மரமும் மனிதனும் ஒன்றே – பகவான் ரமண மகரிஷி


Ramanar1

ரமணரின் காருண்ய விஸ்தீரணம், அளவுகோல்களுக்கு அப்பாற்பட்டதாய் இருந்தது. மண்ணும் மரமும், மனிதர்களும் என்ற ஸ்தூல வடிவ நிர்ணயங்களைத் தாண்டிப் படர்ந்திருந்தது ரமணரின் கருணைக்கொடி.

ஒரு சம்பவம். கிரிவலம் வருகிற ஓரிடத்தில் படிகள் போல அடுக்கப்பட்டிருந்த கற்களின் மீது ரமணர் ஏறி வருகையில், ஒரு கல்தடுக்கி ரமணருக்கு காயமேற்பட்டது. அன்பர்கள் கோபப்பட்டு, ஒரு ஆசாரியை விட்டு துருத்திக் கொண்டிருந்த கல்பகுதியைச் செதுக்கிச் சீவச் சொன்னார்கள்.

அங்கு வந்த ரமணர், பதறிப்போய் தடுத்துவிட்டுச் சொன்னார்: கல் உங்களை என்ன செய்தது? கல்லில் தவறாக மோதிய இந்தக் கால்களை வேண்டுமானால், உளி கொண்டு சீவிச் செதுக்குங்கள்.”

ஒரு தடவை, மரங்களிலும் மனிதர்களிலும் அதே ஜீவன் பொதிந்து மிளிர்கிறது என்று விளக்கிக் கொண்டிருந்தார் ரமணர். ஒரு அன்பர் உரிமையுடன் ரமணரிடம் வாதிட்டார்: மரமும் மனிதனும் எப்படி சமன்பாடுகளில் ஒன்றே ஆவார்கள்?”

அந்த அன்பரை, அண்ணாமலை அருளரசர் கருணையுடன் பார்த்தபடி கூறினார். ஏன் ஒன்றில்லை? மனிதன், நடக்கும் மரம். மரம் நிற்கும் மனிதன்.”

ஓம் நமோ பகவதே ஸ்ரீ ரமணாயா!

***

Ramanar2

–நன்றி தீபம் (கல்கி வழங்கும் ஆன்மீக மாத இதழ்)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s