சித்திரையில் தொடங்கும் புது வருடம் – திருமலை ராஜன்


thuglak_cartoon

இது விடுமுறை தினம் அல்ல. இது சித்திரைக் கொண்டாட்ட தினம் அல்ல. இது சித்திரை விழா அல்ல. இது தமிழ் புத்தாண்டு தினம். மன்மத வருட தமிழ் புத்தாண்டு தினம். தமிழ் வருஷப் பிறப்பு. பருவ காலங்களின் மாற்றங்களைத் துல்லியமாகக் கணித்து நம் முன்னோர்கள் வகுத்து விட்டுப் போனக் காலக் கணக்கின்படி புது வருடத்தை உற்சாகமாக வணங்கி வரவேற்கும் ஒரு பண்டிகை தினம். அனைவரும் இதைத் தமிழ் வருடப் பிறப்பு என்று தெளிவாகச் சொல்லி வரவேற்றுக் கொண்டாடுவோம்

இந்தியாவின் பல மாநிலங்களும் உலகில் இன்றும் பாகன் வழிபாடுகளைப் பின்பற்றும் பல நாடுகளும் இன்றைய தினத்தை புத்தாண்டு தினமாகவும் புதிய காலத்தின் துவக்கமாகவும் பல நூறு வருடங்களாகக் கொண்டாடி வருகிறார்கள். ஆனால் தமிழ் நாட்டில் மட்டுமே இவை போன்ற பண்டிகை தினங்களை வெறுக்கும் ஒரு கும்பல் இயங்கி வருகிறது. இந்த தினத்தை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை என்றால் அமைதியாகக் கொண்டாடாமல் போகலாம் ஆனால் விடுமுறை தினம் என்ற பெயரிலும் சித்திரைக் கொண்டாட்டம் என்ற பெயரிலும் சித்திரைத் திருநாள் என்ற பெயரிலும் கிண்டலடிப்பது மோசடி வேலை வெறுப்பு அரசியல் மட்டுமே. தமிழ் நாட்டின் இன விரோத திராவிடக் கட்சிகளின் அரசியலை அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கங்களும் தங்களுடன் எடுத்துச் சென்று இந்த புத்தாண்டு தினத்தைப் புறக்கணித்து வெறுப்பு அரசியலை பரப்பி வருகின்றன.
—————————————

அனைத்தையும் மீறி நமது முன்னோர்கள் நமக்கு அளித்த அறிவுச் செல்வத்தை மதித்து இன்றைய தினத்தில் தமிழ் புத்தாண்டைச் சிறப்பாகக் கொண்டாடும் அனைவருக்கும் இன்றைய தினத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து போற்றி வழிபடும் அனைத்து மக்களுக்கும் இந்த வருடம் அனைத்து நன்மைகளையும் கொணரட்டும். இந்த மன்மத ஆண்டில் வறண்டு கிடக்கும் பூமிகள் முக்கியமாக கலிஃபோர்னியா மாநிலத்தில் மழை பொழியட்டும். எல்லா இடங்களிலும் செல்வமும் அமைதியும் வளமும் பெருகட்டும். விவசாயம் செழிக்கட்டும். இருள் அகன்று ஒளி பெருகட்டும்.

மன்மத ஆண்டு அனைவருக்கும் அனைத்து நன்மைகளையும் அளிக்கட்டும். அனைவருக்கும் இந்த ஆண்டு மேலும் சிறப்பாக அமைய வாழ்த்துகிறேன்!

10-துக்ளக் வயது 45


இதன் முந்தைய பகுதி…

ஆசிரியர் சோ பேச்சின் தொடர்ச்சி:

ப்போது பன்னீர் செல்வம் இங்கு முதல்வராக இருக்கிறார். சில பேர் இங்கே கேட்கவில்லை என்றாலும், ‘துக்ளக்’கிற்கு அனுப்பும் கேள்வியிலும், வெளியிலும் என்னிடம், ‘பன்னீர் செல்வம் அரசு ஒரு செயல்படாத அரசாக இருக்கிறது’ என்கிறார்கள். நான் அவர்களிடம், ‘பன்னீர் செல்வம் இந்த 3, 4 மாதங்களில் செய்ய வேண்டிய எந்தக் காரியத்தை அவர் செய்யவில்லை? உதாரணத்துக்கு 2, 3 சொல்லுங்களேன்’ என்று கேட்டேன். அதற்கு, ‘அப்படிக் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல முடியாது; பொதுவாக, ஒரு சீஃப் மினிஸ்டர் இருக்கிற மாதிரியே இல்லை’ என்கிறார்கள். ஏன், அமைதியாக ஒருவர் தன் வேலையைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கக் கூடாதா? கவர்னர் ஆட்சி மாதிரி, ஒரு நிர்வாகம் நடந்து கொண்டிருக்கட்டுமே? அவர் மீது தவறு இருப்பதாக நான் நினைக்கவில்லை. அவர் கம்பி மேல் நடப்பது போல் நடக்க வேண்டும். தான் தான் முதல்வர் என்ற மாதிரியும் காட்டிக் கொள்ளக் கூடாது. அது ஆபத்து (சிரிப்பு, கைதட்டல்). அதே சமயத்தில், அரசாங்கத்தை நடத்தாமலும் இருக்க முடியாது. அதையும் பார்க்க வேண்டும். இப்படி அவர் மிகவும் நாசூக்காகச் செயல்பட்டு வருவதாகவே நான் நினைக்கிறேன் (கைதட்டல்).

அதே போல, ஜெயலலிதாவை நான் மிகவும் ஆதரிக்கிறேன் என்று துக்ளக் மீது ஒரு விமர்சனம் இருக்கிறது. துக்ளக்கே ‘நமது எம்.ஜி.ஆர்.’ பத்திரிகை மாதிரி ஆகிவிட்டது (சிரிப்பு) என்பது புகார். எந்தெந்த விஷயத்தில் ஜெயலலிதாவுடனும், அ.தி. மு.க. அரசுடனும் நான் மாறுபடுகிறேனோ அதை எல்லாம் எழுதி வந்திருக்கிறேன். இலங்கை பிரச்னையில், அ.தி.மு.க.வுக்கு நேர் எதிரான நிலை என் நிலை.

அன்னிய நேரடி முதலீட்டில் கம்யூனிஸ்ட்டுகள், காங்கிரஸ் மற்றும் குருமூர்த்தியின் சுதேசி ஜாக்ரன் மன்ச் எடுத்த நிலையைத்தான் அ.தி.மு.க.வும் எடுத்துள்ளது. அதை நான் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. எதிர்த்து எழுதியுள்ளேன்.


கூட்டத்தின் ஒரு பகுதி….
அண்ணா நூற்றாண்டு நூலகம் என்று தி.மு.க. ஆட்சியில் நன்றாகக் கட்டியிருந்தார்கள். அதை மாற்ற வேண்டும் என்று இந்த அரசு கூறியபோது நான் எதிர்த்தேன். சட்ட சபையை மாற்றும் முடிவைச் சரி என்று சொன்னேன். ஏனென்றால், தி.மு.க. அரசு இந்தியன் ஆயில் டேங்க் மாதிரி ஒரு பில்டிங்கைக் கட்டியிருந்தது (சிரிப்பு, கைதட்டல்). அதை மாற்றியதில் தவறில்லை. ஆனால், லைப்ரரி ஒழுங்காக இருந்தது. அதன் மீது கை வைப்பதை எதிர்த்தேன்.

‘மின்சார நிலைமை இன்னும் சரியாகவில்லை; சரியாகி விடும், சரியாகி விடும்’ என்று சொல்லிக் கொண்டு, தி.மு.க. மீது பழி போட்டுக் கொண்டிருக்க முடியாது. இதைக் கவனிக்க வேண்டும். அதற்கு இந்த அரசு போதிய கவனம் செலுத்தியதாகத் தெரியவில்லை என்று எழுதியிருக்கிறேன். சட்டம் ஒழுங்கு நிலைமை பற்றி எழுதியிருக்கிறேன்.

இன்னும் நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று துக்ளக் அலுவலகத்தில் ஒரு விவாதம். இதை நான் கேட்டபோது, எல்லோரும் அமைதியாக இருந்தார்கள். பிறகு, ‘ஜெயலலிதா சப்போர்ட்னு ஒரு அபிப்ராயம் இருக்கிறது’ என்றார்கள். ‘ஜெயலலிதா என்றால் மென்மையாக விமர்சிக்கிறீர்கள்; கலைஞரை விமர்சிப்பது போல விமர்சிப்பதில்லை’ என்றார்கள். இதை நான் ஒப்புக் கொள்கிறேன். இது நான் ஏற்க வேண்டிய குற்றச்சாட்டு தான். ஆனால் அதற்கு ஒரு காரணம் உள்ளது. இப்போது அ.தி.மு.க.வுக்கு என்ன மாற்று?

ஜெயலலிதாவும் கூடாது; கலைஞரும் கூடாது; ஹெச். ராஜா வந்தால் சந்தோஷம்தான் (கைதட்டல், சிரிப்பு). ஆனால், நாம் சொல்வது நடக்கிற காரியமாகவும் இருக்க வேண்டும். அந்த மாதிரி யதார்த்த நிலையையும் கணக்கில் கொண்டு நான், எனது விமர்சனங்களைச் செய்கிறேன். அதில் பெரிய தவறு இருப்பதாக நான் கருதவில்லை. அதே சமயம், இப்படி ஒரு விமர்சனம் இருப்பதை நான் கவனத்தில் எடுத்துக் கொள்கிறேன். இது நான் கவனிக்க வேண்டிய ஒரு விஷயம்தான். இந்த மாதிரி ஒரு அபிப்ராயத்தை வளர விடுவது நல்லது அல்ல. இம்மாதிரி ஒரு அபிப்ராயத்தை உருவாக்கி விட்டு, பிறகு நான் கூறும் கருத்துக்கள் எடுபடும் என்று எதிர்பார்ப்பதிலும் அர்த்தம் இல்லை. அதனால் இதை நான் மனதில் நிறுத்தி, துக்ளக்கின் போக்கை அமைத்துக் கொள்வேன்.

(அரங்கில் இருந்து, ‘இலங்கையில் ராஜபக்ஷ தோல்வி பற்றி’ என்று ஓரிருவர் குரல் எழுப்பினர்.)


‘ராஜபக்ஷ வெற்றி பெறுவார் என்று தான் நான் எதிர்பார்த்தேன். தமிழர் ஓட்டுக்களும், முஸ்லிம் ஓட்டுக்களும் அவருக்குக் கிடைக்காது என்பதை நானும் ஏற்றுக் கொண்டேன். ஆனால் சிங்களர்களே இவ்வளவு பேர் அவரை எதிர்ப்பார்கள் என்று நான் நினைக்கவில்லை. இருந்தாலும் வெற்றி பெற்ற கட்சியின் அளவுக்கு, கிட்டத்தட்ட சமமான அளவு சிங்களர் வாக்குகள் ராஜபக்ஷவுக்கும் கிடைத்திருக்கிறது. அவருடைய குடும்ப ஆட்சி மற்றும் ஊழல் காரணமாக இந்த முடிவு வந்துள்ளது.

சிறிசேனா மட்டும் என்ன செய்யப் போகிறார்? அவருக்கு சிங்களர்கள் ஆதரவு வேண்டாமா? சொல்லப் போனால் ராஜபக்ஷவை விட இவ்விஷயத்தில் அவருக்குக் கூடுதல் கவலை இருக்கும். அதனால் தமிழர் பிரச்னையை அவர் எப்படிக் கையாளப் போகிறார் என்பதைப் பொறுத்திருந்து பார்க்க வேண்டும். சிறுபான்மைத் தமிழர்களையும், முஸ்லிம்களையும் தாஜா செய்யும் வகையில் அவர் எல்லாம் செய்து விட முடியும். அதுவல்ல, இலங்கை அரசியல். சிங்களர்களின் ஆதரவை, ஓட்டுக்களைப் பெறும் வகையில்தான் அவர் செயல்படுவார். புத்த துறவிகளின் நிர்பந்தம் எல்லாம் வரும். இதை மனதில் கொண்டுதான் இலங்கையின் புதிய அரசை நாம் அணுக வேண்டும். சீனாவுடன் அவர்கள் மிகவும் நெருங்காமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

“இங்கே ‘துக்ளக்’ அழைப்பை ஏற்று டி.ராஜா வந்திருக்கிறார். அவருக்குத் தெரியும். துக்ளக் வாசகர்களும் சரி, சோவும் சரி, நாம் கூறுவதைக் கேட்கப் போவதில்லை என்று அவருக்கு நன்றாகவே தெரியும். இருந்தாலும் அவர் இங்கு வந்திருப்பது, அவருடைய தன்னம்பிக்கையை எடுத்துக்காட்டுகிறது (கைதட்டல்). டெலிவிஷன் சானல் விவாதங்களில் அவருடன் பங்கேற்றிருப்பது பற்றி இங்கு டி.ராஜா குறிப்பிட்டார். அந்த விவாதங்களில் 4 பேர் பங்கேற்றால், நாங்கள் மூன்று பேர் ஒரு கருத்தைக் கூறினால், நாலாவதாக கருத்துக் கூறும் இவர், வேறு விதமாகத்தான் கருத்துச் சொல்வார் (சிரிப்பு). நாலு பேரில் நாம் மைனாரிட்டியாக இருக்கிறோமே, 75 சதவிகிதம் நமக்கு எதிராக இருக்கிறதே என்று பார்க்க மாட்டார்.

இங்கு வந்துள்ள ஜவாஹிருல்லாஹ்வுக்கு, ‘நான் ஒரு பா.ஜ.க. ஆதரவாளன், ஆர்.எஸ்.எஸ். அனுதாபி’ என்பது தெரியும். தெரிந்தும் அவர் இங்கு வந்து, வாசகர்களிடையே தனது நிலையை, கருத்துக்களைச் சொல்ல வந்திருக்கிறார். அவருக்கும் என் நன்றி (கைதட்டல்).

ஹெச். ராஜாவுக்கு ஒரு நம்பிக்கை. ‘என்ன இருந்தாலும் இவர் (சோ) நம்ப ஆளுதான்’னு. அதே சமயம், எப்போது அவர்களிடம் (பா.ஜ.க.விடம்) இருந்து நான் மாறுபடுவேன் என்று அவருக்கும் தெரியாது; எனக்கும் தெரியாது. ஆகவே, அதையும் தெரிந்து அவர் இங்கு வந்திருக்கிறார். அவருக்கும் நன்றி. இவர்கள் மூவரும் வந்து விழாவைச் சிறப்பித்திருக்கிறார்கள். நீங்கள் அனைவரும் பல வேலைகளை விட்டு இங்கு வந்திருக்கிறீர்கள். அனைவருக்கும் நன்றி.”

(இதற்குப் பிறகு அனைவரும் தேசிய கீதம் பாட, விழா இனிதே நிறைவு பெற்றது.)

தொகுப்பு: எஸ்.ரமேஷ்
ஃபோட்டோ: சிவா
(துக்ளக் ஆண்டு விழா டி.வி.டி. வேண்டுவோர், 04424984050 என்ற தொலைபேசி எண்ணைத் தொடர்பு கொள்ளவும்)

நூல் அறிமுகம் – வாழ்வு தரும் மரங்கள் – ச.திருமலை ராஜன்


life_trees

பத்து கிணறுகள் ஒரு குளத்திற்குச் சமம்

பத்து குளங்கள் ஒரு ஏரிக்குச் சமம்

பத்து ஏரிகள் ஒரு புத்திரனைத் தருவதற்குச் சமம்

பத்து புத்திரர்கள் ஒரு மரத்திற்குச் சமம்

எவர் ஒருவர் நற்கனிகள் பூத்துக் குலுங்கும்

நல்மரங்களை நடுகின்றாரோ அவரிடம்

தேவதைகளும் முனிவர்களும் தேவதைகளும் கந்தர்வர்களும்

மூன்று யுகங்களும் தங்கி அருள் புரிவர்

சுரபாலரின் விருஷ ஆயுர்வேதம்

சொல்வனத்தில் வெளியான எனது நூல் அறிமுகம் ஒன்று. பாலஹனுமான் வாசகர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்…

செம்மரக் கடத்தல்காரர்களும் மரம் காக்க உயிர் ஈந்த பிஷ்ணோய் பழங்குடியினரின் தியாகமும் – திருமலை ராஜன்


வைல்டஸ்ட் இந்தியா என்னும் டிஸ்கவரி சேனல் டாக்குமெண்ட்டரி குறித்து நான் முன்பு ஒரு நீண்ட பதிவு எழுதியிருந்தேன். அதில் நான் எழுதிய ஒரு பாரா கீழே…

வைல்டஸ்ட் இந்தியாவின் முதல் எபிசோடு ராஜஸ்தானின் பாலை நிலங்களையும் அங்கு வாழும் விலங்குகளையும் மிக அழகாக பிருமாண்டமாக காட்டுகிறது. ராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் ஒரு வித மான்கள் புனிதமாகக் கருதப் படுகின்றன. ஆகவே அவைகள் அங்கு பாதுகாப்பாக உணர்கின்றன. அழகிய குட்டி குட்டி மான்கள் அங்கும் இங்கும் சுதந்திரமாக அலைகின்றன. அவற்றை அங்கு வாழும் பிஷ்னோய் பழங்குடியினர் அன்பாக உபசரிக்கிறார்கள். பாதுகாக்கிறார்கள்.  ஒரு பிஷ்னோய் பழங்குடிப் பெண் ஒரு மான் குட்டிக்குப் பால் கொடுக்கும் ஃபோட்டோ ஒன்றை பலரும் பார்த்திருந்திருக்கலாம். பிஷ்னோய் பழங்குடியினர் மான்களையும், எருமைகளையும், குரங்குகளையும்  பிற அரிய விலங்குகளையும் மட்டும் பாதுகாக்கவில்லை

அவர்கள் மரங்களையும் உயிரினும் மேலாக பாதுகாக்கிறார்கள். உலகின் ஆதி சுற்றுச் சூழல் போராளிகள் பிஷ்னோய்களே. கஜோரி என்றொரு வகை மரம் அங்கு புனிதமாகக் கருதப் படுகிறது. அது பஞ்ச கால மரமாகக் கருதப் படுகிறது. கடும் பஞ்ச காலத்திலும் கூட அதன் மரப் பட்டைகளைத் தின்று உயிர் பிழைத்து விடலாம். ஆகவே அவை எந்தக் கட்டத்திலும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறார்கள்.

ஒரு முறை ஒரு கஜோரி மரத்தை வெட்டுவதற்காக மன்னன் படைகளை அனுப்பி வைத்த பொழுது முதலில் எங்களை வெட்டி விட்டு மரங்களை வெட்டுங்கள் என்று அந்த மரங்களைக் கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டு மன்றாடியுள்ளார்கள். படையினர் அவர்களைக் கொல்லக் கொல்ல மொத்தம் 393 பேர்கள் அங்கு அந்த மரத்தைப் பாதுகாப்பதற்காக உயிரை விட்டிருக்கிறார்கள். இதை பிஷ்னோய் பழங்குடி மக்களின் மூத்தவர் ஒருவர் குழந்தைகளுக்குக் கதையாகச் சொல்கிறார்.

பின்ணணியில் வர்ணணையாளர் உருக்கத்துடன் இது 300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக நடந்த உண்மைச் சம்பவம் அவர்கள் மரங்களைக் காப்பதற்காக உயிரையே விட்டிருக்கிறார்கள். ஒன்றல்ல இரண்டல்ல 393 பேர்கள் தங்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்து அந்த மரத்தைக் காப்பாற்றியுள்ளார்கள். ஏனென்றால் அவர்கள் இந்துக்கள் என்று சொல்கிறார்.

அதைக் கேட்கும் நான் விவரிக்க இயலாத பரவசம் அடைந்தேன். இந்த போஷ்னோய் இன மக்களின் குரு ஜம்பேஷ்வரர். அவர் 14ம் நூற்றாண்டில் அந்த மக்களுக்கு 29 முக்கியமான கடமைகளைக் கட்டளைகளாக  இட்டிருக்கிறார் அவையே இன்றும் போற்றப் படுகின்றன. கடைப்பிடிக்கப் பட்டு வருகின்றன. அவற்றில் பெரும்பாலான கட்டளைகள் விலங்குகளையும், மரங்களையையும் சுற்றுச் சூழலையும் போற்றும் பாதுகாக்கும் பேணும் கட்டளைகளே.

சூழல் பாதுகாப்பின் அவசியத்தையும் சூழலியலின் சமன்பாட்டை பேணுவதின் முக்கியத்துவத்தையும் அவர் விஷ்ணு வழிபாட்டுடன் கூடவே போதித்திருக்கிறார். இயற்கை அழிந்தால் மனிதன் வாழ முடியாது. அங்குள்ள குரங்குகளும், மாடுகளும், பறைவகளும், மான்களும், மரங்களும் இல்லையென்றால் அங்கு மனிதனும் அழிந்து விடுவான் என்று போதித்திருக்கிறார். ஏனென்றால் அவரும் அவர் இன மக்களும் இந்துக்கள்.

——————————————————————————————————————-

ஒரு மரத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காக 393 மக்கள் தங்கள் இன்னுயிரை ஈந்ததும் இதே இந்தியாவில்தான் நடந்துள்ளது. ஆனால் இன்றோ கும்பல் கும்பலாகப் போய் இந்தியாவின் நூறாண்டுகள் வயதுள்ள ஒரு செம்மையான மரத்தை வெட்டுகிறோம். அவை வெறும் மரங்கள் அல்லவே. இந்த நாட்டின் அரிய பொக்கிஷங்கள் அல்லவா? அந்தப் பழங்குடி மக்களிடம் இருந்து தமிழர்கள் என்ன பாடம் கற்றுக் கொண்டிருக்கிறோம்? மரங்களை வெட்டியதும் இல்லாமல் அப்படி வெட்டியவர்கள் தமிழர்கள் என்பதினாலேயே அவர்களைத் தண்டிக்கக் கூடாது என்று போராடுகிறார்கள். எப்பேர்ப்பட்ட கலாசார சீரழிவை அடைந்து விட்டது தமிழ் நாடு? மரங்கள் இந்தியாவின் ஜீவ நாடி. குறிப்பாக தமிழ் நாட்டில் பெரும் அளவு மர வன அழிப்பினால் தொடர்ந்து மழை அளவு குறைந்து பாலைவனமாகி வருகிறது. அது குறித்த சூழலியல் பிரக்ஞை சற்றும் இன்றி தமிழர் அரசியல் செய்து வருகிறார்கள் தமிழ் நாட்டு மக்கள். மனித உயிர்களை விட மரங்கள் மேலானவையா என்று ஒரு இந்த்துவ நண்பரே கேட்க்கிறார் என்றால் அவருக்கு மேற் சொன்ன பிஷ்னோய் மக்கள் குறித்த அடிப்படை அறிவு கூட இல்லாமல் போனதுதான் காரணம். மனித உயிர்களை விட மரங்கள் மேலானவையா என்றால் என்  பதில் ஆம் என்பதே.

ஒரு மரம் நூற்றுக்கணக்கான மக்களின் வாழ்வாதாரமாக விளங்குகிறது. ஒரு மரத்தை வெட்டுவது நிகழ்கால மக்களுக்கும் எதிர்கால சந்ததியினருக்கும் செய்யும் மாபெரும் துரோகம் ஆகும். ஆகவே ஒரு மரத்தை வெட்டினால் வெட்டுபவன் பல நூறு பேர்களைக் கொன்றவனாகின்றான் ஆகவே அப்பேர்ப்பட்ட கொலைகாரனைச் சுட்டுக் கொல்வதில் எந்தத் தவறும் இல்லை. மரத்துக்காக உயிர் இழந்த அந்த பழங்குடி மக்களை ஒப்பிட்டால் காசுக்காக நூற்றாண்டுகள் வளர்ந்த மரங்களை வெட்டுபவர்கள் மகா பாவிகள். தமிழர்கள் இந்த ராஜஸ்தான் பழங்குடியினரிடம் இருந்து கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய பாடங்கள் இருக்கின்றன. வெட்டி ஜம்பமும் போலிப் பெருமிதமும் போலி மொழி வெறியும் தீயவைகள் அனைத்தையும் ஆதரிக்கும் சீழ் பிடித்த மனப்பாங்குமே இன்றைய தமிழ் நாட்டினரின் கலாசாரமாக மாறிப் போய் விட்டிருக்கிறது. அப்பேர்ப்பட்ட ஒரு சீழ் பிடித்த கேடு கெட்ட சமூகத்தில் நான் ஒரு அங்கம் என்று சொல்லிக் கொள்ள வெட்க்கமும் வேதனையும் அடைகின்றேன். தமிழர்களின் பண்பாடு இது அல்ல. முல்லைக்குத் தேர் கொடுத்த பண்பாடு அது. மரங்களை வழிபடும் கலாசாரம் அது. அதுவே இன்றைய தமிழகத்தின் தேவை. மரம் வெட்டிகளைப் போற்றி ஆதரிப்பது வெட்கக் கேடான அருவருக்கத்தக்க ஒரு விஷயம் என்பதை என்று தமிழ் நாட்டு மக்கள் உணரப் போகிறார்கள்?

செம்மரம் – ஒரு ரத்த சந்தனத்திண்டே கதா – திருமலை ராஜன்


சமீபத்தில் எனது தோட்டத்தில் உள்ள மரங்களின் பெயர்களை அடையாளம் காண முயற்சித்த பொழுதுதான் பல மரங்களின் பெயர்களே எனக்குத் தெரியவில்லை என்பது எனக்கு உறைத்தது. ஒரு பத்து பதினைந்து அடி வளர்ந்திருந்து பாளம் பாளமான பட்டைகளுடன் இருந்த ஒரு மரத்தைதான் செம்மரம் என்னும் செஞ்சந்தனம் என்று மரங்கள் நிபுணர் ராமநாதன் எனக்கு அடையாளம் காட்டினார். அந்த வறண்ட செம்மண் பிரதேசத்தில் அந்த மரம் அந்த அளவுக்கு வளர்ந்திருந்தது அவருக்கே ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஒரு காலத்தில் தமிழ் நாட்டின் கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில் மட்டுமே வளரும் என்று நினைத்திருந்த அந்த மரத்தை இப்பொழுது பலரும் சமதளங்களிலும் வறட்சி பிரதேசங்களிலும் கூட வளர்த்து வருகிறார்கள். அந்த ஒரு மரத்தின் வளர்ச்சியைக் கண்ட பின்னால் நானும் சில நூறு கன்றுகளை நட்டேன். செம்மரத்திற்கு இன்று இருக்கும் அபரிதமான டிமாண்டும் பேப்பர்களில் தினமும் பல கோடி மதிப்புள்ள செம்மரங்கள் பிடிபட்டன போன்ற செய்திகளும் இன்று பலரையும் இந்த மரத்தை வளர்க்கத் தூண்டியுள்ளது. பல ஆண்டுகள் வளர்ந்த நல்ல உறுதியான செம்மரங்கள் மட்டுமே அவ்வளவு விலை போகக் கூடியவை. அவை போன்ற உறுதியான மரங்கள் தமிழ்நாட்டின் வேலூர் திருவண்ணாமலைக் காடுகளில் இருந்து அனேகமாக அழிக்கப் பட்டு விட்டன. அங்கிருந்த சந்தன மரங்களும் அது போலவே அழிக்கப்பட்டன. இப்பொழுது தமிழ் நாட்டில் இருந்த அனைத்து செம்மரங்களையும் அழித்த பின்னர் விற்றுத் தீர்த்த பின்னர் அந்தத் தொழிலில் 20 ஆண்டுகள் அனுபவமுள்ள பல மரம் வெட்டிகளும் ஆந்திராவின் மர மாஃபியாக்களுக்காக ஆந்திரக் காடுகளில் மரம் வெட்டக் கிளம்பி அங்கே மாட்டிக் கொண்டு உயிர் இழந்தும் சிறைப்பட்டும் வருகிறார்கள். கிட்டத்தட்ட 3500 பேர்கள் ஆந்திரச் சிறைகளில் இருக்கிறார்கள்.

கேரளா, கர்நாடகா, ஆந்திரா போன்ற அண்டை மாநிலங்களில் தமிழ் நாட்டு அளவுக்கு இயற்கை வளங்கள் அழிக்க அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. ஓரளவுக்கு வனக் காடுகளையாவது அவர்கள் பத்திரமாகப் பாதுகாத்து வருகிறார்கள். நதிகளை சுத்தமாக வைத்துக் கொள்கிறார்கள். தமிழ் நாட்டில் இயற்கை வளங்களும் சரி தொன்மையான பாரம்பரியச் சின்னங்களும் கோவில்களும் சரி மிக வேகமாக அழிக்கப்பட்டு வருகின்றன. தமிழ் நாட்டில் இருந்த சந்தன, செம்மரங்களை அழித்த பிறகு மரத் தமிழர்கள் இப்பொழுது ஆந்திராவில் மரம் வெட்டக் கிளம்பியிருக்கிறார்கள். மாட்டிக் கொண்டால் அனுபவிக்க வேண்டியதுதன். இதில் ஆதரவு தெரிவிக்கவோ அனுதாபம் காட்டவோ அவசியம் ஏதுமில்லை.

தமிழ் மீடியாக்களில் செம்மரம் என்று அழைக்கப் படும் இந்த செஞ்சந்தனம் Ptercarpus Santalinus L. தெலுங்கில் ரத்தசந்தனம் என்று அழைக்கப் படுகிறது. இப்பொழுது அந்த மரம் அந்தப் பெயருக்கு நியாயம் செய்து விட்டது.

இந்த மரம் நன்கு விளைந்து அதன் நடுப்பகுதியில் செந்நிற சாகு உருவாகும் பொழுது நல்ல விலைக்குப் போகிறது. உள்ளூர் மார்க்கெட்டுகளில் ஒரு கிலோ சாகு 5000/10000 ரூபாய் வரையிலும் வெளிநாட்டு சந்தையில் ஒரு டன் செம்மரம் பல லட்சங்களில் இருந்து ஒரு கோடி வரையிலும் விற்பனையாகின்றன. அதில் இருந்துச் மதிப்புக் கூட்டப்பட்டுச் செய்யப்படும் பொருட்கள் பல கோடி வரை விலை போகின்றன. மரப்பாச்சி பொம்பைகள், விளையாட்டுப் பொருட்கள், விலையுயர்ந்த ஃபர்னிச்சர்கள் ஆகியவற்றிலும் மருந்து வகைகளிலும் இந்த மரம் பயன் படுத்தப் படுகிறது

இது கதிர் வீச்சைத் தடுக்கும் சக்தியுள்ளது என்றும் அணு உலை போன்ற இடங்களிலும் எக்ஸ்ரே, ஸ்கேனர் போன்ற சாமான்களின் பெட்டிகளாகவும் பயன் படுத்தப்படுவதாகக் கூறுகிறார்கள். ஆனால் உலக மார்க்கெட்டில் குறிப்பாக சீன மார்க்கெட்டில் இது அதிகம் விலை போகும் காரணம் இது வாலிப வயோதிக அன்பர்களின் வீரிய சக்தியை கூட்டும் ஒரு மருந்தாகக் கருதப்படுவதுதான். செம்மரப் பட்டையில் இருந்து செய்யப் படும் ஒரு வகை சூரணம் சக்தி வாய்ந்த எழுச்சி மருந்தாக கருதப்படுகிறது. அதன் காரணமாகவே இதன் மதிப்பு சீனச் சந்தையில் அதிகமாக இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள்.

இஸ்லாமிய பயங்கரவாதிகளை இந்த உலகத்தில் இருந்து அழிக்க ஒரே வழி அவர்கள் ஆண்மை விருத்திக்கு நல்ல மருந்து என்று அறிவிப்பதே என்று ஒரு ஜோக் உள்ளது. அப்படி ஜிஹாதிகளை ஒரு வீரியமிக்க மருத்துவக் குணம் உள்ளவர்கள் என்று வதந்தியைப் பரப்பி விட்டால் உடனேயே சீனர்கள் அவர்களை எப்படியாவது தேடிப் பிடித்துக் கடத்திக் கொண்டு வந்து கஷாயம் வைத்துக் குடித்து விடுவார்கள், கொன்று தின்று விடுவார்கள்  :) ஆகவே ஜிஹாதிகளை ஒழிக்க இதுவே சிறந்த வழி :)

சீனர்களுக்கு இந்த வகையான சிட்டுக்குருவி லேகியங்கள், கருங்குரங்கு லேகியங்கள், பச்சைப்புறா லேகியங்கள்,அஸ்வகந்தி லேகியம் போன்ற வீரிய லேகியங்களில் அபாரமான ஈர்ப்பு ஏற்படுவதின் காரணங்களைத் தனியாக ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும்

சீன ஜப்பானிய சப்பை மூக்கர்களது தீராத வீரிய லேகிய நாட்டங்களினால் உலகெங்கிலும், பெரும் அழிவினை ஏற்படுத்துகிறார்கள். காண்டாமிருகத்தின் கொம்பு ஆண்மை விருத்திக்கு உதவும் என்றார்கள் அவ்வளவுதான் உலகத்தின் அனைத்து காண்டாமிருகங்களும் கொல்லப் பட்டன. திமிங்கிலத்தின் திமில், டால்ஃபினின் வால், கருங்குரங்கின் மூளை, பாம்பின் விஷம் என்று அவர்கள் எதையும் விட்டு வைக்கவில்லை. கொத்துக் கொத்தாக அந்த இனங்களே அழியும் வரை கொன்று அழித்தார்கள். இன்றும் வரவில்லை அவர்களுக்கு எழுச்சி. எத்தைத் தின்றால் காமம் வளரும் என்று பேயாய் அலைகிறார்கள். அவர்களின் பேராசை பிடித்த விபரீதமான எழுச்சி வேட்கைக்கு இப்பொழுது விரைவாகப் பலியாகி வருவது இந்தியாவில் குறிப்பாக ஆந்திராவின் கடப்பா, திருப்பதி காடுகளில் வளர்ந்து நிற்கும் செஞ்சந்தன மரங்களே. இவை நூற்றாண்டுகள் வளர்ந்து நல்ல சாகு தரும் சிறப்பான செஞ்சந்தன மரங்கள். ஆகவே இவற்றின் மதிப்பும் அதிகம். வீரியமும் கூட. ஆகவே அதை வெட்டி அழிக்கிறார்கள். நாளைக்கே இந்தியாவில் உள்ள வன்னியர்களின் எலும்பு சூப்பில் தான் விந்து விருத்திக்கான வீரியம் அதிகம் இருக்கிறது என்று கேள்விப்பட்டு விட்டால் அதன் பிறகு ஆனானப்பட்ட காடுவெட்டி குருவேயானாலும் சூப் செய்து சாப்பிட்டு விடுவார்கள். வன்னியர்களைக் கடத்திக் கொன்று விற்கவென ஒரு மாஃபியா உடனே உருவாகி விடும். அந்த அளவுக்கு இந்த ஆண்மை விருத்தி மருந்துகளுக்கான மார்க்கெட் சீன, ஜப்பானிய, தைவானிய சிற்றுறுப்பு ஆசியர்களினால் உருவாக்கப் பட்டுள்ளது

அதன் விளைவாக இப்பொழுது 20 பேர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள். இதற்கு முன்பாக 15 பேர்கள் செத்தார்கள் அதற்கு முன்பாக நான்கு வனத்துறை காவலர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். ஆக இத்துடன் இது நிற்கப் போவதில்லை. அரசாங்கம் இந்த செஞ்சன மரத்தை கடத்தும் அனைத்து வழிகளையும் அடைத்து அதற்கான விலை மதிப்பு இல்லாமல் செய்யும் வரை அல்லது ஆந்திராவில் உள்ள அத்தனை செஞ்சந்தன மரங்களும் வெட்டப்பட்டுக் கடத்தப்படும் வரை இந்த மரம் வெட்டுவதும் அது தொடர்பான கொலைகளும் தொடரவே போகின்றன. இதற்கான தீர்வுகளில் ஒன்று மட்டுமே துப்பாக்கி சூடு என்னும் கடுமையான தடுப்பு முறை. இது மட்டும் போதாது.

சமீபத்தில் சீனர்கள் பெங்களூரு நகரத்திலேயே இந்த செஞ்சந்தன மரங்களை பொம்மைகளாக மாற்றும் ஒரு சிறிய தொழிற்கூடமே வைத்துக் கொண்டு பொம்மைகள் என்ற பெயரில் கடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். இது பல நூறு கோடி மதிப்புள்ள ஒரு வியாபாரம் ஆகவே இதில் ஈடுபட்டிருக்கும் கொள்ளையர்களும் பெரிய ஆட்களே. தில்லான மோகனாம்பாள் எல்லாம் வெட்டுவதற்கு ஆள் பிடித்துத் தரும் ஏஜெண்டுகள் மட்டுமே.

வனக் காவலர்களுக்கு தகுந்த ஆயுதங்களும் பாதுகாப்பு உபகரணங்களும் இன்னும் நிறைய வழங்கப் பட வேண்டும். அவர்களின் ஊழல்கள் ஒழிக்கப் பட வேண்டும். நைட் விஷன் க்ளாஸஸ் அளிக்கப் பட வேண்டும். எந்தவொரு வனத்திலும் எந்தவொரு மரத்தையோ எந்தவொரு மிருகத்தையோ பறவையையோ கொல்லும் எந்தவொரு ஆட்களையும் அவர்களது ஜாதி, மதம்,மாநிலம், மொழி, நிறம் பாராமல் கண்டவுடன் சுட உத்தரவு அனுமதி காவலர்களுக்கு அளிக்கப் பட வேண்டும்.

இந்த 20 பேர்கள் சுட்டுக் கொல்லப் பட்டது முற்றிலும் நியாயமான ஒரு செயலே. இதில் கொல்லப்பட்டவர்கள் தமிழர்கள் என்று சொல்லி அவர்கள் சுடப் படுவதைக் கண்டிக்கும் அனைவரும் இந்தியாவின் இயற்கை வளங்களைக் கொள்ளையடிப்பவர்களை ஆதரிப்பவர்களாகின்றார்கள். மொழியின் பெயரால் இன உணர்வைத் தூண்டி விடுபவர்களே. முஸ்லீம் பயங்கரவாதிகள் குண்டு வைக்கும் பொழுது அவர்களைப் போலீஸ் சுட்டால் உடனே கண்டிக்கும் முஸ்லீம்களும் முற்போக்குகளும் அவர்கள் முஸ்லீம் என்பதினால் கொல்லப்படுகிறார்கள் என்கிறார்கள். அது போலவே இப்பொழுது தமிழர் என்பதற்காகக் கொல்லப்பட்டார்கள் என்று சொல்பவர்களுக்கும் அந்த ஜிஹாதி ஆதரவாளர்களுக்கும் வித்தியாசம் ஏதுமில்லை. மரத்தை வெட்டியவர்கள் எல்லாம் செம்மொழியாம் தமிழ் மொழியை வளர்ப்பதற்காக செம்மரத்தை வெட்டவில்லை. ஆகவே அவர்களைத் தமிழர்கள் என்று அடையாளப்படுத்தி இனவெறியைத் தூண்டுவதும், பிரிவினையைத் தூண்டுவதும், மாநிலங்களிடையே பகைமையைத் தூண்டுவதும் பிரிவினைவாதச் செயலாகவே கருதப்பட வேண்டும்.

அப்பகுதி மக்கள் அனைவருக்கும் அத்து மீறிக் காட்டுக்குள் நுழைந்து மரம் வெட்டினால் கண்டதும் சுடப்படுவார்கள் என்பது நன்கு தெரியும். மிகவும் தெளிவாகவே காடுகளுக்கு அருகே எச்சரிக்கைகள் வைக்கப் பட்டுள்ளன. பல முறை அந்தப் பகுதியின் ஐ ஜி காந்தாராவ் கடுமையான எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளார். கண்டதும் சுட உத்தரவு உள்ள ஒரு இடத்திற்குள் கள்ளத்தனமாக நுழைந்தால் சுடவே படுவார்கள். அதற்காகத்தான் காவலர்களுக்குத் துப்பாக்கி வழங்கப்பட்டுள்ளது முதுகு சொறிய அல்ல. கண்டதும் சுட உத்தரவு நிலவும் ஒரு எல்லைக்குள் நுழைந்தால் சுடப்படுவோம் என்று தெரிந்தேதான் போனார்கள். அதற்கான விளைவை அவர்கள் எதிர்கொண்டேயாக வேண்டும். இதில் மரம் வெட்டச் சென்றவர்களுக்கு ஆதரவு தெரிவிப்பதோ, பிரிவினையைத் தூண்டி போராடத் தூண்டுவதோ ஒடுக்கப்பட வேண்டிய, கண்டிக்கப்பட வேண்டிய அயோக்கியத்தனம் மட்டுமே.

இன்று மரம் வெட்டியவர்கள் இறந்ததற்கு ஒப்பாரி வைக்கும் மனித உரிமைப் போராளிகள் எவரும் சில மாதங்களுக்கு முன்பாக நான்கு வனக் காவலர்களை கொடூரமான முறையில் இதே மரம் வெட்டிகள் அடித்துக் கொன்ற பொழுதும் சுட்டுக் கொன்ற பொழுதும் என்ன செய்து  கொண்டிருதார்கள்?  வனக்காவலன் செத்தால் அவனுக்கு மட்டும் உயிர் கிடையாதா? அவனுக்கு பிள்ளை குட்டிகள் கிடையாதா? அப்பொழுது எங்கே போயிற்று இந்த மனிதாபிமானக் காவலர்களின் மனிதாபிமானம்? எப்படி இவர்களது மனித உரிமை எல்லாம் செலக்டிவாக திருடர்களுக்கும், கொலைகாரர்களுக்கும் பயங்கரவாதிகளுக்கும் மட்டும் ஆதரவாக மட்டுமே எப்பொழுதும் எழுகிறது? அவர்கள் கொல்லப்படும்பொழுது மட்டும் இவர்களுக்கு செஞ்சந்தன சூரணம் லேகியம் சாப்பிட்ட எழுச்சி கட்டுக்கடங்காமல் வரும் ரகசியம் தான் என்ன?

ஆந்திர வனத்துறையினர் தவறு செய்து விட்டார்கள். அவர்கள் முதலில் சுட்டுக் கொன்றிருக்க வேண்டியது இந்த மனித உரிமைப் போராளிகளையே அன்றி மரம் வெட்ட வந்தவர்களையல்ல. இவர்கள் ஒழிந்தால் அவர்களுக்கு ஆதரவு இருக்காது இப்படி சட்ட விரோதமாக மரம் வெட்டத் துணிந்திருக்க மாட்டார்கள்

இந்த மரம் வெட்டிகளை சாதாரணக் கூலித் தொழிலாளிகள் என்கிறார்கள். அது தவறு. அவர்களுக்கு இது நாள் வரை மாட்டிக் கொண்டால் ஜாமீனில் எடுத்து வர ஆள் இருந்தது. அவர்களுக்கு வாரம் ஒரு லட்சம் வரை கூலி கிடைத்து வந்தது. ஆனால் இந்தத் துப்பாக்கிச் சூடு மூலம் இனிமேல் முன்பு போல கூட்டம் கூட்டமாக நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் போய் வெட்ட மாட்டார்கள். ஆகவே இது தேவையான ஒரு எச்சரிக்கை நடவடிக்கையே. இதை முன்பே செய்திருந்தால் இன்று அழிந்து போன ஆயிரக்கணக்கான சந்தன, செஞ்சந்தன மரங்கள் காப்பாற்றப் பட்டிருந்திருக்கும். ஆந்திர வனத் துறை தனது காவலர்கள் கொடூரமாக இந்த மரம் வெட்டித் திருடர்களினால் கொல்லப்பட்ட பிறகே இந்த நடவடிக்கையை எடுத்துள்ளது. தமிழ் நாட்டிற்கு வேண்டுமானால் தன் இயற்கை வளங்களின் மீது அக்கறையில்லாமல் இருக்கலாம். அக்கம் பக்கத்து மாநிலங்களுக்கு இருக்கிறது. அவர்கள் கடும் நடவடிக்கை எடுப்பது மிகவும் அவசியமான அவசரமான ஒரு தேவையே. நான் ஆந்திர வனக்காவலர்களின் இந்த நடவடிக்கையை முற்றிலும் ஆதரிக்கிறேன். அவர்கள் இத்துடன் நின்று விடாமல் ஒட்டு மொத்த மர மாஃபியாவையும் கண்டித்து இதே போல என்கவுண்டரில் போட்டுத் தள்ள வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன். அவர்கள் வெட்டிய ஒவ்வொரு மரமும் அதன் வயதினால் வெகு அபூர்வமான அரிய மரங்கள். அதை வெட்டுவது மனித உயிரை வெட்டுவதை விட மோசமான ஒரு செயல். அதைத் தடுக்கப்பட,  இனிமேலும் இதில் பலரும் ஈடுபடாமல் மரங்களைக் காப்பாற்ற எடுக்கப்பட்ட ஒரு தேவையான நடவடிக்கையே இந்த துப்பாக்கிச் சூடு.

மரம் வெட்டிய பிறகு அதைக் கடத்திச் சென்று ஆம்பூர் வாணியம்பாடி பகுதிகளில் உள்ள தோல் கொடவுன்களில்தான் ஒளித்து வைக்கிறார்கள். அவர்கள்தான் அதை தோல்களின் அடியில் ஒளித்து வைத்து கப்பல்களில் வெளிநாடுகளுக்குக் கடத்துகிறார்கள். ஆகவே இங்கு சம்பந்தப்பட்டிருப்பது வெறும் ஜவ்வாது மலை மரம் வெட்டிகள் மட்டும் அல்ல. இதன் பின்னால் உள்ள பெரும் கடத்தல் மாஃபியாக்கள் அனைவரும் கண்டு பிடிக்கப்பட வேண்டும். செம்மர கள்ள விற்பனை மூலமாக வரும் பணம் இஸ்லாமிய பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளுக்குப் போகிறதா என்பதும் கண்டு பிடிக்கப்பட வேண்டும். அப்பொழுது இந்த உலகளாவிய கடத்தலில் ஈடுபட்ட இஸ்லாமிய ஜிஹாதி மாஃபியாக்கள் கண்டுபிடிக்கப்படும் பொழுதும் இப்பொழுது போலவே அவர்களுக்கு ஆதரவாகவும் மனித உரிமைப் போராளிகள் கிளம்பி வருவார்கள். அப்படிக் கிளம்பி வரும் அனைவரையுமே தேசத் துரோகிகளாகக் கருதி சுட்டுக் கொல்ல வேண்டும்.

மனித உயிர்களை விட பல மடங்கு மேலானவை மரங்கள். அவற்றைக் காப்பதற்காக அதை அழிக்கும் வெட்டும் மனிதர்கள் கொல்லப் படுவது முற்றிலும் நியாயமான ஒரு நடவடிக்கையே. இதை தமிழர்கள் படுகொலை என்றும் அப்பாவிக் கூலித் தொழிலாளர்களின் கொலை என்றும் திரிப்பவர்கள் பிரிவினைவாதத்தை வளர்ப்பவர்கள், இயற்கை வளங்களை அழிக்க நினைப்பவர்கள் மட்டுமே.

இப்பொழுது தமிழ் நாடு முழுவதுமே இந்த செஞ்சந்தனத்தை வறட்சியான நிலப் பகுதிகளிலும் கூட பயிர் செய்திருக்கிறார்கள். இவை எல்லாம் வளர்ந்து முற்றிய மரங்களாக வரும்பொழுது ஒரு வேளை இந்த மரங்களுக்கு மார்க்கெட் இல்லாமல் போகலாம். அப்பொழுது இதை வெட்டிக் கடத்தும் அளவுக்கு மதிப்பு இல்லாமல் போகலாம். அல்லது சீனர்களுக்கு “அது” வளர்ந்திருக்கலாம் அவர்களுக்கு செம்மரச் சூரணம் தேவையில்லாமல் போகலாம். ஆனால் அதெல்லாம் நடக்கும் வரையிலும் இதற்கான கள்ள மார்க்கெட் இருக்கும் வரையிலும் அரசாங்கம் இந்தத் துப்பாக்கிச் சூடு போன்ற கடுமையான அச்சமூட்டும் நடவடிக்கைகளை எடுக்காத வரை, இதன் பின்னால் உள்ள மாஃபியாக்களைப் பூண்டோடு அழிக்காதவரை இந்தக் கொலைகள் தொடரவே செய்யும். இது ஏதோ ஜவ்வாது மலைவாசிகளோடு நின்று விடும் விஷயம் அல்ல. இந்தக் கடத்தலை இஸ்லாமிய பயங்கரவாதிகள் அவர்களுக்கு நிதி திரட்டும் முகமாகவும் செய்து வரலாம் என்று நம்பப்படுகிறது. ஆகவே வெறும் ஆந்திரா அரசு மட்டுமின்றி மத்திய அரசும் தலையிட்டு இந்தக் கடத்தலை முழுமையாகத் தடை செய்ய அவசர ஏற்பாடுகளை உடனே செய்ய வேண்டும்.

சரணாகதியின் பொருள் உரைத்தவன்! – செங்கோட்டை ஸ்ரீராம்


அஷ்டமி, நவமி திதிகள் என்றால் எந்தக் கார்யத்திலும் இறங்காமல் வெறுமனே அமர்ந்திருக்கும் மக்களைப் பார்க்கும்போது எனக்கு இந்த விஷயம்தான் தோன்றும். இந்தத் திதிகளை மக்கள் ஒதுக்கவே, அவை இறைவனிடம் சென்று, “மக்கள் எங்களை ஒதுக்குகின்றனரே” என்று வருந்தினவாம். அதற்கு இறைவன் “உங்களுக்கு ஏற்றம் தருகிறேன். மக்கள் உங்கள் இருவரையும் கொண்டாடச் செய்கிறேன்” என்று வாக்களித்தாராம். பகவான் உறுதியளித்தபடி, நவமி திதியில் ராமனாகவும், அஷ்டமி திதியில் கிருஷ்ணனாகவும் அவதரித்து, மக்கள் அவ்விரு திதிகளையும் கொண்டாடச் செய்தாராம்.

ஸ்ரீகிருஷ்ணர் நடு இரவில் சிறைக் கதவுகளுக்குப் பின்னே பிறந்தாரென்றால், ஸ்ரீராமனோ நடுப்பகலில் அரண்மனையில் சித்திரை மாதம் புனர்பூச நட்சத்திரம் 4 – ஆம் பாதத்தில் அவதரித்தார். ஸ்ரீராமர் பிறந்த தினத்தைக் கொண்டாடுவதுதான் ஸ்ரீராம ஜன்மோத்ஸவம் – ஸ்ரீராமநவமி என்று நாட்டு மக்களால் விமரிசையாகக் கொண்டாடப்படும் திருநாள்.

ஸ்ரீராமர் பிறந்ததே அனல் கொளுத்தும் வெய்யில் காலத்தில். அவர் பால பருவத்தில் விஸ்வாமித்திரருடன் கானகம் சென்றதும், வனவாசத்திற்காகப் பதினான்கு ஆண்டுகள் கானகத்தில் அலைந்ததும் நல்ல வெய்யிலில் தான். எனவேதான் ஸ்ரீராமநவமியன்று பானகம், நீர்மோர், வடைபருப்பு, விசிறி போன்றவற்றைத் தானமாகக் கொடுப்பதுண்டு. ஸ்ரீராமர் பிறந்ததை தசரதர் அரண்மனையில் கோலாகலமாகக் கொண்டாடினார். மக்களுக்கு நிறைய தான தர்மங்கள் செய்தார். அதை மனதில் கொண்டு இன்றும் கிராமங்களில் பல வீடுகளில் நெல் மணிகளும் பணமும் வைத்து தானமளிப்பது வழக்கமாக உள்ளது.

இராமரைப் பற்றி எத்தனையோ பக்தகவிகள் பாடி இருக்கிறார்கள். புரந்தரதாஸர், தியாகராஜர், முத்துஸ்வாமி தீக்ஷிதர் என்ற மும்மூர்த்திகளைப் போல பல்வேறு புகழ்பெற்ற கீர்த்தனைகளைக் கொடுத்தவர் திருவாங்கூர் மகாராஜா. அவர் பிறந்தது கி.பி.1813 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 16 – ஆம் தேதி. 18 ஆண்டுகள் அவர் சமஸ்தானத்தைப் பரிபாலித்தார். ஸம்ஸ்க்ருதம், மலையாளம், தெலுங்கு, ஹிந்தி, தமிழ் ஆகிய மொழிகளில் 300 -க்கும் மேற்பட்ட கிருதிகளை இயற்றியுள்ளார். அவரது பட்டாபிஷேக கீர்த்தனையான “பாவயாமி ரகுராமம் பவ்ய ஸுகுணா ராமம்” என்ற கீர்த்தனை. இன்றும் இந்தக் கீர்த்தனையைக் கேட்டு அதில் லயிக்காதவர் யாருளர்?

ஸ்ரீராமர் என்று சொன்னாலே சரணாகதித் தத்துவம் தான் அனைவர் நினைவுக்கும் வரும். தஞ்சமென்று வந்தவரைத் தன் சரண கமலத்தில் வைத்து அபயம் அளித்தவர் ஸ்ரீராமபிரான். பாலகாண்டத்தில் இராவணனால் அல்லலுற்ற தேவர்கள் பரமனடியே பரிகாரம் என்று சரணடைந்தனர். அயோத்யா காண்டத்தில் பரதன், ஸ்ரீராமபிரானைச் சரணடைந்து அவர் அடித்தலம் இரண்டையும் அழுத கண்களோடு பற்றினவனாய்த் தன் முடித்தலத்திற்கு இவையே கிரீடம் என்று சூட்டிக் கொண்டான். ஆரண்ய காண்டத்தில் தண்டகவனத்து ரிஷிகள் எல்லாரும் அரக்கர்களின் தாங்கவொண்ணாக் கொடுமைக்கு அஞ்சி சக்ரவர்த்தித் திருமகனைச் சரணடைந்தனர். கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் சுக்ரீவன் ஸ்ரீராமபிரானைச் சரணடைந்தான். சுந்தரகாண்டத்திலும் சரணாகதிக் கதை வருகிறது. சீதை அசோகவனத்தில் சிறையிருந்தபோது, ஸ்ரீராமபிரானுடனான தம் இளமைக்கால நிகழ்வுகளை மனதில் அசைபோட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். அப்போது காகாசுரன் கதை வருகிறது. ராமபாணத்துக்கு அஞ்சி உலகெல்லாம் சுற்றிவிட்டு இறுதியில் ஸ்ரீராமபிரானது திருவடிகளையே தஞ்சம் என்று சரணடைந்தான் காகாசுரன்.

அடைக்கலம் என்று வந்தவர்க்கு “அஞ்சேல்” என்று அபயம் அளித்த ஸ்ரீராமபிரான் சரணாகதிச் சிறப்பிற்கு விபீஷண சரணாகதியைச் சிறந்த உதாரணமாகச் சொல்லலாம்.

சரணாகதியை விளக்குவதை சரம ஸ்லோகம் என்பார்கள்.  இராமாயணத்தில் வரும் சரண கட்டம் விபீக்ஷண சரணாகதி.

ஸக்ருதவ ப்ரபந்நாய தவாஸ்மீதிச யாசதே

அபயம் ஸர்வ பூதேப்ய: ததாம் யேதத் வ்ரதம் மம

ஆநாயைநம் ஹரிச்ரேஷ்ட தத்தமஸ்யாபயம் மயா

விபிஷணோ வா ஸுக்ரீவ யதி வா ராவண ஸ்வயம்

பகைவனுக்கும் அருளும் பண்பாளன் அல்லவா ஸ்ரீராமபிரான். அதை சரணாகதியின் உச்சத்தை விளக்கும் இந்த ஸ்லோகத்தில் அறிந்து கொள்ளலாம்.

விபீஷணனை ஏற்றுக்கொள்ள சுக்ரீவன் உள்ளிட்டோர் தயக்கம் காட்டியபோது ஸ்ரீராமபிரான் கூறுகிறார்…

நான் உன்னுடையவன், என்னைக் காப்பாற்று” என்று கூறிச் சரணடைந்தவனுக்கும், அனைத்து பிராணிகளுக்கும் நான் அபயம் அளிக்கிறேன். இது என் விரதம். ஆகையால் சுக்ரீவா இவனை அழைத்துவா. இவன் விபீஷணனாக இருக்கட்டும் அல்லது அந்த இராவணனாகவேதான் இருக்கட்டும்… இவனுக்கு அபயம் அளிக்கப்பட்டுவிட்டது” என்று திருவாய் மலர்ந்தருளுகிறார் ஸ்ரீராமபிரான்.

இராமாயணம் படித்தால் சகல நலன்களும் வந்து சேரும் என்ற நம்பிக்கை நம்நாட்டில் உண்டு. மணமாகாத கன்னியர் சுந்தரகாண்டத்தைப் பாராயணம் செய்தால் உடனே மணமாகும் என்பர். வேறு சில பரிகாரங்களுக்கும் சுந்தர காண்டத்தைப் படிக்கச் சொல்வதுண்டு. இராமாயணத்தைப் பாராயணம் செய்து தசமி அன்று பட்டாபிஷேகத்தைப் படித்து முடிப்பது ஒரு வகை. ஸ்ரீராமர் பிறந்த இந்த நவமியிலிருந்து பத்து தினங்களுக்குப் பாராயணம் செய்து பட்டாபிஷேகத்தைப் படித்து முடிப்போரும் உண்டு. இராமனின் கதையைக் கேட்டாலும் படித்தாலும் புண்ணியம் சேரும் என்பது ஆன்றோர் கருத்து.

ஸ்ரீராமபிரானை எண்ணும்போது நம் நினைவில் உடனே வருபவர் குலசேகராழ்வார். சேரமான் பெருமாளாக மன்னர் குலத்தில் ஸ்ரீராமபிரான் பிறந்த அதே புனர்பூச நட்சத்திரத்தில் உதித்தார் குலசேகராழ்வார். மன்னராயினும் ஸ்ரீராமபிரானிடம் அளவற்ற பக்தி அவருக்கு. இராமாயணத்தைக் கேட்பதில் தனி ஆனந்தம். ஒரு முறை வைணவப் பெரியார் ஒருவர், குலசேகரருக்கு வால்மீகி ராமாயணத்தைச் சொல்லிக் கொண்டு வந்தார். இவரும் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் கங்கையெனப் பொங்கும் வண்ணம் மனம் லயித்துக் கேட்டு வந்தார். ஒருநாள் இராமபிரான் அரக்கர்களோடு போர்புரிந்த நிகழ்ச்சியை விவரித்தார் அந்த வைணவப் பெரியார்.

FullSizeRender (49)

இலக்குமணன் வில்லேந்திக் கவசம் தரித்து இராமனிடம் வந்து, அரக்கர்களுடன் போர் புரிய விடை கேட்டான். ஸ்ரீராமரோ, நீ சீதையைக் காத்துக் கொண்டிரு, நான் போய் அரக்கர்களை அழித்து வருகிறேன் என்று கூறிப் பர்ண சாலையினின்றும் வெளிக் கிளம்பி விட்டார். அதுகண்ட சூர்ப்பணகை, இவனே அரக்கர் குலத்தின் பகைவன் என்று கத்தினாள். அம்மொழிகேட்ட அரக்கர்கள் நாலாத்திசைகளிலிருந்தும் இராமபிரானைத் தாக்கினார்கள். அவர்களின் படைக்கலன்கள் இராமபிரானின் மீது பட்டு விழுந்தன” என்று கதை கூறிக் கொண்டிருந்தார் அவர்.

Temple images

இதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த குலசேகரரோ அந்தக் கட்டத்தில் மனம் லயித்து, “ஆ! அரக்கர்கள் மாயப் போர் புரிவதில் வல்லவர்களாயிற்றே. கரன், தூஷணன், திரிசரன் போன்ற அரக்கர்கள் மாயத்தந்திரங்களால் தனியராய் இருக்கும் ஸ்ரீராமபிரானைத் தாக்குகிறார்களே! இப்பெரும் படையை தனி ஆளாய் இருக்கும் ஸ்ரீராமபிரான் எப்படி சமாளிக்கப் போகிறாரோ!” என்று எண்ணி, தம் படையைப் போருக்கு ஆயத்தமாகுமாறு படைத் தளபதிகளுக்குக் கட்டளையிட்டார்.

படைத்தளபதிகளோ, ஆச்சர்யம் அடைந்தனர். நம்மை எதிர்த்த சோழ, பாண்டியர்கள் மூலையில் முடங்கிக் கிடக்கிறார்கள். எதிரிகளே நமக்கில்லையே. பின் யார் மீது போர்? என்று குழம்பித் தவித்தனர். ஆனால் அரச கட்டளையாயிற்றே! அவர்கள் பெரும் படையைத் திரட்டித் தயாராயினர். குலசேகரரும் போர்க்கோலம் பூண்டு நிற்கையில், காரணம் அறிந்த அமைச்சர் இராமாயணக் கதை சொல்லிக் கொண்டிருந்த அப்பெரியாரை அழைத்து, இச்சூழ்நிலையைச் சமாளிக்க வேண்டினர்.

அப்பெரியவரும், “ஸ்ரீராபிரான் தனியொருவராக நின்று, மாயங்கள் புரிந்த அரக்கர்களை அழித்து வெற்றி வாகைசூடி, பர்ணசாலையடைந்தார். சீதாதேவி எம்பெருமானின் மார்பில் பட்ட புண்களுக்கெல்லாம் மருந்தாக அவரைத் தழுவி மகிழ்ந்தாள்” என்று கதையைச் சொல்லி ஸ்ரீராம பட்டாபிஷேகம் வரை, சொல்லி முடித்த பிறகே குலசேகரர் தெளிவு பெற்றார். தம் படையை மீண்டும் தத்தம் இடம் திரும்புமாறு கட்டளையிட்டு அரண்மனை திரும்பினார்.

ஸ்ரீராமாயணக் கதை கேட்டாலும் மனம் லயித்துக் கேட்டால் தான் அதன் அருமையும் பலனும் நமக்குக் கிடைக்கும். எங்கெல்லாம் ஸ்ரீராமாயணம் ஒலிக்கிறதோ அங்கெல்லாம் ஆஞ்சநேயரும் அமர்ந்து கதை கேட்பார் என்பது பெரியோர் வாக்கு. வேடனான குகனையும், வானரனான சுக்ரீவனையும், அரக்கனான விபீஷணனையும் தம் சகோதரர்களாக ஏற்றவர் ஸ்ரீராமர். ஒரே வில் (பாணம்). ஒரே சொல். ஒரே இல். (மனைவி) என்று வாழ்ந்துகாட்டிய ஸ்ரீராமபிரானின் வழியில் சிந்தித்து சுகம் பெறுவோமே!

–நன்றி தினமணி

5-உங்களுக்கு டயபடிஸா…? – சுஜாதா


எனக்குத் தெரிந்த ஒருவர் டயபடிஸ் நோயால் பலகாலம் கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டிருந்தார். தினம் இன்சுலின் போட்டுக் கொள்வது தொந்தரவாக இருந்தது. ‘பம்பாயில் ஒரு பவுடர் கொடுக்கிறார்கள். அதை முயன்று பாருங்களேன்‘ என்று சொன்னபோது, அதை வரவழைத்து சாப்பிட்டுப் பார்த்திருக்கிறார். நல்ல பலன் ஏற்பட்டது. ரத்தத்தில் சர்க்கரை அளவு சாதாரணமாக அவருக்கு முந்நூறுக்கு அருகே உலவும். சட்டென்று தொண்ணூறுக்கு இறங்கி விட்டது. தினம் மூன்று வேளை சூரணம் சாப்பிட்டுக்கொண்டு, அவ்வப்போது ரத்த சர்க்கரை அளவையும், க்ளூக்கா மீட்டரில் பரிசோதித்து  வந்திருக்கிறார். எப்போதும் நூறு, நூற்றைம்பது என்றே இருந்திருக்கிறது. ஊசிகளையும், இன்சுலினையும், பஞ்சுகளையும் தூக்கி எறிந்து விட்டு உணவுக் கட்டுப்பாட்டையும் தளர்த்தி கொஞ்சநாள் சந்தோஷமாக இருந்தார்.

சட்டென்று ஒரு நாள் அவர் சிறுநீரகம் பழுதடைந்ததற்கான அடையாளங்கள் அனைத்தும் தோன்றின. (கால்வீக்கம், சிறுநீர் கழிப்பது நின்று போவது இத்யாதி) ஆஸ்பத்திரிக்கு சென்று காட்டியதில் உடனே அட்மிட் செய்யச் சொன்னார்கள். லாசிக்ஸ் போன்றவை பயன் தரவில்லை. டயலிசிஸ், மாற்றுச் சிறுநீரகம் ஏதும் கொடுக்க முடியாதபடி இதயம் சோர்வாக இருந்தது. பதினைந்து தினங்களில் இறந்து விட்டார்.

இதுபற்றி முப்பது வருஷம் டயபடிஸ் சிகிச்சையில் அனுபவமுள்ள டாக்டர் சி.வி.கிருஷ்ண சுவாமி அவர்களிடம் கேட்டபோது அவர் சொன்ன விளக்கம் அதிர்ச்சியளித்தது…

25-10-1998

? டயபடிஸ் செக்ஸைப் பாதிக்குமா ?

! பாதிக்கும். ரெட்டினோபதி (கண்), நெஃப்ரோபதி (சிறுநீரகம்), மைக்ரோ ஆன்ஜியோபதி (இதயத்தில் சிறு குழாய்கள்) என்று ‘பதிதேவர்’கள் பலர் உள்ளனர். கால் எரிச்சலை நியூரைட்டிஸ் என்பார்கள்.

? டயபடிஸ் என்பதற்கு என்ன அர்த்தம் ?

முழுப்பெயர் டயபடிஸ் மெலிட்டஸ் (diabetes mellitus). டயபடிஸ் என்பது ஒரு கிரேக்க வார்த்தை. வடிகால், நீர் நீக்கி – உடலில் நீரை சைபன் போல் வடித்து விடுகிறதே… அதனால்!

? மெலிட்டஸ் என்றால்?

!தேன்! மொரார்ஜி தேசாய்க்கு முன்பேயே, 1684-லேயே வில்லிஸ் என்கிற இங்கிலீஷ்காரர் டயபடிஸ்காரரின் மூத்திரத்தை நாக்கில் தொட்டுப் பார்த்துத் தேனாக இனிப்பதைக் கண்டுபிடித்து எழுதியிருக்கிறார். ‘மூத்திரப் பேய்‘ என்கிற பெயரும் இட்டார் – இது வந்தவர் நிறைய மூத்திரம் போவதால்.

(ஜூனியர் விகடன் 2003)

டயபடிஸ் புராணம் தொடரும்…

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 501 other followers