1-சனிக்கிழமை சமையல்: ருசியியல் சில குறிப்புகள் – பா.ராகவன்


 20-ம் நூற்றாண்டின் விரோதி கிருது வருஷத்தில் நான் பிறந்தபோது ‘ஆநிரைகளும் தாவரங்களும் உன்னைப் பசியாதிருக்கச் செய்யக் கடவன’ என்று எம்பெருமான் என் காதில் மட்டும் விழும்படியாக ஹெட்ஃபோனுக்குள் சொன்னான். அன்று முதல் இன்று வரை நான் மற்றொன்றினைப் பாராதவன்.

பாரத தேசத்தில் தாவர உணவாளிகளின் சதவீதம் முப்பதுக்கும் குறைவு. அதுவும், இந்த ஒரு கழுதை ஆயுட்கால வருஷங்களில் மேலும் படிப்படியாகக் குறைய ஆரம்பித்துவிட்டதைப் பார்க்கிறேன். மீன் ஜல புஷ்பமாகி, முட்டை, முட்டைக்கோஸை முந்தி, காளான் தாவரமாகவே ஆகிவிட்டது. இன்னமும் சாணி போட்டு எச்சில் பிரட்டும் ஆசார பயங்கரவாதிகளின் வீடுகளில் கூட, அடுத்தத் தலைமுறையின் ஊட்டச்சத்து நலன் கருதி ‘வெளியே’ முட்டை சாப்பிட்டுக்கொள்ள அனுமதிக்கத் தொடங்கி விட்டார்கள். அது முட்டையின் தாய்க்கு முன்னேற்றம் அடைவதும் காலக்கிரமத்தில் நடந்துவிடுகிறது.

‘‘ஒரு முட்டையை வைத்துக்கொண்டு எத்தனை விதமான பதார்த்தங்கள் சமைக்க முடியும்?’’ என்று என் கல்லூரி தினங்களில் வி.பி. சற்குணநாதன் என்ற நண்பனொருவன் எடுத்துச் சொன்னான். தன் இயல்பில் முட்டைக்கு ருசி கிடையாது. ஆனால், சேர்மானங்கள் சரியாக அமைந்துவிட்டால் அதை அடித்துக் கொள்ள இன்னொன்று கிடையாது என்பதும் அந்தப் புண்ணியாத்மா சொல்லித்தான் எனக்குத் தெரியும்.

ஒரு சுப தினத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தான். ‘‘இன்றைக்கு உனக்கு முட்டையின் அதி உன்னத ருசியை நான் அறிமுகப்படுத்தியே தீருவேன்” என்று சொல்லியிருந்தான். எனக்குச் சற்றுத் தயக்கமாக இருந்தது. ஒரு சிறு ஆர்வமும், உடன் பாரம்பரியத் தடையுணர்வும். சரி போ, தூணிலும் துரும்பிலும் இருப்பவன் முட்டையில் மட்டும் இல்லாமலா போய்விடுவான்? அவன் நம்மை அளித்துக் காப்பான்.

வி.பி. சற்குணநாதன் என்னை அடையாறு மத்திய கைலாசத்துக்கு எதிர்ப்புறச் சாலையில் அப்போதிருந்த ஓர் அசைவ மெஸ்ஸுக்கு அழைத்துச் சென்றான்.

உள்ளுக்குள் எனக்கு உதறிக்கொண்டிருந்தது. ஒரு கஞ்சா அல்லது கள்ளச் சாராய அனுபவத்துக்கு முதல்முறை போகும் பதற்றம். வெளியே காட்டிக் கொள்ளாதிருக்க நிரம்ப சிரமப்பட்டேன். முன்னதாக வீட்டுக்குத் தெரியாமல் அசைவம் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த என் உறவுக்கார உத்தமோத்தமர்கள் இரண்டு பேரை மனத்துக்குள் நினைத்துக் கொண்டேன். பித்தெனத் தொடங்கி வைத்த பிள்ளையார் சுழியர்கள். தவிரவும் அவர்கள் கட்டுடல் காளையர்கள். நானோ தர்பூசனிக்குத் தார்ப்பாலின் சுற்றியது போலிருப்பவன்.

‘‘அதாண்டா சங்கதியே. தயிர் சாதம் சாப்ட்டு ஒன்னால ஃபிட்டா இருக்கவே முடியாது. நியூட்ரிஷன் பர்சண்டேஜ் அதுல ரொம்பக் கம்மி. சொல்லப் போனா, இல்லவேயில்ல. நீ திங்கற எதுலயுமே புரோட்டீன் கிடையாது. தெரியுமா ஒனக்கு?’’ என்றான் சற்குண நல்லவன்.

ஒரு கலவையான உணர்வில் அன்று நானிருந்ததை இப்போது நினைத்துக் கொள்கிறேன். அதற்கு மேலே ஒரு லேயர் பயத்தின் டாப்பிங்ஸ்.

ஆச்சா? மெஸ்ஸுக்குச் சென்று உட்கார்ந்தோம். அழுக்கு பெஞ்சும் ஆடியபாத டேபிளும். ‘‘என்ன சாப்பிடற?’’ என்றான் சற்குணநாதன். என்ன சொல்லலாம்? ஒரு பிளேட் மைசூர் போண்டா. ஒரு மசால் தோசை. பிறகொரு காப்பி!

சற்குணநாதன் முறைத்தான். ‘‘பரோட்டா சொல்றேன். முட்ட பரோட்டா. இங்க அது செம ஸ்பெஷல்’’ என்றான்.

ஆர்டரே கிடைத்துவிட்ட மாதிரி சப்ளையர் நகர ஆரம்பித்தபோது, உயிர்க்குலை நடுங்கும் தொனியில் அலறினேன். ‘‘இருங்க… இருங்க!’’

‘‘என்னடா?’’ என்றான் உத்தம புத்திரன்.

‘‘வேணாண்டா!’’

ஒரு மாதிரி பார்த்தான். ‘‘போடா லூஸு’’ என்று சொல்லிவிட்டு, தனக்கு மட்டும் எடுத்து வரச் சொல்லி சாப்பிட்டு முடித்தான்.

அந்தப் பத்துப் பதினைந்து நிமிடங்கள் அவன் சாப்பிடுவதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். தொட்டபெட்டா ரோட்டுமேல முட்ட பரோட்டா. நீ தொட்டுக்கொள்ள சிக்கன் தரட்டா… கேட்டுக் கேட்டுப் பரிமாறிய சப்ளையரின் அக்கறையே அந்த உணவின் ருசியாக மாறியிருக்க வேண்டும்.

பிறகொரு சமயம் சற்குணநாதன் சொன்னான்: ‘‘வாழ்நாள்பூரா ஒனக்கு ருசின்னா என்னன்னே தெரியாமப் போயிடப் போவுது பாரு!’’

அந்தச் சொல் என்னை உறுத்தியது. ருசி என்பது காற்றைப் போல், கடவுள் போல் அங்கிங்கெனாதபடி நிறைந்திருப்பதல்லவா? ஒவ்வோர் உணவுக்கும் ஒரு ருசி. ஒவ்வோர் உணர்வுமே ஒரு ருசிதான்! இந்தப் பேருலகில் ருசியற்ற ஒன்று கிடையவே கிடையாது என்று தோன்றியது.

ஆனால், சிறந்தவற்றைத் தேடிப் பிடிப்பது ஒரு சாகசம். அது ஒரு வீர விளையாட்டு. பெரும்பாலும் காலைவாரி, எப்போதாவது காலர் தூக்கி விட்டுக்கொள்ளச் செய்கிற சுய குஸ்தி. நான் உணவில் தோயத் தொடங்கியது அதன் பிறகுதான்.

நான் வசிக்கும் பேட்டையில் அக்காலத்தில் தள்ளுவண்டி சுண்டல் வெகு பிரபலம். மணப்பாறை முறுக்கு, திருநெல்வேலி அல்வா, காஞ்சிபுரம் இட்லிபோல அந்தச் சுண்டலுக்கு வாழ்நாள் சந்தாதாரிகள் அதிகம். பத்து இருபது கிலோ மீட்டர் பஸ்ஸேறி வந்தெல்லாம் சாப்பிட்டுப் போகிறவர்கள் இருந்தார்கள். ஒரு பிளேட் சுண்டல் ஐந்து ரூபாய். அதில் எல்லாரீஸ்வரி பொட்டு சைஸுக்கு நாலு மசால் வடைகளை உதிர்த்துப் போட்டு மேலே கொஞ்சம் வெங்காயம், புதினா, கொத்துமல்லி தூவி, அதற்கும் மேலே என்னமோ ஒரு பொடியைப் போட்டுத் தருவார்கள்.

எத்தனை விசாரித்தாலும் அந்தப் பொடியில் என்னென்ன ஐட்டங்கள் கலந்திருக்கின்றன என்பதைப் பிரகஸ்பதிகள் சொல்ல மாட்டார்கள். ஆனால், அந்த அரை ஸ்பூன் பொடித் தூவல் கொடுத்த மணம் பேருந்து நிலையம் முழுவதையும் மணக்கச் செய்துவிடும்.

பிறகு வந்த துரித உணவகங்கள் சுண்டல் கடைகளைச் சாப்பிட ஆரம்பித்தன. பெரிய ஓட்டல்களின் பிராந்தியக் கிளைகள், சிறிய ஓட்டல்களோடு சேர்த்துத் துரித உணவகங்களை விழுங்கத் தொடங்கின. பீட்சாக்காரர்கள் வந்தார்கள். டோர் டெலிவரி சவுகரியத்தில் ஓட்டல்காரர்களின் பிழைப்பில் அரைப்பிடி மண்ணள்ளிப் போட்டார்கள்.

ஆயிற்று, முப்பது வருஷம். அந்தத் தள்ளுவண்டி சுண்டல் கடை பொடியின் நெடி மட்டும் என் நாசியில் அப்படியே தேங்கிவிட்டது!

இடைப்பட்ட காலத்தில் நானொரு உணவுத் தீவிரவாதியாக மாறியிருந்தேன். உடலைத் தாங்கி நிற்பது நாக்கு என்று முடிவு செய்து சகட்டு மேனிக்குச் சாப்பிடத் தொடங்கினேன். இனிப்பென்றால் குவிண்டாலில். காரமெனில் கிலோவில். பட்சண பலகாரம் எதுவானாலும் பத்துக்குக் கீழே தொட்டதே கிடையாது.

சொகுசுக்கு பங்கமின்றி என்னளவு தின்று தீர்த்தவர்களை விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம். கென்யாவில் இருந்து மொடொகெ (Moteke – ஒரு பிரமாதமான வாழைப்பழ டிஷ்), ஜப்பானில் இருந்து யூபா (சோயா பாலில் படியும் ஏடில் இருந்து செய்யப்படுவது) அரபு நிலத்தில் இருந்து ஒட்டகப் பால், சுவிச்சர்லாந்தில் இருந்து சாக்லேட், சைனாவில் இருந்து தேயிலைத் தூள், ஆஸ்திரேலியாவில் இருந்து அசகாய சீஸ் என்று தேடித் தேடி வரவழைத்துத் தின்ற ஜாதி நான்.

ஊறிய ருசிக்கு முன்னால் ஏறிய கலோரிகள் எம்மாத்திரம்? ஆனால், அனைத்தையும் நிறுத்திய நாளில்தான் எனக்கு அந்த சுண்டலுக்கு மேலே போட்ட வண்டலின் சூட்சுமம் பிடிபட்டது.

இது பேசித் தீராத கதை. மெல்லப் பேசுவோம்.

– சுவை தொடரும்…
எண்ணங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ள:
writerpara@gmail.com

img_0057

Achach Cho!


img_0051

fullsizerender-3

thuglak-first-issue

thuglak-cover-during-emergency

Tughlak carried an all black cover in response to the imposition of Emergency!

We Miss You!


jj

Caricaturist Sugumarje

120-மகா பெரியவா – அனுபவங்கள் ஆயிரம்


Periyavaa6

1950-களில் ஒருநாள் ஒரு வானொலி நிருபர் ஸ்ரீமஹாபெரியவாளை பேட்டிகண்டு அதனை டேப்ரிகார்டரில் பதிவு செய்துகொண்டிருந்தார். திடீரென்று பெரியவா அவரிடமும்,அங்கு இருந்தவர்களிடமும்,”மிகவும் பழைய காலத்து வாய்ஸ் ரிகார்டர் எதுவென்று யாருக்காவது தெரியுமா?” என்று கேட்டார். யாரும் பதில் சொல்லவில்லை.

பெரியவா மற்றொரு கேள்வியைக் கேட்டார்,”விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் நமக்கு எப்படி கிடைத்தது?”


யாரோ ஒருவர்,”விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தை பீஷ்மர் நமக்குத் தந்தார்” என்றார். அனைவரும் “ஆம்” என்று ஒப்புக்கொண்டனர். பெரியவா சிரித்துக்கொண்டே தலையசைத்துவிட்டு, மற்றொரு கேள்வியை வீசினார்,”குருக்ஷேத்திரத்தில் அனைவரும் பீஷ்மர் சொன்ன விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தை பக்தியோடு கேட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, அதனை குறிப்பெடுத்ததோ, எழுதிக்கொண்டதோ யார்?” மீண்டும் அமைதி.

ஸ்ரீசரணர் புன்னகையுடன் சொல்ல ஆரம்பித்தார்………

“பீஷ்மர், ஸ்ரீகிருஷணரின் புகழையும், பெருமைகளையும் விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தால் விளக்கிக் கொண்டிருந்தபோது, ஸ்ரீகிருஷணரும், வியாசரும் உட்பட அனைவரும் வேறு எந்த நினைப்புமின்றி அவரையே உன்னிப்பாக கவனித்துக்கொண்டிருந்தனர். பிதாமகர் பீஷ்மர் ஆயிரம் நாமங்களையும் சொல்லி முடித்தபின்பு அனைவரும் விழிப்படைந்தனர்.

முதலில் யுதிஷ்ட்டிரர் பேசினார்,”பிதாமகர், ஸ்ரீவாசுதேவரின் ஒப்பற்ற பெருமை வாய்ந்த ஆயிரம் புனித நாமாக்களை சொன்னார். அவற்றைக் கேட்பதில் கவனமாக இருந்த நாம் அனைவரும் அவற்றை குறிப்பெடுக்கவோ, எழுதிக்கொள்ளவோ தவறிவிட்டோம். நாம் அற்புதமான விஷயத்தை இழந்து நிற்கின்றோம்” என்றார். அப்போதுதான் அனைவரும் எப்படிப்பட்ட தவறு நேர்ந்துவிட்டதென்று உணர்ந்து திகைத்தனர்.

பிறகு யுதிஷ்டிரர் ஸ்ரீகிருஷணரிடம் திரும்பி,”ஆயிரம் புனித நாமாக்களை மீட்டுத்தர தாங்களாவது உதவக்கூடாதா” என்று கேட்டார். ஸ்ரீகிருஷ்ணர் வழக்கம்போல், “என்னால் மட்டும் என்ன செய்ய முடியும்? உங்கள் எல்லோரையும் போல நானும் ஆச்சார்யர் பீஷ்மரைத்தான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன் என்றார்.

அனைவரும் சேர்ந்து ஸ்ரீகிருஷ்ணரிடம், “ஹே.. வாசுதேவா, நீ ஆனைத்தும் அறிந்தவர். உம்மால் இயலாததென்பது எதுவுமே இல்லை. தாங்கள் தயைகூர்ந்து எங்களுக்கு உதவ வேண்டும். அந்த ஒப்புயர்வற்ற பெருமைவாய்ந்த பரந்தாமனின் ஆயிரம் புனித நாமாக்களை மீட்டுத்தர வேணடும். அது தங்களால் மட்டுமே முடியும்” என்று வேண்டினர்.

அதற்கு ஸ்ரீகிருஷ்ணர்,”இதனை செய்ய முடிந்த ஒருவர் உங்களுக்குள்ளேயே இருக்கின்றார்” என்றார். எவருக்கும் ஒன்றும் புரியவில்லை. ஸ்ரீவாசுதேவர் தொடர்ந்தார்,”சகாதேவன் அதனை மீட்டு சொல்ல, வியாசர் எழுதுவார்” என்றார். அனைவரும் சகாதேவனால் எப்படி சஹஸ்ரநாமத்தை மீட்க முடியும் என்பதை அறிய ஆவலாக இருந்தனர். ஸ்ரீவாசுதேவர் கூறினார்,”உங்கள் அனைவருள்ளும் சகாதேவன் மட்டுமே ‘சுத்த ஸ்படிக‘ மாலை அணிந்திருந்தான். சகாதேவன் சிவபெருமானை பிரார்த்தனை செய்து தியானித்து ‘சுத்த ஸ்படிகம்‘ உள்வாங்கியுள்ள சஹஸ்ரநாமத்தை சப்த அலைகளாக மாற்ற, அதனை வியாசர் எழுதிக்கொள்ளுவார்” என்றார்.

சுத்த ஸ்படிகம்‘ அமைதியான சூழ்நிலையில் எழும் சப்தங்களை கிரகித்துக்கொள்ளும். இது ஸ்படிகத்தின் குணம், தன்மை. ‘ஸ்வேதம்பரராகவும்‘ ‘ஸ்படிகமாகவும்‘ இருக்கும் சிவபெருமானை தியானித்து அந்த சப்தங்களை மீட்க முடியும்.

உடனே சகாதேவனும் வியாசரும், பீஷ்மர் சஹஸ்ரநாமம் சொல்லிய அதே இடத்தில் அமர்ந்தனர். சகாதேவன் மஹாதேவரை பிரார்த்தித்து, தியானம் செய்து சஹஸ்ரநாமத்தை மீட்கத் துவங்கினர்.

அந்த ‘சுத்த ஸ்படிக‘ மாலையே உலகின் முதல் ‘வாய்ஸ் ரிகார்டராக‘, அற்புதமான விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தை நமக்குத் தந்தது………..”

என்று சொல்லி குழந்தைபோல சிரித்தார் ஸ்ரீசரணர்.

ஹர ஹர சங்கர, ஜய ஜய சங்கர.
ஸ்ரீ மஹா பெரியவா திருவடிகள் சரணம்_()_

தொகுப்பு: பட்டு சாஸ்திரிகள்
சென்னை

மஹா பெரியவா அருள்வாக்கு : –

நமக்குத் தகுதி இருந்தாலும் நம் வார்த்தை எடுபடும் என்றால் மட்டுமே பிறருக்கு அறிவுரை சொல்ல வேண்டும்.

 

6-நெருங்காதே நீரிழிவே! – டாக்டர் விஜயராகவன், சுஜாதா தேசிகன்


desikandr-vijayaraghavan

முதலில் நீரிழிவு சம்பந்தப்பட்ட இரண்டு பொய்களை உடைக்கலாம்.

1. நீரிழிவு குணப்படுத்த முடியாது என்பது.

2. ரத்தத்தில் சர்க்கரை அளவைக் குறைப்பது தான் சிகிச்சை என்று நம்புவது.”

நீரிழிவைச் சமாளிக்க வேண்டாம், சரி செய்யலாம் என்கிறீர்களா?”

ஆமாம். அதுதான் உண்மை. எதெல்லாம் சாப்பிட்டா இன்சுலின் சுரக்கும் என்று பார்த்துடலாம்.”

முன்பே மூணு விதமான சத்துக்களைப் பார்த்தோம் நினைவிருக்கா?”

கார்ப்(கார்போஹைடரேட்ஸ்), புரதம், கொழுப்பு.”

கீழே உள்ள படத்தைப் பாருங்க. என்ன புரியுது?”

கார்ப்ஸ், சர்க்கரை சாப்பிட்டபின் ரத்தத்தில் சர்க்கரை அளவு ஈபிள்டவர் மாதிரி உயர்ந்து விட்டதே.”

ஆமாம். இதை குளுக்கோஸ் ‘ஸ்பைக்’ என்போம். இப்படி சர்க்கரை ஸ்பைக் ஆச்சுன்னா என்ன ஆகும்?”

அதைக் கட்டுப்படுத்த இன்சுலின் சுரக்கும்.”

அதிக இன்சுலின் ஆபத்து என்று முன்பே பேசினோம். ஆக கார்ப் அதிகபட்சமாக இன்சுலினைத் தூண்டுகிறது, அடுத்து புரதம் மிதமான அளவுல தூண்டுது. கொழுப்பு மிகக் குறைவாக.”

ஒரு டவுட், டாக்டர்?”

கேளுங்க…”

சர்க்கரை மட்டும் இல்லாமல், கார்ப்ஸ் அதாவது மாவுச்சத்துகூட இப்படி ஸ்பைக் கொடுக்குமா?”

நல்ல கேள்வி. கார்ப்ஸ், சர்க்கரையும் வாக்குள்ள போச்சுனா எல்லாம் ஒண்ணுதான். அதாவது சாப்பிட்டபின் இரண்டும் குளுக்கோஸாக மாறிவிடும்.”

அப்ப கார்ப்ஸ் சாப்பிடக்கூடாதா?”

நீரிழிவு உள்ளவர்கள் மிக கம்மியாக சாப்பிட வேண்டும். மற்றவர்களும் குறைத்துக்கொள்வது பிற்காலத்துக்கு நல்லது.”

எதெல்லாம் கார்ப்ஸ் டாக்டர்?”

இந்தப் படத்தைப் பாருங்க.”

பல மருத்துவமனையில இந்த சார்ட்டை பார்த்திருக்கிறேன். ‘உணவு பிரமிட்’ ”

கீழே இருக்கும் உருளைக்கிழங்கு, பிஸ்கெட், பிரட், சோளம், கோதுமை, அரிசி போன்ற தானியங்களை அதிகமாகவும். உச்சியில் இருக்கும் எண்ணெய், வெண்ணெய் போன்ற கொழுப்பு வஸ்துக்களை கம்மியாய் சாப்பிட வேண்டும்.”

20 வருஷத்துக்கு முன்னாடி அமெரிக்கா வெளியிட்டது. அதை அப்படியே நாம கண்மூடித்தனமா நம்புவதுதான் எல்லா பிரச்னைகளுக்கும் காரணம்.”

என் பையன்கூட போன வாரம் ஸ்கூலில் ‘பாலன்ஸ்டு டயட்’ என்று இதை சார்ட் பேப்பரில் வரைந்துகொண்டு போனான்.”

பாருங்க, சின்ன வயதிலிருந்தே தப்பானதைப் பாடமாக்கி விட்டோம்.”

ஆனா பல மருத்துவமனைகளிலும் இந்த பிரமிட் படத்தைக் கொண்டு தானே டயட்டீசியன்கள் பரிந்துரைக்கிறார்கள்?”

என்ன செய்ய, இது மாதிரி சாப்பிட்டா, குண்டாகி, நீரிழிவு உள்ளவங்க மேலும் மேலும் மருந்து சாப்பிட்டுக்கொண்டே இருக்க வேண்டியதுதான்.”

ஏன் டாக்டர்?”

பிரமிட் படத்தின் கீழே என்னென்ன இருக்கு?”

தானியங்கள்-அரிசி, கோதுமை, சோளம் உருளைக்கிழங்கு, பிரட், பிஸ்கெட், பாஸ்தா, சேமியா…”

தானியங்கள் அதாவது அரிசி, கோதுமை எல்லாம் கார்ப்ஸ் (மாவுச்சத்து). உருளைக்கிழங்கு ஸ்டார்ச், பிரட், பிஸ்கெட், சேமியா, ரவை, பாஸ்தா, நூடுல்ஸ் எல்லாம் அரிசி அல்லது கோதுமையிலிருந்து செய்பவை. மைதாகூட இதில் அடங்கும் (அதைப் பற்றித் தனியாகப் பேசுவோம்).”

இதுக்கும் சர்க்கரைக்கும் என்ன சம்பந்தம்?”

கொஞ்சம் வேதியியல் (Chemistry) தெரிந்து கொண்டால் சுலபமாகப் புரியும்.”

இப்ப எதை வாங்கினாலும் சின்னதா பயனர் கையேடு (User Guide) கொடுக்கிறார்கள். அது மாதிரி நீரிழிவு இருப்பவர்களுக்கு அதைக் குணப்படுத்த ஒரு சின்ன கையேடு மாதிரி கொடுத்துவிடலாமா?”

நிச்சயமா. அதற்குமுன் கல்கி வாசகர்களுக்கு முக்கியமான சிலவற்றைத் தெளிவுப்படுத்த வேண்டும்.

1. உங்களுக்கு நீரிழிவு இருக்கிறது, மாத்திரை உட்கொள்கிறீர்கள் என்றால் நிச்சயம் உங்கள் டாக்டரை கன்சல்ட் செய்துவிட்டு அவர் ஆலோசனையின் பேரில் இந்த வழிமுறைகளைக் கடைப்பிடிக்கவும்.

2. மாத்திரை சாப்பிட்டுக் கொண்டு இந்த வழி முறைகளைக் கடைப்பிடிக்கும்போது சில சமயம் ‘தாழ் சர்க்கரை’ (low sugar) வர வாய்ப்பு இருக்கிறது. அதனால் இந்த வழிமுறைகளைக் கடைப்பிடிக்க விரும்புவோர் நிச்சயம் குளுக்கோமீட்டர் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.’‘

ஆமாம். நீங்க சொன்னது மிக முக்கியம். இதைப் படித்துத் தமக்குத் தாமே வைத்தியம் பார்த்துக்கொள்ள கூடாது. இந்தத் தொடர் ஒரு விழிப்புணர்வுதான்.”

முதலில் நீரிழிவை குணப்படுத்த முடியும் என்ற நம்பிக்கை அவசியம். அதற்கு இரண்டு முக்கியமான விஷயங்களைக் கடைப்பிடிக்கணும். அது என்ன தெரியுமா?”

டயட், வாழ்க்கைமுறை மாற்றம்.

கரெக்ட். டயட் பற்றிச் சொல்லும் முன், கார்ப்ஸ் ஏன் கூடாது என்று சொல்றேன். நாலாம் கிளாஸ் பாடத்தில் ஒளிச்சேர்க்கை (Photosynthesis) சூரிய ஒளியைக்கொண்டு செடி எப்படி தனக்கு வேண்டிய சக்தியை உற்பத்தி செய்துக்கொள்கிறது?”

ஒளியைக்கொண்டு கார்பன்டை ஆக்சைடு + தண்ணீரை = கார்போஹைட்ரேடாக மாற்றுகிறது.”

இந்த கார்போஹைட்ரேட் என்கிற உயிரியல் மூலக்கூறுதான் செடி, கொடி, விலங்கு ஏன் ஆக்ஸிஜனே இல்லாத எரிமலையில் இருக்கும் பாக்டீரியா கூட உயிர்வாழ முக்கியமான எரிபொருள் சக்தி!”

நீரிழிவுக்கு சர்க்கரை கூடாது. ஆனா கார்ப்ஸ் ஏன் கூடாது? சர்க்கரைக்கும் இதுக்கும் என்ன தொடர்பு?”

அடுத்த பக்கத்தில் உள்ள படத்தைப் பாருங்க.”

எல்லாமே ஒரே மாதிரி இருக்கே.”

எல்லாம் கார்பன், ஹைட்ரஜன் மற்றும் ஆக்ஸிஜன் சேர்ந்த மூலக்கூறு அவ்வளவுதான். ஆனா அணுக்களின் அமைப்பைப் பாருங்க, வேறுபாடு தெரியும்.”

குளுக்கோஸ், ஆறுகோணம் (Hexagon) அமைப்பு, ஃப்ரக்டோஸ் ஐங்கோணம் (Pentagon).”

குளுக்கோஸ் பற்றி ஏற்கெனவே பார்த்துவிட் டோம், ஃப்ரக்டோஸ் எல்லா பழங்களிலும் கிடைக்கும் சர்க்கரை வகை. ஆனா இது குளுக்கோஸ் மாதிரி ரத்தத்தில கலந்து எல்லா இடங்களுக்கும் போக முடியாது. நேராக கல்லீரலுக்குப் போகும். இப்ப சுக்ரோஸ் படத்தைப் பாருங்க. என்ன புரியுது?”

குளூக்கோஸ், ஃப்ரக்டோஸ் – இது இரண்டும் ஆக்ஸிஜன் மூலமா கை கோத்துண்டு இருக்கு.”

அவ்வளவுதான். இதுதான் வீட்டில் ‘சீனி’ என்று செல்லமாக அழைக்கும் சுக்ரோஸ், வீட்டுல இருக்கும் தூய, வெள்ளை ஆனால் கொடிய விஷம்.”

விஷமா?”

ஆமாம். நிச்சயமா. சுக்ரோஸ் என்பது குளுக்கோஸ் மற்றும் ஃப்ரக்டோஸின் இணைப்பு. இப்படி இணைந்த வடிவத்தைத் தான் நாம கார்போஹைட்ரேட்டுனு சொல்றோம்.”

ஓ… சர்க்கரையின் ஊர்வலம்தான் கார்போஹைட்ரேட்.”

இரண்டு இணைந்தால் எளிய கார்போஹைட்ரேட் வகை; அதற்குமேலே இருந்தா காம்பிளக்ஸ் (சிக்கலான கார்போஹைட்ரேட்) வகை.”

அரிசி, கோதுமை, சோளம், ஓட்ஸ் போன்ற தானியங்கள், உருளை, சர்க்கரைவள்ளி போன்ற கிழங்குகள் சிக்கலான கார்போஹைட்ரேட் வகை.”

ஆனா டாக்டர் நிறைய பேருக்கு இந்த தானியம் தானே சாப்பாடு?”

இயற்கையை நாம் சரியா புரிந்துகொள்ள வில்லை. அதனால்தான் இன்று நாம அவதிப்பட்டுக் கொண்டு இருக்கிறோம். சரி, கரும்பு சாப்பிட்டு இருக்கீங்களா?”

பொங்கலின்போது வீட்டுக்கு ஒரு கரும்பு வாங்குவோம். நான் ஒண்ணரை அடி கடித்து சக்கை எல்லாம் துப்பிவிட்டு, சாப்பிட்டிருக்கிறேன்.”

ஒரு முழு கரும்பைச் சாப்பிடச் சொன்னா? என்ன செய்வீங்க?”

வாய் வலிக்கும், கரும்பு தின்ன நிச்சயம் கூலி வேண்டும்!”

யோசித்தால், நீங்க துப்பும் சக்கை எல்லாம் ஃபைபர், அதாவது நார்ச்சத்து. இயற்கை அன்னை மிகப் புத்திசாலி. நமக்குப் பழங்கள் கொடுக்கும் போது, அதில் இருக்கும் இனிப்பைத் தனியாகக் கொடுக்காமல் அதில் பல சத்துக்களை, நார்ச்சத்துடன் அழகாக பேக்கேஜ் செய்து நம்ம உடம்புக்கு ஏற்றவாறு கொடுக்கிறாள்.”

இப்ப ஆப்பிளும். ஒன்று சாப்பிடலாம், இல்ல இரண்டு. அரை டஜன் எல்லாம் சாப்பிட முடியாது. சரியா? ஆனா நாம என்ன செய்கிறோம்?”

புத்திசாலி என்று நினைத்துக் கொண்டு அரைக்கும் இயந்திரம் ஒன்றை வாங்கி அதில் நான்கு ஆப்பிளைப் போட்டு ஜூஸ் செய்து நார்ச்சத்தை நீக்கி ‘ஜூஸ்’ என்ற விஷத்தை மட்டும் வடி கட்டி அதில் எக்ஸ்ட்ரா ‘ஷுகர்’ சேர்த்து மேலும் விஷமாக்கி ஐஸ் போட்டுக் குடிக்கிறோம்.”

ஆனா குழந்தைகளுக்கு ஜூஸ் நல்லது என்கிறார்களே?”

இயற்கை அன்னை சொல்லவில்லை. விளம்பரங்களில் வரும் ‘காட்டன்’ புடைவை அன்னை சொல்றாங்க!”

இதில் ஒரு விஷயத்தைக் கவனிக்க வேண்டும். நார்ச்சத்தை எடுத்தால்தான் உணவை பேக் செய்து பல இடங்களுக்குச் சுலபமாக ஏற்றுமதி செய்ய முடியும். பலநாள் கெட்டுப்போகாமல் ‘ஷெல்ப் லைஃப்’ கூட்டமுடியும்.”

ஓ…”

நல்லா யோசித்துப் பாருங்க, நம் முன்னோர்களுக்கு இனிப்பு என்பது பழங்களில் மட்டும்தான் கிடைத்திருக்கும். அதுவும் சீசனின் போதுதான். நாம் ஸ்கூலில் படித்த காலத்துலகூட மாம்பழ சீசன், ஆப்பிள் சீசன், திராட்சை சீசன் என்று தான் இருக்கு. தீபாவளி, பொங்கல் என்று பண்டிகைகளின்போதுதான் இனிப்பு பலகாரங்கள்.”

இன்று வருடம் முழுக்க இறக்குமதி செய்யப் பட்ட எல்லா பழங்களும் கிடைக்கிறது. போதா குறைக்கு எங்கு பார்த்தாலும் ஸ்வீட் கடைகள், ஸ்நாக்ஸ் என்று எங்கும் பரவியிருக்கிறது.”

ஆமாம். அதனால் பல வருஷமா நீரிழிவு உள்ளவர்கள் அல்லது போனவாரம் தனக்கு நீரிழிவு என்று கண்டுபிடித்தவர்கள் தங்கள் உடம்பைச் சர்க்கரை பாட்டில் என்று நினைத்துக்கொள்ளுங்க. பல காலம் சர்க்கரை, பிரட், ஐஸ்கிரீம், ஸ்வீட் என்று சாப்பிட்டு அந்த பாட்டிலை நிரம்பி, அது வழியும் போது அதுதான் நீரிழிவு.”

இப்ப என்ன செய்யணும்?”

முதல் வேலை. அந்த பாட்டிலில் இருக்கும் சர்க்கரையைக் குறைக்கணும்.”

எக்ஸாக்ட்லி.”

இதுக்கு என்ன வழி டாக்டர்?”

முதல் ரூல் – நாக்கில் பட்ட உடன் இனிக்கும் வஸ்துக்களை குப்பை தொட்டியில் போட்டு விடுங்கள்.”

இரண்டாம் ரூல் – சர்க்கரை, கார்ப்ஸ் இரண்டையும் ஒன்றாகப் பார்க்கப் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அடுத்த முறை உருளைக்கிழங்கை பார்த்தால் உங்க கண்ணுக்கு அது ஒரு கட்டி சர்க்கரையாகத் தெரிய வேண்டும்.”

Image showing folded Indian notes of 500 & 1000 Rs.

டாக்டர், கார்ப்ஸை எப்ப நிறுத்தணும்?”

பழைய 500, 1000 ரூபாய் நோட்டுக்கள் மாதிரி உடனே!”

கார்ப்ஸ் உயிரியல் மூலக்கூறு. நம் உடம்புக்கு அதுதான் எரிபொருள் சக்தி. அப்படி இருக்க கார்ப்ஸ் சாப்பிடாம எப்படி டாக்டர்?”

நாம் சாப்பிடும் கறிகாய் எல்லாவற்றிலும் நார்ச்சத்துடன் கொஞ்சம் கார்ப்ஸ் இருக்கு (Low Carb). அது போதும்.”

மூன்றாம் ரூல்: மாற்று எரிபொருளாக நிறைய கொழுப்பைச் (High Saturated Fat) சாப்பிட வேண்டும்.”

கொழுப்பையா? வெண்ணெய், நெய், பன்னீர் போன்றவற்றைச் சாப்பிடலாமா? பிரச்னை வராதா?”

வராது! நம் உடல் இத்தனை நாள் பெட்ரோல் என்ஜின் மாதிரி மாவுச்சத்தில் இயங்கிக்கொண்டு இருந்தது, அதை டீசல் என்ஜின் மாதிரி கொழுப்பில் இயங்க வைக்கணும்.”

இது எப்படி சாத்தியம்?”

நம் உடலுக்குச் சக்தி இரண்டு முறைகளில் கிடைக்கிறது. கார்பிலிருந்து கிடைப்பது குளுக்கோஸ். கொழுப்பிலிருந்து கிடைப்பது கீடோன். குளுக்கோஸ். கேஸ் அடுப்பு மாதிரி குப்பென்று கிடைக்கும் சக்தி. ஆனால் கீடோன், விறகு அடுப்பு மாதிரி. நின்று நிதானமாக எரியும். நம் உடலை இப்ப விறகு அடுப்பு மாதிரி மாற்றப் போகிறோம்.”

இப்ப என்னெல்லாம் சாப்பிடக் கூடாது?”

தவிர்க்கவேண்டிய உணவுப் பட்டியல்:

1. இனிப்பு – சர்க்கரை, தேன், வெல்லம், கருப்பட்டி, நாட்டுச்சர்க்கரை, செயற்கை இனிப்பூட்டி, பழச்சாறு.

2. தானியங்கள் – அரிசி, சிறுதானியங்கள் (கம்பு, தினை, வரகு), கோதுமை, ரவை, சேமியா, மைதா.

3. சோளம், ஓட்ஸ், கார்ன் பிளேக்ஸ், சோயா.

4. பிரட், கேக், பிஸ்கெட் போன்ற பேக்கரி ஐட்டங்கள்.

5. பீட்ஸா, பர்கர், பாஸ்தா, நூடுல்ஸ் போன்ற இறக்குமதி வகைகள்.”

தலை சுத்துது டாக்டர், அப்ப நாங்க ஒண்ணுமே சாப்பிட முடியாதுபோல. தமிழ்நாட்டுல இட்லி வடை, பொங்கல் இல்லாம எப்படி?”

அரிசியுடன் உளுந்து – இட்லி, பயத்தம் பருப்புடன் பொங்கல், கைய வெச்சா கார்போஹைட்ரேட்.”

காலை டிபன் என்ன சாப்பிடுவது?”

காய்கறி சாலட் எவ்வளவு வேண்டும் என்றாலும் சாப்பிடலாம். பாதாம், வால்நட், பிஸ்தா அல்லது ஒரு கைபிடி வறுத்த வேர்க்கடலைகூட சாப்பிடலாம், இல்லை அரை மூடி தேங்காய் சாப்பிடலாம். (சாலட் செய்முறை குறிப்பு பார்க்கவும்.)

நான்காவது ரூல் : காலை உணவு என்பது அவசியம் இல்லை. பசிக்கும்போது மட்டும் சாப்பிட்டா போதும்.”

அடுத்த அதிர்ச்சி. பிரேக் ஃபாஸ்ட் இல்லையா?”

இப்ப ஒரு சின்ன பிரேக்.

அடுத்த வாரம் பார்க்கலாம்.”

-நன்றி கல்கி

5c சாலட்

5c என்றால் (Cabbage, Capsicum, Cauliflower, Carrot & Cottage Cheese (Paneer) என்று பொருள்.

கோஸ் (பச்சை, ஊதா ) – 250 கிராம், குடை மிளகாய் – சிவப்பு-1,மஞ்சள்-1, பச்சை-1, காலிஃப்ளவர் – 10 உதிரிப்பூ, ஒரு மீடியம் சைஸ் காரட், இரண்டு ஸ்பூன் ஆலிவ் ஆயில், 100 கிராம் பன்னீர் (வெண்ணெயில் வதக்கியது). செய்முறை : காய்கறிகளைச் சுத்தம்செய்து சீராக நறுக்கிக் கொள்ளவும். அதன்மீது இரண்டு ஸ்பூன் ஆலிவ் எண்ணெயைத் தெளித்து, சிறிது உப்பு சேர்த்து ஐந்து நிமிடம் மைக்ரோவேவ் அவனில் நார்மல் மோடில் வைத்து எடுத்துவிடவும். அதன் மேலே கொஞ்சம் மிளகு தூவினால் சிம்பிள் சாலட் ரெடி!

பல வண்ணங்கள் ஒரே வண்ணமாக ஆக முடியுமா? – பி.ஏ.கிருஷ்ணன்


ட்ரம்பின் வெற்றி அமெரிக்காவையே புரட்டிப் போட்டிருக்கிறது

நியூயார்க் நகரத்தின் நுழைவாயில் என்று சொல்லக்கூடிய சிறிய தீவு ஒன்று அதன் கீழ்த் திசையில் இருக்கிறது. எல்லீஸ் தீவு என்று அழைக்கப்படும் அந்த தீவில்தான், அமெரிக்காவுக்கு வருபவர்கள் முதன்முதலாக இறங்கினார்கள். பெரும்பாலும் ஐரோப்பாவிலிருந்து வருபவர்கள். 1892 முதல் 1954 வரை 1.2 கோடிப் பேர் இந்தத் தீவின் வழியாக அமெரிக்கா வந்திருக்கிறார்கள். இப்போது அது சுற்றுலா மையம். ‘கனவின் நுழைவாயில்’ என்ற இசைக் காட்சி சுற்றுலாப் பயணிகளுக்குக் காட்டப்படுகிறது. இந்த வழியாக வந்தவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் வெள்ளை மக்களுடன் இரண்டறக் கலந்துவிட்டார்கள் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். யூதர்களைப் போன்ற சில குழுவினர்கள் மட்டும் தங்கள் அடையாளத்தை அப்படியே தக்க வைத்துக்கொள்ள முயல்கிறார்கள்.

அமெரிக்காவின் மேற்கில் இருக்கும் பசிபிக் சமுத்திரத்தின் வழியாக ஜப்பானியர்களும் சீனர்களும் வந்தார்கள். கலிஃபோர்னியாவில் இன்றும் ஜப்பான் நகரம், சீன நகரம் என்ற பகுதிகள் இருக்கின்றன. இவர்கள் நடத்தப்பட்ட விதம் அவமானகரமானது. பிலிப்பைன்ஸிலிருந்தும் வந்தார்கள். சில சீக்கியர்களும் வந்தார்கள். ஆனால், இவர்கள் அனைவரையும் தூக்கியடித்துவிடும் குடியேற்றம் அமெரிக்காவின் தெற்கிலிருந்து நிகழ்ந்தது, நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது என்று சொல்லலாம். மெக்சிகோ, க்யூபா, மத்திய அமெரிக்க நாடுகள், தென் அமெரிக்க நாடுகளிலிருந்து இன்னும் மக்கள் வந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். மெக்சிகோவிலிருந்து மட்டும் 1.17 கோடிக்கும் மேல் மக்கள் குடியேறியிருக்கிறார்கள் என்று அரசுத் தரப்புப் புள்ளிவிவரங்கள் சொல்கின்றன. இன்று விரிகுடா பகுதிகளில், இந்தியாவிலிருந்து வந்தவர்களின் வீடுகள் பளபளப்பாக இருக்கின்றன என்றால், அதற்குக் காரணம் இவர்கள்தான். மணிக்கு 10 டாலர்களிலிருந்து 17 டாலர்கள் வரை எந்தத் துப்புரவுத் தொழிலையும் செய்யத் தயாராக இருப்பார்கள். இவர்களைத்தான் ட்ரம்ப் நாட்டை விட்டு விரட்டத் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

ஆனால், இவர்களைத் தவிர இரு ‘பழைய’ சிறுபான்மையினர் இங்கு இருக்கிறார்கள் – வெள்ளையர்கள் வருகைக்கு முன்னாலேயே இருந்து, ஏறத்தாழ முழுவதுமாக நசித்துப் போன அமெரிக்கப் பழங்குடி மக்கள், ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து பருத்திக் காடுகளில் வேலை செய்வதற்காகக் கட்டாயமாகக் குடியேற்றப்பட்ட கறுப்பின மக்கள்.

இவர்கள் நிலைமை எவ்வாறு இருக்கிறது?

அமெரிக்கப் பழங்குடி மக்கள்

சில தினங்களுக்கு முன்னர் போல்க் தெருவில் நடந்துகொண்டிருந்தபோது வீடில்லாமல் தெருவில் திரிபவர்கள் மத்தியில் இரு பழங்குடிப் பெண்களைப் பார்த்தேன். இரட்டைப் பின்னல்கள். முகங்களில் இன்னும் சுருக்கங்கள் விழவில்லை. சிரித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். கண்களில் கிறக்கம். போதைப் பொருளின் தாக்கமாக இருக்க வேண்டும். 2012-ல் மட்டும் 69%-க்கும் அதிகமான பழங்குடி இளைஞர்கள் போதைப் பொருட்களிலிருந்து விடுதலை பெற சிகிச்சை பெற்றிருக்கிறார்கள்.

மொத்தம் 30 லட்சம் பேர் இருக்கிறார்கள். 70%-க்கும் மேல் நகரங்களில் இருக்கிறார்கள். படிப்பில் மிகவும் பின்தங்கியிருக்கிறார்கள். 12% மட்டுமே (மற்றவர்கள் 29%) கல்லூரிப் படிப்பை முடித்திருக்கிறார்கள். சிலர் சமூகத்தின் மையத்துக்கு வந்துவிட்டார்கள். அலாஸ்காவின் லெப்டினென்ட் கவர்னரான பைரன் மாலட் ஒரு பழங்குடி மகன். ஆனால் பலர் ஏழ்மையில், படிப்பின்றி, எதிர்காலத்தைப் பற்றி எந்த நம்பிக்கையும் இன்றிக் காலம் தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அமெரிக்க அரசு 2009-ல் அவர்களிடம் மிருகத்தனமாக நடந்துகொண்டதற்கு மன்னிப்புக் கேட்டது. காலம் கடந்த மனமாற்றம் என்றாலும், பிரச்சினைகள் அதிகம் இன்றி அவர்கள் வழியிலேயே வாழ்க்கையை நடத்துவதற்கான உதவிகளை அமெரிக்க அரசு செய்துகொண்டிருக்கிறது என்று நிச்சயம் சொல்லலாம்.

கறுப்பின மக்கள்

சுமார் நான்கு கோடிக் கறுப்பின மக்கள் இருக்கிறார்கள். இவர்களில் ஒரு லட்சத்தில் 2,207 பேர் சிறையில் இருக்கிறார்கள். அதாவது, மக்கள்தொகையில் 2%-க்கும் மேல் என்பது அதிர்ச்சியைத் தரும் தகவல். அதாவது, நாம் கறுப்பின மக்களாக இருந்தால், நமக்குத் தெரிந்த யாராவது ஒருவர் சிறையில் இருப்பார் என்ற செய்தி எவ்வளவு அதிர்ச்சியைத் தருமோ அவ்வளவு. ஒபாமா பதவி ஏற்றபோது இவர்களுக்கு விடிவுகாலம் பிறக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஆனால், இன்று வெள்ளை அமெரிக்கர்களிடம் கறுப்பு அமெரிக்கர்களைவிட 13 மடங்கு பணமும் சொத்தும் அதிகமாக இருக்கிறது. அவர்களது வறுமை குறைந்ததாகத் தெரியவில்லை. பட்டப்படிப்பு முடித்த கறுப்பினத்தவருக்கு இருக்கும் வேலைவாய்ப்புகள் பள்ளிப்படிப்பை மட்டுமே முடித்த வெள்ளையருக்கு இருக்கும் வேலை வாய்ப்புகளைவிடக் குறைவு. இப்போது ட்ரம்ப் வேலைவாய்ப்புகளை அதிகப்படுத்தப்போவதாகச் சொல்லியிருக்கிறார். ‘சமூகப் பிரச்சினைகளுக்குத் தொழில்முறையில் தீர்வுகளைக் காண முடியும் என்பதை அவர் முழுவதுமாக நம்புகிறார், அவருக்கு ஒரு வாய்ப்பு கொடுங்கள்’ என்று பாப் ஜான்சன் என்ற கறுப்பின ஊடக ஆளுமை ஒருவர் கூறியிருக்கிறார். ஆனால், கறுப்பு மக்களின் நம்பிக்கையைப் பெறுவதற்கு அவர் முற்றிலும் புதிதாக ஏதாவது செய்தாக வேண்டும். அவர்கள் நம்பிக்கை தேவை என்று நினைக்கிறாரா என்பதே சந்தேகத்துக்கு உரியது.

அடுத்த நான்கு ஆண்டுகள் எப்படி இருக்கும்?

ட்ரம்பின் வெற்றி அமெரிக்காவையே புரட்டிப் போட்டிருக்கிறது என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனாலும் கறுப்பினத்தவரும், சீனர்களும், ஹிஸ்பானிக்குகளும் முஸ்லிம்களும், இந்தியர்களும் மீண்டும் பழைய நிலைக்கு வந்துவிடுவோம் என்ற நம்பிக்கையில் இருக்கிறார்கள். ‘நீங்கள் சுவாரஸ்யமான காலத்தில் வாழுங்கள்’ என்பது ஒரு சீனச் சாபம். ட்ரம்ப் ஆட்சியில் சுவாரஸ்யமாக ஏதும் நடந்துவிடக் கூடாது, வாழ்க்கை சீராக இயங்க வேண்டும் என்பதுதான் மக்களின் விருப்பம்.

அமெரிக்கா பல வண்ணங்களைக் கொண்டது. பல வருடங்களாகச் சேர்த்த வண்ணம். அவை அனைத்தின் மீதும் வெள்ளையடித்து ஒரே வண்ணமாக ஒருவரால் நான்கு ஆண்டுகளில் ஆக்க முடியுமா? பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.

pak

– பி.ஏ.கிருஷ்ணன், மூத்த எழுத்தாளர்.

தொடர்புக்கு: tigerclaw@gmail.com

(நிறைந்தது)

மையமும் மாநிலங்களும் அமெரிக்காவும் இந்தியாவும்! – பி.ஏ. கிருஷ்ணன்


 அமெரிக்க அதிபருக்கான அதிகாரங்கள் வானளாவியவை

இந்திய வரலாற்றைப் படித்தவர்களுக்கு இந்திய அரசுச் சட்டம் 1935 வருவதற்கு முன்னால் இந்தியா முழுவதற்கும் ஒரே அரசுதான் இருந்தது (சமஸ்தானங்களைத் தவிர) என்பதும் பிரெசிடென்ஸிகள் (ராஜதானிகள்) என்று அழைக்கப்பட்ட மாநில நிர்வாகங்களுக்கு அதிக அதிகாரங்கள் இல்லை என்பதும் தெரியும். 1937-ல் நடந்த தேர்தல்களுக்குப் பிறகுதான் மாநிலங்களுக்குத் தனியாக, பொருட்படுத்தக் கூடிய, அதிகாரங்கள் கிடைத்தன. முப்பதுகளில் மாநிலங்களுக்கு இன்னும் அதிக அதிகாரங்கள் வழங்க வேண்டும்; மத்திய அரசின் கையில் அவை குவியக் கூடாது என்று நினைத்தவர்கள் பலர் இருந்தனர். ஆனால் 1940-களில் தொடங்கிய பிரிவினைவாதமும் அதன் விளைவாகப் பாகிஸ்தான் உருவானதும், இந்தியா ஒன்றாக இருக்க வேண்டுமானால் வலுவான மத்திய அரசு அவசியம் என்ற நிலைப்பாட்டை நமது தலைவர்களை எடுக்க வைத்தன. உதாரணமாக, “மத்தியில் அமைக்கப்படும் அரசு 1935 இந்திய அரசுச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் அமைக்கப்பட்ட அரசை விட வலுவானதாக இருக்க வேண்டும்” என்று அம்பேத்கர் குறிப்பிட்டார்.

அமெரிக்கா பிறந்த விதம்

அமெரிக்கா பிறந்த விதம் வேறானது. 1776-க்கு முன்னால் அங்கு 13 காலனிகள் இருந்தன. அனைத்தும் பிரித்தானிய அரசின் கீழ் இயங்கின. அதிகாரங்கள் அனைத்தும் பிரித்தானிய நாடாளுமன்றத்திடமும் அரசரிடமும் இருந்தன. விடுதலைக்காக ஒன்றாக இயங்கினாலும், அமெரிக்கக் காலனிகளுக்குத் தனி அடையாளம் இருந்தது. அந்த அடையாளத்தை விட்டுக்கொடுக்க பின்னால் மாநிலங்களாக மாறியபோது அவை தயாராக இல்லை. இதை அமெரிக்க அரசியல் சட்டத்தை அமைத்தவர்கள் நன்கு உணர்ந்திருந்தனர். எனவேதான் அமெரிக்க அரசியல் சட்டம் மாநிலங்களுக்குக் கூடுதலான அதிகாரங்களைக் கொடுத்திருக்கிறது. அமெரிக்காவில் ‘ரெசிடுவல் பவர்ஸ்’ (residual powers) என்று அழைக்கப்படும் வரையறுக்கப்படாத அதிகாரங்கள் மாநிலங்கள் கைகளிலும் மக்கள் கைகளிலும் இருக்கின்றன. இந்தியாவில் இந்த அதிகாரத்தை நமது அரசியல் சட்டம் இந்திய நாடாளுமன்றத்திற்கு வழங்கியிருக்கிறது.

சுருக்கமாகக் கூற வேண்டுமானால் அமெரிக்கா அழிக்க முடியாத மையத்தையும், அழிக்க முடியாத மாநிலங்களையும் கொண்ட குடியரசு. மாறாக இந்தியக் குடியரசு அழிக்க முடியாத மத்திய அரசையும், அழியக் கூடிய மாநிலங்களையும் கொண்ட குடியரசு. சுதந்திரத்திற்குப் பின் நாம் எத்தனை மாநிலங்களாகப் பிரிந்திருக்கிறோம் என்பதை நினைவில் கொண்டால் நான் சொல்வது தெளிவாக விளங்கும். அமெரிக்காவில் மாநிலங்கள் சேரலாம். ஆனால் மாநிலங்கள் இரண்டு மூன்றாகப் பிரிவது அரிதாகவே நடந்திருக்கிறது. அவ்வாறு பிரிவதை அரசியல் சட்டம் அனுமதிக்கிறது. ஆனால் நடைமுறையில் அதிகச் சாத்தியம் இல்லாதது.

மையத்தை விட்டுப் பிரிதல்

ட்ரம்ப் வெற்றி பெற்றதும் கலிபோர்னியா பிரிந்து தனிநாடாகப் போக வேண்டும் என்று சில குரல்கள் கேட்கத் தொடங்கியிருக்கின்றன. சிலர் அமெரிக்காவிலிருந்து பிரிந்து போவதையே அரசியல் சட்டம் அனுமதித்திருக்கிறது என்று வாதிடுகிறார்கள். 1860-களில் தெற்கு மாநிலங்கள் பிரிந்து போவதாக அறிவித்ததால் உள்நாட்டுப் போர் மூண்டது. நாடு ஒன்றாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்த வட மாநிலத்தவர் ஆபிரகாம் லிங்கன் தலைமையில் போரிட்டு வெற்றி பெற்றனர். இரு தரப்பிலும் பலத்த உயிர்சேதங்கள் ஏற்பட்டன. அமெரிக்கா இதுவரை நடத்திய போர்களிலேயே கடுமையான உயிர்ச்சேதம் உள்நாட்டுப் போரில்தான். சுமார் 7.5 லட்சம் பேர்கள் இறந்தனர். இரண்டாம் உலகப் போரில் கூட நான்கு லட்சம் அமெரிக்கர்கள்தான் இறந்தனர். எனவே பிரிவினையால் ஏற்படும் நன்மைகளை விட அழிவுகள்தான் அதிகம் ஏற்படும் என்பதை அமெரிக்க மக்கள் உணர்ந்திருக்கின்றனர்.

குடியரசுக் கட்சியை ஆதரிக்கும் மாநிலங்களும் ஜனநாயகக் கட்சியை ஆதரிக்கும் மாநிலங்களும் இரண்டு தனி அரசுகளாக எந்த வன்முறையும் இல்லாமல் பிரியலாம் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். இது முட்டாள்தனமான வாதம். ஏனென்றால் ஏறத்தாழ எல்லா மாநிலங்களிலும் குடியரசுக் கட்சியை ஆதரிப்பவர்களும் ஜனநாயகக் கட்சியை ஆதரிப்பவர்களும் கணிசமான அளவில் இருக்கிறார்கள். பிரிவினை இருவருக்கும் கேடு விளைவிக்கும். ட்ரம்பை நான்கு ஆண்டுகள் பொறுத்துக்கொள்வதைத் தவிர வேறு வழியில்லை.

ட்ரம்ப் பெறப்போகும் அதிகாரங்கள்

அமெரிக்க அதிபரின் அதிகாரங்கள் நமது குடியரசுத் தலைவருக்கும் பிரதமருக்கும் இருக்கும் அதிகாரங்களை விட அதிகம் என்று முன்பே சொல்லியிருக்கிறேன். இவற்றில் முக்கியமானவற்றைப் பார்ப்போம். முதலாவதாக, அவர் முப்படைகளுக்கும் தலைவர். நமது குடியரசுத் தலைவரைப் போல பொம்மைத் தலைவர் அல்ல. உண்மையான தலைவர். நேரடியாக அவரால் ஆணையிட முடியும். உதாரணமாக ட்ரம்ப் ஈரான் மீது அணு ஆயுதத்தைச் செலுத்த நினைக்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவருக்கு எதிராக அமெரிக்க காங்கிரஸ், செனட், இராணுவம், மக்கள் எல்லோருமே இருந்தாலும், அவர் நினைத்ததை விரும்பினால் செயலாற்ற முடியும். அவரை எதிர்க்க யாருக்கும் அதிகாரம் இல்லை. பின்னால் அவரைப் பதவியிலிருந்து நீக்கலாம். ஆனால் நடந்ததை மாற்ற முடியாது.

இரண்டாவதாக, உலகிலேயே ஒற்றர்கள் அதிகம் உள்ள நாடு அமெரிக்கா. 16 உளவு நிறுவனங்கள் 80 பில்லியன் டாலர்கள் செலவிட்டு உலகத்தைக் கண்காணித்துக்கொண்டிருக்கின்றன. இவர்கள் அனவருக்கும் தலைவர் அமெரிக்க அதிபர். இந்த அதிகாரம் உலகையே ஆட்டிப் படைக்கும் அதிகாரம் என்று சொல்லத் தேவையில்லை. மூன்றாவதாக பல துறைகளுக்கு நிர்வாக அதிகாரிகளை நியமனம் செய்யும் அதிகாரமும் அவரிடம் இருக்கிறது. குறிப்பாக உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதியாக அவர் விரும்பியவரைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம். நான்காவதாக, மிக முக்கியமாக, எந்த சட்டமும் அவரது ஒப்புதலுடன்தான் சட்டமாக முடியும். அவர் ஒப்புதல் அளிக்க மாட்டேன் என்று சொன்னால் காங்கிரசில் இரண்டில் மூன்று பங்கு ஓட்டு மூலமாகத்தான் அதிபரின் மறுப்பை எதிர்த்துச் சட்டத்தை நிறைவேற்ற முடியும்.

உலகில் எந்த ஜனநாயக நாட்டிலும் ஒரு தனிமனிதனுக்கு இந்த அளவிற்கு அதிகாரம் இல்லை. ட்ரம்ப் கையில் இவை குவிந்திருக்கும் என்ற எண்ணமே உலகில் பல தலைவர்களுக்குத் தூக்கத்தில் பயங்கரக் கனவுகளை வரவழைக்கிறது.

pak

– பி.ஏ.கிருஷ்ணன், மூத்த எழுத்தாளர், தொடர்புக்கு: tigerclaw@gmail.com