63-மகா பெரியவா – அனுபவங்கள் ஆயிரம்


1971-ல் ஒரு சமயம் ஸ்ரீ சைலத்தில் நல்ல விடியற்காலை பொழுது,  மாதர் ஏற்றிய கற்பூரத்தின் ஒளி, பெரியவாளின் முகத்தைத் தேஜோமயமாக்கியிருந்தது.

அப்போது வயோதிகர் ஒருவர் தள்ளாடியவாறே,  வேறொருவரைக் கையைப் பிடித்து அழைத்துக் கொண்டு வந்து, “என் தமையனார்”  என்று பெரியவாளுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தார்.  மூத்தவருக்கு கண் பார்வை மங்கியிருந்தது.  கற்பூரமும் அணைந்து விட்டதால்,  பெரியவாள் எங்கு நிற்கிறார் என்றே அவருக்குத் தெரியவில்லை.  ஏதோ ஒரு திசையைப் பார்த்துக் கையைக் கூப்பிக் கொண்டு நின்றிருந்தார், அந்த பக்தர்.

இதைக் கண்ட பெரியவாள்,  சந்நிதிக்கு எதிரே இருக்கும் பெரிய குத்துவிளக்கின் முன் வந்து நின்று, திரியைத் தூண்டிவிடச் சொல்லி, “இதோ இங்கிருக்கிறேன்.  இப்போது முகம் தெரிகிறதா பார்” என்று பரிவுடன் கேட்டார்கள்.  வயோதிகர் உணர்ச்சி வசப்பட்டு, அப்பக்கம் திரும்பி, கருணைப் பெருங்கடலைக் கண்டு, கன்னத்தில் போட்டுக் கொண்டு, “குருநாதா, சம்போ மகாதேவா, தயாநிதே” என்று கண்ணீர் விட்டுக் கதறித் தீர்த்து விட்டார்.

இதேபோல் , தீன பந்துவாக, பரம சௌலப்ய மூர்த்தியாக, எத்தனை எத்தனை பேருக்குத் தன்னை எளியவனாகக் காட்டிக் கொண்டிருக்கிறார் ?

மஹா பெரியவா அருள்வாக்கு : –

* நாம் இன்று அனுபவிக்கிற சுகங்களுக்கும் கஷ்டங்களுக்கும் காரணம் நாம் முன்னமே இந்த ஜன்மாவிலோ, பூர்வ ஜன்மாவிலோ செய்த நல்லது கெட்டதுகள் தாம்

* பூர்வ கர்ம சமாசாரம் எப்படிப் போனாலும், இனிமேலாவது கர்ம பாரம் ஏறிவிடாமல் பார்த்துக் கொள்வதே முக்கியம்

* பட்டுத்துணி வேண்டாம் என்று இருந்தால் தான் லட்சக்கணக்கான பட்டுப் பூச்சிகளை சாகாமல் காப்பாற்றிய புண்ணியம் கிடைக்கும்

* கட்டுப்பாடுகள் நமது மதத்தில் நமக்கு நன்மை கிடைப்பதற்காகத் தான் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. அவற்றை மதித்து நடப்பதுதான் தர்மம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s