுன்னு வர்ற டயலாக் இப்படி. விலைவாசி ஏற்றதை அனுசரிச்சு ரிவைஸ் பண்ணக் கூடாதா?’

‘இன்ப்ளேஷன், எகனாமி, அஸ்ட்ரானமின்னு எல்லா புள்ளிவிவரமும் அப்ளை பண்ணி வருஷாவருஷம் புதுசா சமர்ப்பிக்க இது என்ன செண்ட்ரல் பட்ஜெட்டா?’

மோகன் அடக்க மாட்டாமல் சிரித்தபடி தொடர்கிறார்.

‘ஒரே ஒரு விஷயத்துலே மட்டும் அப்பப்ப அப்டேட் பண்றோம். நீங்க சொன்னீங்களே, சுப்பு ‘பாடறது பாடறது’ன்னு நச்சரிக்கற சீன். அப்பப்ப பிரபலமா இருக்கற பாட்டை கோஷ்டி கானமாக்கிடறோம். போன வருஷம் அது நாக்கமுக்க. இப்போ கிளிமாஞ்சாரோ. சீன்லே வர்ற அப்பா ரமேஷை வம்புக்கிழுக்க ஒரு சான்ஸ்ங்கிறதாலே கரிமாஞ்சாரோன்னு பாட்டைஇம்ப்ரவைஸ் வேறே செஞ்சாச்சு’. (இப்போது அந்தப் பாடலும் மாறி விட்டது).

‘உங்க க்ரேஸி கிரியேஷன்ஸ் நாடகத்துலே அன்னிக்கு பிஞ்சாலா சுப்ரமணியம் தெருவிலே கல்யாணப் பந்தல்லே ஜமா சேர்ந்த எல்லா நண்பர்களும் இன்னும் டீம்லே இருக்காங்களா? அவங்க தான் உங்க எல்லா நாடகத்துலேயும் நடிக்கறது இல்லியா? வேறே கெஸ்ட் ஆக்டர் அபூர்வம் தானே’.

‘கிட்டத்தட்ட அந்த ப்ரண்ட்ஸ் எல்லோரும் இன்னும் டீம்லே அதே உற்சாகத்தோட, காயகல்பம் சாப்பிட்ட இளமையோடு தலைக்கு டை அடிச்சுண்டு இருக்காங்க. கொஞ்சம் பின்னாலே சேர்ந்த நண்பர்களும் அப்படியே. கெஸ்ட் ஆக்டர் உண்டான்னு கேட்டீங்களே. தி வெரி பெஸ்ட் ஆக்டர், உலக நாயகனே கெஸ்ட் ஆக்டரா நடிச்சு அசத்தியிருக்கார்’

‘எப்போ அது, மோகன்?’

‘திருச்சியில் நடந்தது.. சந்திரஹாசன் சார் கூப்பிட்டிருந்தார். ஜஸ்ட் இருபது வருஷம் முந்தித்தான்’ என்று தொடங்கினார் மோகன்.

நான் சட்டென்று சந்திராண்ணா என்ற ஹாசன் சகோதரர்கள் மூவரில் இரண்டாவதான சந்திரஹாசன் அவர்களை நினைத்துக் கொண்டேன். ராஜ்கமல் பிலிம்ஸ் அலுவலகத்தை சிறப்பாக நிர்வகிக்கிறவர். மேனேஜர் என்றால் மனதில் வரும் பிம்பத்துக்கு ஒரு மைக்ரோமீட்டர் வித்யாசம் கூட இல்லாமல் இருப்பார். ஞாயிற்றுக்கிழமை கூட டை கட்டிக் கொண்டுதான் ராஜ்கமல் பிலிம்ஸ் வருவார்.

டை கட்டிக் கொண்டு சந்திராண்ணா திருச்சியில் சமூகத்தொண்டு நிறுவனம் நடத்தியிருக்கிறார். அவர்களுடைய சிறப்பு நிகழ்ச்சிக்கு கமல் போய்ச் சிறப்பித்திருக்கிறார். அபூர்வ சகோதரர்கள் வந்து சக்கைப் போடு போட்டுக் கொண்டிருந்த நேரம். மோகனையும் திருச்சிக்குக் கூப்பிட்டிருக்கிறார் கமல்.

மோகன் அவசரமாக ஒரு நாடகம் எழுத அதில் வழக்கமான கிரேசி கிரியேஷன்ஸ் நண்பர்களோடு கமலும் ஒரு நடிகர்.

அபூர்வ சகோதரர்கள் ரிலீஸ் ஆகி சக்கைப்போடு போட்டுட்டு இருந்த நேரம். நான் கமல் சாருக்காக எழுதின முதல் படமும் அதுதான். சந்திராண்ணா திருச்சியிலே ஒரு சமூகநல அமைப்பு – சாரிட்டி நடத்திட்டு இருந்தார். அதோட ஆண்டு நிறைவுக்கு என்னை நாடகம் போடக் கூப்பிட்டார். நானும் வரேன்னு கமல் கிளம்பினதும் எங்க டீம்லே எல்லோருக்கும் டன் டன்னா குளூகோஸ் சாப்பிட்ட உற்சாகம். கமல்ஹாசனோட சேர்ந்து அதுவும் மேடையிலே அவர் கூட நடிக்கற பெருமை இருக்கே. விடறதுக்கு யாருக்கு மனசு வரும்?’

‘கமல் சார் நடிக்கறதாலே அவருக்காக ஸ்பெஷல் டயலாக் எழுத வேண்டி இருந்ததா?’

‘ஆமா, அவரும் நம்ம வரதுக்குட்டி கோபியும் மேடையிலே சேர்ந்து வர்றதா ஒரு சீன் கற்பனையிலே வந்துது. அது போதும். கடகடன்னு எழுதிட்டேன்’.

‘என்னன்னு?’

‘கோபி ஏராளம் தாராளமா குட்டை. அவர் கமலைப் பார்த்துக் கேட்கறார் – “அபூர்வ சகோதரர்கள் படத்திலே குள்ள அப்புவா நீங்க நடிச்சது எப்படிங்கற ரகசியத்தை எனக்கு மட்டும் சொல்லுங்க ப்ளீஸ்”. கமல் சொல்றார் – “அதை மட்டும் கேக்காதீங்க. சிதம்பர ரகசியம்”. கோபியோட பதில் – “அட பெரிய ரகசியம், சொல்லாட்ட போங்க சார், நீங்க இந்த ஒரு படத்துலே தான் குள்ள வேஷம் போட்டிருக்கீங்க. நான் கடந்த நாப்பது வருஷமா அதான் போட்டுட்டு வரேனாக்கும்’.

‘அப்ளாஸ் அள்ளிட்டுப் போயிருக்குமே’.

மோகன் புன்னகைக்கிறார்.

எல்லோருடைய அன்புக்கும் பாத்திரமான கோபிக்கு தற்போது கண் பார்வை பழுது அடைந்திருக்கிறது. ஆனாலும் கிரேசி நாடகம் என்றால் அவர் ஒரு காட்சியிலாவது இல்லாமல் போவதில்லை.

‘எப்படியாவது வந்து சேர்ந்துடுவான் அவன்’.

கோபி பற்றி மோகன் நெகிழ்ச்சியாகச் சொன்னார்.

அந்த நாடகம் ரிக்கார்டிங்க் வீடியோவோ ஆடியோவோ இருக்கா? பார்க்கணும் அல்லது கேட்கணுமே.

இருக்கு என்றார் மோகன். கமல் சார் கிட்டே ஒரு காப்பி இருக்கு. என்கிட்டே இல்லே. நீங்க கேட்டுப் பாருங்க. தேடிக் கொடுத்தார்னா எனக்கும் கொடுங்க.

நான் மர்மயோகியிடம் அடிக்கடி கேட்டு அவர் இன்னும் கண்ணில் காட்டாத அந்த சிடியும் குள்ள அப்பு போல் மகா மகா ரகசியமாகப் பாதுகாக்கபடுகிறதாம்!

‘உலகம் பூரா நாடகம் போட்டுக்கிட்டு வர்றீங்க. எந்த மேடைன்னு சரி பார்த்து சம்மதிச்சு ஓகே கொடுத்துட்டுத்தான் மேடையேறுவீங்களா?’

‘ஐ காண்ட் அஃபோர்ட் தட் லக்ஷரி சார். கிடைக்கற இடத்துலே தான் ஆடியாகணும். மேடை கோணல்னு சொன்னா, வேறே மாதிரி சிரிப்பாங்களே’.

‘கொஞ்சம் வித்தியாசமான மேடை அனுபவம் ஏதாவது நினைவு வருதா?’

‘ஓ, ஒரு தடவை தஞ்சை மாவட்டத்துலே ஒரு ஊர்லே நாடகம். போனப்புறம் தான் தெரிஞ்சது, கோவில் மண்டபத்துலே தான் நடத்தியாகணும். நல்ல பெரிய மண்டபம். சுத்தமான கோவில் வாசனை. அதாவது பெருமாளை ஏழப்பண்ண, அதான் எழுந்தருளி சாமி புறப்பாடு முடிச்ச அப்புறம் ஓரத்திலே செருகி வைச்ச அணைஞ்ச தீவட்டி வாடை, கதம்பமா பூ வாசனை, சந்தனம், திருமண் எல்லாம் இன்னும் கமகமக்கிற மண்டபம். கூடவே வௌவால் வாடை, ஓரமா சேஷ வாகனம், பூத வாகனம்னு சமர்த்தா முழிச்சுப் பார்த்துண்டு கலர் கலரா உட்கார்ந்திருக்கு. நாடகத்துக்கு ஆடியன்ஸ் யாருன்னா கோவிலுக்கு ரெகுலரா வர்ற தாத்தா, பாட்டிகள், கூடவே பேரக் குழந்தைகள். அதிலே நாலைஞ்சு ஜலதோஷம் பிடிச்சு பாட்டி புடவை முந்தானையிலே மூக்கைச் சிந்தித் தொடைச்சுண்டு முதல் வரிசையிலே உட்கார்ந்திருக்கு. பாட்டி பொடவைத் தலைப்பு கையிலே மாட்டலேன்னா எட்டி நம்ம வேஷ்டியை சுவாதீனமா இழுத்துத் தொடச்சுண்டுடும். ஹோம்லி கிரவுட். அங்கேயும் வெற்றிகரமா நாடகம் போட்டுட்டுத்தானே வந்தோம். நாடகம் ஆரம்பிக்க முந்தி ஊரே திரண்டு வந்து மேடைக்கு வெகு அருகிலே சூழ்ந்து உட்கார்ந்துடுத்து. நல்ல வேளை அதுலே பெரியவங்க யாருக்கும் ஜலதோஷம் இல்லே.’

‘மேடை நாடகத்துலே உங்க முன்னோடிகள் யார் யார் மோகன்?’

‘மேடை நாடகம்னு எதுக்குப் பிரிக்கணும். ஹ்யூமர்னே வச்சுக்கலாம். கல்கி, தேவன், மெரினா. இந்த லிஸ்டை இப்படி ஆரம்பிச்சிருக்கேன். முடிச்சுத் தரச் சொன்னா, உங்க புத்தகம் பூரா டெலிபோன் டைரக்டரி மாதிரி பெயர் மயமா ஆகிடும். அப்புறம் இவங்க எல்லாம் முன்னோடி மட்டும் இல்லே. நகைச்சுவைக்கு தமிழிலும், மற்ற மொழிகளிலும் பலமான அஸ்திவாரம் போட்டு கோட்டை கொத்தளம் எல்லாம் கட்டினவங்க. நான் இப்பத்தான் உள்ளே போறேன்’.

‘நாடகமே உலகம்னு நீங்க மூழ்கி இருக்க உங்க வீட்டுலே எப்பவும் முழு ஆதரவு உண்டா? அதாவது நீங்க எம்.டெக் படிச்சு நல்ல வேலையிலே இருந்த எஞ்சினியர். அதை வேண்டாம்னு ரெசிக்னேஷன் லெட்டர் கொடுத்துட்டு நாடகத்துக்கு வந்துட்டீங்க. பாதுகாப்பான வேலை, ப்ரமோஷன், வாழ்க்கையிலே சம்பளம் வாங்கி, செலவழிச்சு, சேர்த்து, ஹவுசிங் லோன் போட்டு வீடு கட்டி, செட்டில் ஆறது இப்படித்தானே டிபிக்கல் மிடில் க்ளாஸ் கனவு, லட்சியம் எல்லாம். நீங்க இந்த ஆசாரத்தை மீறி நாடகத்துக்கு வந்துட்டீங்க. எப்படி வீட்டுலே இதை ஏத்துக்கிட்டாங்க முதல்லே?’

‘இதுக்கு பதில் சொல்லணும்னா நான் எங்க தாத்தாவை மனசார நினைச்சு நன்றி சொல்லியாகணும். எங்களுக்குள்ளே இருந்தது தாத்தா –பேரன் உறவை விட, ரெண்டு நெருங்கிய சிநேகிதர்கள் நடுவிலே இருக்கப்பட்ட நட்பு. வேலையில் இருக்கும்போதே நாடகம் எழுத, போடன்னு லீவு போட்டு லாஸ் ஆஃப் பே ஆகி, சம்பளமா முன்னூத்திச் சில்லறை ரூபாயோ என்னமோ கொண்டு வந்து தாத்தா கிட்டே தான் தருவேன். என்னடா, இவ்வளவுதான் சம்பளமான்னு சிரிப்பார். ரொம்ப அதிகம்கிறீங்களான்னு கேட்பேன். ரெண்டு பேரும் சிரிப்போம். வேலையை ரிசைன் பண்ணினதும் தாத்தா கிட்டே தான் முதல்லே சொன்னேன். மனசுக்கு பிடிச்ச காரியத்தை செய், இந்த வேலைதான் சாஸ்வதம்னு நீயே கோடு கிழிச்சு உள்ளே உட்காராமல் தாண்டி வெளியே வந்தது நல்லதுக்குத்தான்னார். சொல்லப்போனா, எங்கப்பாவுக்கே நான் வேலையை ரிசைன் பண்ணி பதினைஞ்சு நாள் கழிச்சுத்தான் தெரியும். என் ஒய்ஃபுக்கும் தான்.’.

தாத்தா, மோகன் நாடகத்திலும் சினிமாவிலும் பெயர் வாங்கியதைப் பார்த்துவிட்டுத்தான் சந்தோஷமாகக் கண்ணை மூடினார். மோகனின் முழுக் குடும்பமும், முக்கியமாக மனைவியும் அப்பாவும் அவர் நாடகத்திலும் சினிமாவிலும் பெற்று வரும் பெருவெற்றிக்குப் பின்னணியில் இருந்து எப்போதும் பக்கபலமாக இருப்பவர்கள். ஒரு வங்கிக் கணக்கு எப்படி திறப்பது, நடத்துவது என்ற விஷயம் கூட மோகனுக்குத் தெரியாது. அவர் பாட்டுக்கு எழுத்திலும் நடிப்பிலும் மூழ்கி இருக்க, அப்பாவும் மனைவியும் இதை எல்லாம் இன்னும் கவனித்துக் கொள்கிறார்கள். அதைப் பெருமையோடு சொல்வதில் மோகனுக்கு மனநிறைவு.

கம்ப்யூட்டர் மேஜைக்கு மேல் ஓரமாக அடுக்கி வைத்திருந்த நாலைந்து பைண்ட் புத்தகங்களைப் பிரிக்கிறார் மோகன். எண்பதுகளில் இருந்து இன்று வரை அவரைப் பற்றி, அவர் நாடகம், சினிமா பற்றி எந்தப் பத்திரிகையில் யார் எழுதியிருந்தாலும், புகைப்படம் வந்திருந்தாலும் அதையெல்லாம் படித்து, சேர்த்து வைத்து நேர்த்தியாக தொகுத்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. எல்லாம் திருமதி நளினி மோகன் கைவண்ணம். மோகனுக்குக் கிடைத்த பொக்கிஷம் அவர்.

இரா.முருகன்

4 thoughts on “கிரேசி முதல் கிரேசி வரை – இரா.முருகன்

  1. rjagan49 August 12, 2014 at 6:58 AM Reply

    என்ன ஒரு சரளமான பேட்டி! முருகன் அவர்கள் கேட்டு வாங்கியதும் க்ரேஸி இன்ஸ்டன்ட் நகைச்சுவையுடன் பதில் அளித்ததும் superb. நகைச்சுவையாக யோசித்து எழுதி பின் அதை பேசுவதோ, நடிப்பதோ அவ்வளவு ஆச்சரியம் இல்லை, சாதாரணமாக பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதும் நகைசுவை தெறித்து விழுகிறது மோகனுக்கு! (வெத்தலை சீவல் தெறிக்குமா என்று தெரியவில்லை!), இரா முருகனுக்கும் உங்களுக்கும் நன்றி. புத்தகம் வெளிவரும் நாளை எதிர்பார்க்கிறேன். – ஜெ.

  2. ramanans August 12, 2014 at 9:52 AM Reply

    அருமை அருமை

    இந்த வலைத்தளத்தில் கிரேஸி மோகனின் சுவையான நேர்காணல் ஒன்றைப் படிக்கலாம். சில சம்பவங்களை அவரது குரலிலேயே கேட்கலாம். சிரிக்கலாம்.

    http://www.tamilonline.com/thendral/authnew.aspx?aid=5845

    • BaalHanuman August 12, 2014 at 3:12 PM Reply

      நன்றி சார். நீங்கள் குறிப்பிட்டுள்ள நேர்காணலை இங்கும் படிக்கலாம்…

      க்ரேஸி-மோகன்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s