95-மகா பெரியவா – அனுபவங்கள் ஆயிரம்


பெரியவா‘ என்றால், அது காஞ்சிப் பெரியவரைத்தான் குறிக்கும். விழுப்புரத்தில் பெரியவர் இருந்த காலந்தொட்டு அவருடன் கூடவே இருந்தவர் லக்ஷ்மிநாராயணன். தனது ஆறு வயது முதலே பெரியவாளுடன் நெருக்கமாகப் பழகி, அவருக்குச் சேவை புரிந்தவர். மாங்காடு காமாட்சி அம்மன் ஆலயம் புதுப்பிக்கப்படுவதற்கும், அருகேயே இவர் ஒரு வேத பாடசாலை ஆரம்பிப்பதற்கும் காஞ்சிப் பெரியவர் காரணமாக இருந்ததை விவரிக்கிறார் லக்ஷ்மிநாராயணன்.

அது 1952-ஆம் வருஷம்.

ஒவ்வொரு வியாழக்கிழமையும், பெரியவாளைப் பார்க்கக் காஞ்சிபுரம் வருவோம். அப்படி ஒரு வியாழக்கிழமையன்னிக்கு வந்தப்போ, ”நேத்திக்கு எனக்கு ஒரு சொப்பனம். ‘பஞ்சாக்னி ஜுவாலையால எனக்கு ஒடம்பெல்லாம் எரியறது. இங்கே புனருத்தாரணம் பண்ணணும்’னு அம்பாள் சொப்பனத்துல பேசினா. எங்கேயோ அம்பாள் கோயில் ஒண்ணு பாழடைஞ்சு கெடக்கு. கண்டுபிடிச்சு சொல்றியா?”ன்னு எங்கிட்ட கேட்டார். ”ஒரு வாரம் டயம் கொடுங்கோ”ன்னேன்.

அடுத்த வாரம் அவரைப் பார்த்தப்போ, முதல் நாள் ராத்திரி மறுபடியும் அம்பாள் சொப்பனத்துல வந்ததா சொன்னார். அன்னிக்கு ஒரு யானை வந்து தும்பிக்கையால அவரைக் கைப்பிடிச்சு அழைச்சுண்டு போச்சு.பெரியவா அந்த யானையோடு கிளம்பிட்டா. அவருக்கு மட்டும் அது யானையா தெரியலே. அம்பாளாத்தான் தெரிஞ்சிருக்கு.

ரொம்ப நேரம், ரொம்ப தூரம் யானை பெரியவாளை அழைச்சுண்டு போச்சு.பெரியவாளும் அது பின்னாடியே நடந்து போயிண்டே இருந்தா. பல மணி நேரத்துக்கப்புறம் ஒரு மண் ரோட்டுல யானை திரும்பித்து. அங்கே கொஞ்ச தூரம் போனதும், யானை மறைஞ்சுடுத்து. அப்படின்னா, அந்தப் பாழடைஞ்ச அம்பாள் கோவில் இங்கேதான் எங்கேயோ இருக்கணும்னு பெரியவாளுக்குத் தெரிஞ்சுடுத்து. ராத்திரி பெரியவா அங்கேயே தங்கறதா தீர்மானம் பண்ணிட்டா. அங்கே ஒரு மாட்டுக் கொட்டகை மாத்திரம்தான் இருந்துது. பெரியவா அதனுள்ளே போய்ப் படுத்துண்டுட்டா.

இதையெல்லாம் செஞ்சு முடிச்சுட்டுப் பெரியவா மறுபடியும் காஞ்சிபுரம் போயிட்டா. இடத்தை எல்லாம் சரி பண்ணி, கும்பாபிஷேகம் நடத்தினோம். அப்போதைக்கு ஏகாம்பர குருக்கள்னு ஒருத் தரை பூஜை பண்ண நியமனம் பண்ணினோம். மாங்காடு கோயில் பத்தி அப்பல்லாம் யாருக்கும் தெரியாது.அந்த ஏரியாவுக்கு அப்போ மணலி ராமகிருஷ்ண முதலியார்தான் நாட்டாமை.பெரியவா வந்திருக்கிற விஷயம் தெரிஞ்சு முதலியார் வந்து பார்த்தார். ”என்ன செய்யணுமோ, நான் செய்யறேன். பெரியவா கவலைப்படாதீங்கோ”ன்னார். ”24 மணி நேரத்துல சம்ப்ரோக்ஷணம் பண்ணணும்”னு சொன்னா பெரியவா. மளமளன்னு காரியங்கள் ஆரம்பிச்சுது. ஆளுக்கு ஆயிரம் ரூபா போல போட்டா. புதரும், பாம்புப் புத்துகளுமா இருந்த அந்த இடத்தைச் சுத்தம் பண்ணினா. சின்ன கோபுரம் தெரிஞ்சுது. ”ஆதிசங்கரர் கர்ப்ப வாசம் இருந்த இடம் இதுதான்”னா பெரியவா. கர்ப்ப வாசம்னா பத்து மாசம் ஓரிடத்திலே தங்கியிருக்கறது. ”அர்த்த மேரு இங்க பிரதிஷ்டை பண்ணியிருக்கு. அம்பாள் இங்கே உக்ரமா இருக்கா; அவளுடைய உக்ரத்தைத் தணிக்கணும்”னு சொன்னா.

பக்கத்துலயே பெரியவா தனக்கொரு இடம் வேணும்னு கேட் டிருந்தா. ”ஆகட்டும். முடிச்சுத் தரேன்”னேன். ஆனா, ஏதேதோ வேலையில் அது அப்படியே தள்ளிப் போயிடுத்து. 1965-லே மறுபடியும் ஒரு தரம், ”மாங்காட்டுல இடம் வாங்கித் தரணும்னு கேட்டேனே, மறந்துட்டியா?”ன்னு ஞாபகப்படுத்தினா பெரியவா. கூடவே, ”ஒருத்தர்கிட்டேயும் கடன் கிடன் வாங்கப்படாது. உன் கைக்காசைப் போட்டு வாங்கித் தரணும்”னு நிபந்தனை போட்டா. அதனால, அது முடியாமலே இருந்தது. பெரியவா அப்பப்போ ஞாபகப்படுத்திண்டே இருப்பா. ஒருவழியா 1976-ல இந்த இடத்தை வாங்கினேன். மூணரை கிரவுண்டு நிலம். அஞ்சு லட்சம் இருந்தாத்தான் கட்ட முடியும். என்னோட வீட்டை வித்து, மனைவியின் நகைகளை வித்து எப்படியோ புரட்டிப்போட்டு வாங்கிட்டேன்.

”இங்கே ஒரு அம்பாள் கோவில் கட்டணும். முதல்ல ஆதிசங்கரர் பாதுகையை வைக்கணும். அப்புறம் மேல கட்டலாம். 16 அடி அஸ்திவாரம் தோண்டி, உள்ளே 108 கோடி பஞ்சாட்சரம் எழுதிப் போடணும். அஞ்சு ஜட்ஜ் வந்துதான் ஃபவுண்டேஷன் போடணும்”னார். சுத்துப்பட்டு இருக்கிற பள்ளிக்கூடத்துப் பிள்ளைகள்கிட்டே 108 கோடி பஞ்சாட்சரம் எழுதி வாங்கினோம். ஜட்ஜ் பாலசுப்பிரமணிய அய்யர்கிட்ட ஃபவுண்டேஷனுக்குப் பெரியவாளே சொல்லிட்டா. அவர் ஆக்ஞை பண்ணினா, உடனே எடுத்துச் செய்யறதுக்குப் பெரிய மனுஷாள்ளாம் காத்திருந்தா.

1982-ஆம் வருஷம்… குரோம்பேட்டைல ஒரு சின்ன இடம் வாங்கி வீடு கட்டிண்டு போயிட்டேன். அப்போ நான் சிம்ஸன்லே அக்கவுன்ட்ஸ் செக் ஷன்ல வேலை பார்த்துண்டு இருந்தேன். வேலை முடிஞ்சதும், நேரே இங்கே வந்து கட்டட வேலைகளைக் கவனிச்சுட்டு, ராத்திரி குரோம்பேட்டை போயிடுவேன்.

வேலை இழுத்துண்டே போய், 1992-லதான் முடிஞ்சுது. இந்தக் கோவிலுக்குப் பெரியவா கையாலதான் கும்பாபிஷேகம் பண்ணணும்னு எனக்கு ஆசை. ”நான்தானே எல்லாம் பண்ணி வெச்சேன். இதுக்கும் ஏன் என்னையே கூப்பிடறே? ஜெயேந்திரரைக் கூப்பிட்டுக்கோ. கும்பாபிஷேகம் பண்ற காலம், குரு வாரமும் பஞ்சமியும் சேர்ந்து இருக்கணும்”னா. பெரியவாளோட நட்சத்திரம் அனுஷம்கிறதால, அனுஷமும் சேர்ந்திருந்தா நன்னாருக்கும்னார் ஜெயேந்திரர்.

1994 ஜனவரி 8-ஆம் தேதி… 12 மணிக்கு எனக்குத் திடீர்னு கடுமையான ஜுரம்! என் குடும்பத்தார் என்னை ஆஸ்பத்திரியில அட்மிட் பண்ணிட்டாங்க. ”உங்களுக்குக் கடுமையான ஹார்ட் அட்டாக் வந்திருக்கு”ன்னார் டாக்டர். மூணு நாள் ஐசியு-ல இருந்தேன். நாலாம் நாள், டாக்டர்களே ஆச்சரியப்படும்படியா நான் குணமாகிட்டேன். ”உங்களை டிஸ்சார்ஜ் பண்ணிடறோம். இருந்தாலும், 45 நாளைக்கு எங்கேயும் டிராவல் பண்ண வேண்டாம்”ன்னார் டாக்டர். பிற்பாடுதான் எனக்குத் தெரிய வந்துது… எனக்கு ஹார்ட் அட்டாக் வந்த அன்னிக்குதான் பெரியவா முக்தி அடைஞ்சுட்டாங்கிற விஷயம்.

அப்புறம், விஜயேந்திரர்தான் வந்து இங்கே கும்பாபிஷேகம் பண்ணி வெச்சார்.

”இந்த இடத்திலே யஜுர் வேத பாடசாலை ஆரம்பிச்சு நடத்து”ன்னு சொல்லியிருந்தா பெரியவா. அதன்படி ஆரம்பிச்சு நடத்தினேன். முதல்லே ஆறு பேர் வெளியூர்ல இருந்து வந்தா. அப்புறம் பத்தாச்சு; பன்னிரண்டாச்சு. அப்புறம் வேதம் கத்துக்க வரவாளோட எண்ணிக்கை படிப்படியா குறைஞ்சுடுத்து.ஒண்ணரை வருஷமா யாரும் வரதில்லே. எனக்கு இது பெரிய குறை. பெரியவா ஆசைப்படி கட்டின கோயில் இது. வேத பாடசாலையும் அவர் உத்தரவின் பேரில் ஆரம்பிச்சதுதான். இது தொடர்ந்து நன்னா நடக்கணும்கிறதுதான் என் ஆசை!”

- சொல்லும்போதே லக்ஷ்மிநாராயணனின் குரலில் ஒரு தழுதழுப்பு!

ஓவர் டு நண்பர் Halasya Sundaram Iyer…

Halasya Sundaram Iyer

மிகவும் வருத்தத்துடன் பதிவு செய்கிறேன்.

லக்ஷ்மி நாராயணன் அவர்கள் மறைந்து மூன்று வருடங்களுக்கு மேல் ஆகிவிட்டது. அவருக்கு பின்னர் இந்த பாடசாலையை நிர்வாகிக்க ஆள் கிடையாது.

மாங்காடு வேத பாட சாலையின் நிலை என்ன?

சென்னை மாங்காடு காமாட்சி அம்மன் ஆலயத்திற்கு அருகில் மஹாபெரியவா உத்தரவின் பேரில் காலஞ்சென்ற லக்ஷ்மிநாராயணன் அவர்கள் ஒரு பாடசாலையை நிறுவினார். அதில் சில வித்யார்த்திகளும் படித்தனர். நான் இரண்டு மூன்று வருடங்களுக்கு முன்னால் அந்த பாடசாலைக்கு சென்ற சமயம் பாடசாலையின் நிலைமை மிகவும் வருத்தமளிப்பதாக இருந்தது. வித்யார்த்திகளும் இன்றி வித்தை சொல்லித்தருவதற்கு வாத்யாரும் இன்றி பரிதாபகரமான சூழலில் இருந்தது. அங்குள்ள (அந்த பாடசாலை அமைந்துள்ள) கோவிலுக்கு வரும் அர்ச்சகரும் மிகவும் மனதொடிந்து தான் அங்கு வந்து செல்கிறார். ஷண்மத உருவங்களின் தெய்வச் சிலைகளும், ஆதி சங்கரருக்கு தனி சன்னதியும் அங்கு உள்ளது. ஆழ்வார்பேட்டையில் எதோ ஒரு அலுவலகம் உள்ளதாகவும் தெரிவித்தார்.

பெரியவா சொல்கிறபடி வேதபாடசாலையை நாம் கவனித்தால் பெரியவா நம்மை கவனிப்பார். யாராவது கொஞ்சம் விசாரியுங்களேன்.

மஹா பெரியவா அருள்வாக்கு : -

வைத்துக்கொண்டு அனுபவிப்பதை விட, கொடுத்து அனுபவித்தால் அதுவே பரம ஆனந்தத்தைத் தருகிறது. மஹாபலி வாரிவாரிக் கொடுத்தான். ஆனால், தான் கொடுக்கிறோம் என்ற அஹங்காரத்தை அவன் பகவானுக்குப் பலி கொடுக்கவில்லை. இதனால்தான் பகவானே அவனிடம் இந்த அஹங்கார நாசத்துக்கு அடையாளமாகத் தலையிலே கால் வைத்தான்.

10-திராவிட மாயை – ஒரு பார்வை! – சுப்பு


தமிழறிஞருக்குக் கருணாநிதி செய்த மரியாதை

subbu3

“திராவிட மாயை பற்றி துக்ளக் எழுதுவதில் வியப்பேதுமில்லை” என்கிறது சமீபத்தில் முரசொலியில் வெளிவந்த ஒரு கட்டுரை. தமிழ்ப் புலவர்களோடும், தமிழறிஞர்களோடும் கருணாநிதிக்கு உள்ள உயிரோட்டமான உறவு பற்றி அந்தக் கட்டுரை பேசுகிறது. இது தொடர்பாக ஒரு முக்கியமான தகவலைப் பதிவு செய்ய வேண்டியது அவசியம்.

தெ.பொ.மீனாட்சி சுந்தரம் என்ற தமிழறிஞர் தன் காலத்தில் பெரிதும் மதிக்கப்பட்டவர். வரலாறு, பொருளியல், அரசியல் என மூன்று துறைகளிலும் இவர் முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். சட்டத் துறையிலும் பட்டம் பெற்ற இவர், காந்திய நெறிகளில் ஈடுபாடு கொண்டு தொழிற்சங்கப் பணியாற்றினார். விடுதலைப் போராட்டத்தில் சிறை சென்றவர் என்ற பெருமையும் இவருக்கு உண்டு. கல்லூரிகளில் தமிழ்ப் பேராசிரியராக இவர் இருந்தபோது எழுதிக் குவித்தவை ஏராளம்.
-
மதுரை பல்கலைக் கழகத்தின் துணைவேந்தராக தெ.பொ.மீ. பொறுப்பேற்றுக் கொண்டபோது அறிவாற்றலுக்கும், தெளிவுக்கும், மொழிப்பற்றுக்கும் கிடைத்த மரியாதை இது என்று படிப்பாளிகள் வரவேற்றனர். இப்படிப்பட்ட அறிஞர், தமிழாய்ந்த தமிழ் மகனின் ஆட்சியில் போற்றப்படுவதுதானே நியாயம்! ஆனால், திராவிட மாயையிடம் நியாயத்தைப் பற்றிப் பேச முடியாது. தமிழறிஞர் என்றாலும் அது தப்பாட்டம்தான் ஆடும்.
-
மதுரையிலிருந்த தெ.பொ.மீ.க்கு வந்தது சோதனை. தியாகராஜர் கல்லூரியில் தி.மு.க. சார்புடைய மாணவர்கள் போராட்டம் நடத்தினர். அவர்களைக் கல்லூரி நிர்வாகம் சஸ்பெண்ட் செய்தது. பல்கலைக் கழக ஒழுங்குமுறை கமிட்டியும் அதை ஆமோதித்து விட்டது. 1970-ல் முதலமைச்சர் மு.கருணாநிதி மதுரை சர்க்யூட் ஹவுஸில் தங்கிக் கொண்டு, தெ.பொ.மீ. அவர்களை தொலை பேசியில் அழைத்தார்; தியாகராஜர் கல்லூரி மாணவர்கள் விஷயமாக விபரம் கேட்டார். ‘ஒழுங்குமுறை கமிட்டியின் முடிவுதான் அமல்படுத்தப்பட்டுள்ளது’ என்றார் தெ.பொ.மீ.பிறகு, தெ.பொ.மீ.யை சர்க்யூட் ஹவுஸுக்கு வருமாறு அழைத்தார் கருணாநிதி. முதல்வர் பேசிய விதம் குறித்து தெ.பொ.மீ. வருத்தப்பட்டார். அருப்புக்கோட்டை நாடார்கள் உறவின்முறை எஸ்.பி.கே. கல்லூரிக்கு அனுமதி வழங்கி தெ.பொ.மீ. ஆணையிட்டார். அப்போது அரசியல் காரணங்களுக்காக, அருப்புக்கோட்டை நாடார்கள் மீது கோபத்தில் இருந்த கருணாநிதிக்கு இது பிடிக்கவில்லை. தெ.பொ.மீ. மீது தாக்குதல் தொடர்ந்தது.

நாடு போற்றிய தமிழறிஞருக்குக் கருணாநிதி செய்த மரியாதை இதுதான். ஒருவேளை முரசொலி இதைக் கவனிக்கத் தவறியிருக்கலாம் என்பதால் இதை இங்கே சொல்ல வேண்டியதாயிற்று. தெ.பொ.மீ. ஓய்வு பெற்ற பின் கல்வித் துறையில் இருந்து விலகி, ஆன்மீகப் பணியில் ஈடுபட்டார்.

சென்ற பதிவில் மு.கருணாநிதியின் ஜாதக விசேஷத்தைப் பார்த்தோம். இப்போது ஒரு திராவிடர் கழகப் பிரமுகரைப் பற்றிய சுவையான செய்தியைப் பார்க்கலாம்.தமிழ் சினிமா உலகில் தன்னுடைய நடிப்பாற்றலால் இடம் பெற்றுள்ளவர் ராஜேஷ். இவர் ராணி வார இதழில் எழுதிய தொடரிலிருந்து ஒரு பகுதியை (ராணி, 09.01.2011) இங்கே கொடுத்திருக்கிறேன்.
-
“திராவிடர் கழகத்தில் பெரும் பங்காற்றியவர் அனைக்காடு டேவிஸ். அவருடைய மகன் எடிதான் என்னுடைய மாமனார். அவருக்கு திராவிடர் கழகக் கொள்கைகளில் அதிக ஈடுபாடும் நம்பிக்கையும் உண்டு.“அவர் திருநெல்வேலியில் ஒரு பாலிடெக்னிக்கில் வேலை பார்த்தார். 1960-ஆம் ஆண்டுகளில் அங்கு ஒரு ரெயில் நிலையத்துக்கு எதிரில் மர நிழலில் ஒரு சாமியார் இருந்தார். அந்தச் சாமியார் ஒருவருடைய முகத்தைப் பார்த்தே எதிர்காலத்தைத் துல்லியமாகக் கணிப்பாராம். ஜாதகத்தைக் கொடுத்துப் பலன் கேட்டாலும் மிகச் சரியாகச் சொல்வாராம். மாமனாரின் நண்பர்கள் சாமியாரிடம் ஜோதிடம் பார்க்கப் போனார்கள். இவருக்கு நம்பிக்கை இல்லாததால் சற்று தள்ளி சிகரெட் பிடித்துக் கொண்டு நின்றிருக்கிறார்.“சாமியார், என் மாமனாரை அழைத்திருக்கிறார். உங்களுக்கு இதில் நம்பிக்கை இல்லை அல்லவா என்று கேட்டிருக்கிறார்.

“நீங்கள் ஜோதிடம் பார்க்க வேண்டாம். உங்களுக்கு நான் ஆரூடம் கூறுகிறேன். அது நடந்தால் இதை நம்புங்கள். நீங்கள் கூடிய விரைவில் முஸ்லிம் நாட்டுக்கு வேலைக்குச் செல்வீர்கள். உங்கள் மனைவி உங்களுடைய வாழ்நாளில் பாதி நாட்கள்தான் உயிரோடு இருப்பார் என்றார் சாமியார்.”

மாமனாரின் வாழ்க்கையில் சாமியார் சொன்னது இரண்டுமே நடந்து விட்டது என்று எழுதுகிறார் ராஜேஷ். இவரும் மார்க்சியப் பாதையிலிருந்து நடை மாற்றிக் கொண்டு வந்தவர்தான்.

-
தொடரும்…
(நன்றி துக்ளக்)
subbu3

94-மகா பெரியவா – அனுபவங்கள் ஆயிரம்


கண்ணதாசன் எழுதிய சங்கர பொக்கிஷம் நூலிலிருந்து…..

மனிதாபிமானத்திலிருந்து  மதாபிமானம் வரை;   விஞ்ஞானத்திலிருந்து மெய்ஞானம்  வரை;  மனித மனோ பாவத்திலிருந்து தெய்வ குணங்கள் வரை காஞ்சி பெரியவர்கள் தொடாத துறை எதுவுமே இல்லை.

அவர் விளக்கிச் சொன்னதுபோல, வேறு எந்த ஞானியும், மேதையும் விளக்கிச் சொன்னதாகவும் எனக்கு நினைவில்லை.

அவரது தனிமை, கல்வி,  அறிவு நுண்மாண் நுழைபுலம், தீர்க்கதரிசனம்,  எந்தப் பொருளின் மீதும் ஒரு தெளிவு,  தெளிவான பொருளில் கூட தன் அபிப்ராயம் என்ற தெளிவான முத்திரை இவையெல்லாம் வேறு எவரிடமும் காணமுடியாத அம்சங்களாகும்.

பல இடங்களில்,  அனுபவப்பட்ட சம்சாரிகள் கூடக் காண முடியாத கருத்துக்களை,  அப்பழுக்கற்ற துறவியான அவர் காண்கிறார்.

ஜாதியைக் கடந்த ஒரு நியதியை, சமமாகப் போதிக்கிறார்.

அவரது எழுத்துகளை கல்கியில் படித்த போது,  அவற்றை எல்லாம் தொகுத்து புத்தகமாக வெளியிட வேண்டும் என்ற ஆவல் எனக்குள் எழுந்தது.

அந்த வேலையை வேறு நண்பர்கள் வெகு அழகாகச் செய்து வருகிறார்கள்.

இந்து சமயமும்,  இந்திய நாடும் அவர்களுக்குக் கடமைப் பட்டிருக்கின்றன.

ஒரு மாபெரும் மேதையின் கருத்துகள் வீணாகி விடாமல், குறைந்த பட்சம் தமிழறிந்தோர் அனைவரின் மத்தியிலும் வைக்கப்பட வேண்டும்.

அதற்காகவே முக்கியமான சில கருத்துக்களைத் தொகுத்து,  குறைந்த விலையில் இப்படிக் கொண்டு வந்தேன்.

ஓராண்டுக்கு முன்பு ஒரு நிகழ்ச்சி….

காஞ்சிபுரத்தில் ‘சங்கர பக்த ஜன சபை‘  என்று ஒன்றிருக்கிறது.

பலருடைய ஒத்துழைப்போடு அதை நிர்வகித்து வருபவர்கள்,  “வைத்தி“,  “வைத்தா”  இருவரும்.

அந்த பக்த ஜன சபை ஆண்டு தோறும் ஒரு மலர் வெளியிடுகிறது.

அந்த மலரில் கிடைக்கும் வருமானத்தைக் கொண்டுதான் பெரியவரின் தேனம்பாக்கம் தனிமைக் குடிலும்,  அங்கிருக்கும் பசுவும், சிறு நிலமும் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

சென்ற ஆண்டு,  மலரை நான் வெளியிட வேண்டும் என்று  வைத்தியும்,  வைத்தாவும்  அழைத்தார்கள்.

அந்த விழாவுக்கு தலைமை வகித்தவர்,  உயர் நீதி மன்ற நீதிபதி திரு. பாலசுப்ரமணியன் அவர்கள்.

நான் விழாவில் பேசி முடிக்கும்போது மணி ஒன்பது பதினைந்து ஆகி விட்டது.

ஜஸ்டிஸ் பாலசுப்ரமணியன் விழா துவங்குவதற்கு முன்பே,   தேனம்பாக்கம் சென்று பெரியவரைப் பார்த்து வந்து விட்டார்.   நானும்,  வைத்தியும்,  வைத்தாவும்  சென்ற போது, மணி ஒன்பது நாற்பத்தைந்து.

கொட்டகைக்குள்ளே துயில் கொள்ளத் தொடங்கிய பெரியவர்,   என் பெயரை வைத்தி சொன்னதும் எழுகின்ற அரவம் கேட்டது.

அரிக்கேன் விளக்கு மெதுவாகத் தூண்டப்படுவது தெரிந்தது.

கொட்டகைக்குள் சிறு கடன்களை முடித்து விட்டு பெரியவர் வெளியே வந்து,  அதன் வாயிற்படியிலேயே ஒரு பழம் பாயை எடுத்துப் போட்டுக் கொண்டு உட்கார்ந்தார்.

என்னிடம் அவர் கேட்ட கேள்விகள் அனைத்தும் என்னைப் பற்றி அவர் முன்பே அறிந்திருந்ததைக் காட்டின.

நான் கிணற்றோரமாக நின்று கொண்டே இருந்தேன்.

இந்த நாட்டின் பிரதம மந்திரிக்குக் கூட கிடைக்காத வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது.

பெரியவர் சுமார் ஒரு மணி நேரம் என்னோடு பேசிக் கொண்டிருந்தார்.

நான் எழுதிய பல விஷயங்கள் பற்றி என்னிடம் கேள்விகள் கேட்டார்.

சேர நாட்டு மன்னராக இருந்து,   திருமால் பக்தியில் ஆழ்வாராக மாறிய குலசேகர ஆழ்வாரைப் பற்றி  அவர் முன்பே எழுதியிருப்பார் போலிருக்கிறது.   அந்த விஷயத்தையே சற்று அதிகமாகக் கேட்டார்.

பிறகு சேர நாட்டுக்கும் தமிழ் நாட்டுக்கும் உள்ள ஒற்றுமையை விளக்கினார்.

“கொங்கு நாட்டில் ‘திருச்செங்கோடு‘  என்ற ஒரு ஊர் இருக்கிறது.  கேரளாவில் ‘கொல்லங்கோடு’  என்று ஊர் இருக்கிறது.   ‘கோடு‘  என்ற சொல் தமிழிலே மலையைக் குறிக்கும் என்பது உனக்குத் தெரியும்.   அப்படி பார்க்கப் போனால் சேர நாடு என்பது பழங் காலங்களில் தமிழ் நாடாகவே இருந்திருக்க வேண்டும்.  இல்லையென்றால் கொங்கு நாடு சேர நாட்டின் ஒரு பகுதியாக இருந்திருக்க வேண்டும்”  என்றார்.

அவர் மற்றொன்றும் சொன்னார்.

“மலையாள மொழிக்கும் தமிழ் மொழிக்கும் உள்ள ஒரு வித்தியாசத்தைப் பார் கண்ணதாசன்.  தமிழிலே ‘வந்தான்’ என்று சொன்னாலே ஒரு ‘ஆண் மகன் வந்தான்’ என்று அர்த்தம்.  ‘வந்தாள்’ என்றால் ‘ஒரு பெண்மகள் வந்தாள்’ என்று அர்த்தம்.  மலையாளத்தில் ‘வந்நூ’  என்கிறார்கள்.   அந்த வினைச் சொல்லில் வந்தது ஆணா பெண்ணா என்று தெரியவில்லை.   அதனால் ‘அவனா,  அவளா’  என்பதைச் சொல்லியாக வேண்டியிருக்கிறது.   ஆங்கிலத்திலும் அந்தக் கதிதான்”   என்றார்.

இளமைக் காலத்து ஞாபக சக்தி எனக்கு இன்னும் இருக்குமானால் அந்த ஒரு மணி நேர விவாதத்தையே  நான் ஒரு புத்தகமாக்கி இருப்பேன்.  பல அற்புதமான விஷயங்கள் மறந்து போய் விட்டன.

இரவு ஹோட்டலுக்குத் திரும்பிய போது மணி பதினொன்று.

வெகு நேரம் அந்தச் சந்திப்பு என் கண்ணிலும் கருத்திலும் நின்றது.

மற்றும் ஒரு சந்தர்ப்பத்தை எதிர்பார்த்து ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு மறுபடியும் தேனம்பாக்கத்துக்குப்  போனேன்.

ஆனால், அன்று கூட்டம் அதிகம்;  நான் பேச முடியவில்லை.

இப்போதெல்லாம் மனதில் ஏதாவது கவலைகள் தோன்றினால் ‘ஒரு முறை காஞ்சிபுரம் போய் வரலாமா’  என்று தோன்றுகிறது.

நான் எவ்வளவோ பேரை வாழ்க்கையில் சந்தித்திருக்கிறேன்.   யாருக்கும் இவ்வளவு தீட்சண்யமான  கண்கள் இல்லை.

எதிரிகளும் களங்கம் சுமத்த முடியாதபடி துல்லியமான வாழ்க்கை வாழ்ந்து வரும் அவரைத் தமிழ் ஜாதி முழுவதும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

துரதிர்ஷ்டவசமாக  அவரை பிராமண ஜாதியின் தலைவர் என்று, பிராமணரல்லாதார் பலர் கருதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இது பிராமணர்கள் செய்த தவறா,  நாம் செய்த தவறா ?

இந்தத் தவறிலே இருவருக்கும் பங்கிருக்கிறது.

பிற ஜாதியினர் விரும்ப முடியாதபடி பிராமணர்கள் நடந்து கொண்டார்கள் என்பதும் உண்மை.

அது போலவே நமக்குச் சம்பந்தமில்லாதவர்  போல நாமும் நடந்து கொண்டோம் என்பதும் உண்மை.

இந்த நிலைமை இருவருமே மாற்றியாக வேண்டும்.

உலகமே அறிந்து கொள்ள வேண்டிய ஒரு மேதையை,  ஒரு ஜாதியினர் தங்களுக்குள் அடக்கிக் கொள்வதன் மூலம்,  பக்தி மார்கத்துக்கு மட்டுமின்றி,  தத்துவ மார்க்கத்துக்கும்,  உலகத்துக்குமே அவர்கள் துரோகம் செய்திருக்கிறார்கள்.

அவரைக் கண்டு கொள்ளாதிருப்பதன் மூலம் பிற ஜாதியினர்,  ஞானம் என்னும் பெரும் பொருளையே இழந்து விடுகிறார்கள்.

சாதித் துவேஷத்தை மாற்றக் கூடியதும்,   நீக்கக் கூடியதும் பக்தி மார்க்கம் ஒன்றே.    நாத்திகம் அதை வளர்க்குமேயல்லாது,  நீக்காது  என்பதைக் கண்கூடாகக் கண்டிருக்கிறோம்.

ஆத்திகம் தழைத்தோங்கி வரும் காலம் இது.

தமிழக மக்கள் அனைவருமே அய்யப்பனாகவும்,  பழனியப்பனாகவும்  அவதாரம் எடுக்கும் காலம் இது.

அற்புதமான எதிர்காலத்தை நோக்கி நாடு நடை போடுகிறது.

இந்த நேரத்தில்,  ‘பூணூல் அணிந்தவனா,  இல்லாதவனா‘  என்று பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை விட்டு விட்டு காஞ்சிப் பெரியவரின் பெயரால் எல்லாரும் ஒன்று படுவதே நல்வாழ்வுக்கு நல்ல வழி.

கண்ணதாசன் பதிப்பகம், 23, கண்ணதாசன் சாலை, தி.நகர், சென்னை-600 017. தொலைபேசி : 24332682, 24338712.

கட்டுப்பாடான குருகுல மனப்பான்மையைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டவர் காஞ்சிப் பெரியவர். லோகாயத வாழ்க்கையின் பல்வேறு பகுதிகளையும் ஒரு சம்சாரியைவிடத் தெளிவாக உணர்ந்து கூறியுள்ளார். சம்சாரியின் அனுபவ ஆற்றலைவிட, ஞானியின் சிந்தனை ஆற்றல் எவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தது என்பதற்கு அவரது உரைகள் உதாரணங்கள். இன்றைய இளைஞனோ, பெரியவர்களோ அறியாத, பல்வேறு விஷயங்களை அவர் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார். சில சொற்களை நாம் பேச்சு வழக்கில் கையாளுகிறோம். ஆனால் அவற்றின் பொருளை முழுக்க உணர்ந்து கொண்டிருப்பதில்லை. அந்தச் சொற்கள் பலவற்றுக்கான விளக்கத்தை இந்த நூலில் காணலாம்.

மஹா பெரியவா அருள்வாக்கு : -

வாஸ்தவமாகவே ஒருவன் ஆத்ம அபிவிருத்திக்காக ஏகாந்தமாக, சமூகத்தை விட்டு, ஒரு தொழிலும் செய்யாமல் இருக்கிறான் என்றால், அவன் சமூகத்துக்குப் பயன் இல்லாதவன் தானா ? இப்படி நினைப்பது தவறு. நம்மில் ஒருவன் அப்படி உயரப் பாடுபடுகிறான் என்றால் அதுவே நமக்கு சந்தோஷம் தரத்தான் வேண்டும். அவனது சரீர யாத்திரை நடப்பதற்கு அவசியமான சஹாயத்தை நாம் செய்யத் தான் வேண்டும்.   அவன் பக்குவம் அடைந்து யோக சித்தனாக ஆகிவிட்டால், தன்னாலேயே அவனிடமிருந்து ஜனங்களின் தாபங்களைத் தீர்க்கும் சக்தி வெளிப்படும். அவர்களை ‘பாரசைட்‘ என்று திட்டக் கூடாது.

 

9-திராவிட மாயை – ஒரு பார்வை! – சுப்பு


முதல்வர் அலுவலகத்தில் நடந்த தேர்வு!

subbu3

மிழக அரசியல் தலைவர்களில் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளப்படாதவரும் அதிகமாகத் தூற்றப்பட்டவரும் யாரென்று பார்த்தால் அது ராஜாஜிதான். திராவிட இயக்கங்கள் எடுத்தெறிந்த ஆயுதங்களில் ராஜாஜியைப் பற்றிய குற்றச்சாட்டுகள்தான் அதிகம். ஜாதி அபிமானம் இல்லாத ராஜாஜியை ஜாதி வெறியராகக் காட்டினார்கள். ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் முன்னேற்றத்தை ராஜாஜி தடுத்தார் என்று எழுதினார்கள்.
ராஜாஜி தமிழக முதல்வராக இருந்தபோது (1952), காவல் துறையில் துணை கண்காணிப்பாளர் பதவிக்கான தேர்வு நடந்தது. தாழ்த்தப்பட்டவர் எவரும் விண்ணப்பிக்கவில்லை என்று ராஜாஜியிடம் சொல்லப்பட்டது. ராஜாஜி அதை ஒப்புக் கொள்ளவில்லை. சபாநாயகராக இருந்த சிவசண்முகம் பிள்ளையிடம் சொல்லி, தகுதியானவரை அழைத்து வரச் செய்தார். ஒரு இளைஞர் அழைத்து வரப்பட்டார். முதல்வர் அலுவலகத்திலேயே தேர்வு நடத்தப்பட்டது. தேர்வு செய்த அதிகாரி, “இந்த இளைஞர் உடல் மெலிந்து இருக்கிறார். போலீஸ் வேலைக்குத் தகுதியான உடல்கட்டு இல்லை” என்று சொல்லி விட்டார்.ஆனால் ராஜாஜி, “இவர் ஏழை. சரியான சாப்பாடு கிடைத்திருக்காது. வேலை கொடுத்தால் மகிழ்ச்சியில் உடல் பெருத்து விடும்” என்று அடித்துப் பேசினார். இளைஞருக்கு வேலை கொடுக்கப்பட்டது.ஆறு மாதத்திற்குள் இளைஞர் பலசாலியாக மாறிவிட்டார். பின்னாளில் சென்னை நகரில் போலீஸ் கமிஷனராகப் பணியாற்றிய சிங்காரவேலுதான் அந்த இளைஞர்.

ராஜாஜி பற்றிய தப்பபிப்பிராயம் உள்ள இன்னொரு விஷயத்தையும் பார்க்கலாம். இது ஈ.வெ.ரா.– மணியம்மை திருமணம். ஆனால் இது பற்றிய உண்மை, காலம் கடந்து வெளிவந்துள்ளது. திராவிடர் கழகம் வெளியிட்டுள்ள ‘அன்னை மணியம்மையாரின் தொண்டறம்’ என்ற புத்தகத்தில் ராஜாஜி ஈ.வெ.ரா.வுக்கு 21.02.1949-ல் எழுதிய கடிதம் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. அதில் இரண்டு வரிகளை மட்டும் இங்கே தருகிறேன்.

“தங்களுடைய வயதையும், நான் தங்கள்பால் வைத்திருக்கும் அன்பையும் கருதி ஒன்று சொல்ல விரும்புகிறேன். இந்த வயதில் விவாக எண்ணம் வேண்டாம் என்பது என் அபிப்பிராயம்.”

ராஜாஜியின் காலத்துக்குப் பிறகுதான், இந்தக் கடிதம் பொதுமக்கள் பார்வைக்கு வந்திருக்கிறது. ஆனால், அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் ஈ.வெ.ரா. – மணியம்மை திருமணத்திற்கு உதவினார் என்ற பழி இருந்தது.தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்படுவது என்பது ராஜாஜியின் ஜாதகக் காரணமாக இருக்கலாம். அவருடைய ஜாதகம் பற்றி முந்தைய பதிவில் பார்த்தோம். திராவிட இயக்கத்தின் முன்னணித் தலைவரின் ஜாதகம் பற்றிய விவரத்தை இப்போது பார்க்கலாம்.1950-ஆம் வருடம் திருவாரூரில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தைப் பற்றி ‘ஒரு கதை வசனகர்த்தாவின் கதை’ என்ற புஸ்தகத்தில் திரைப்பட வசனகர்த்தா ஆரூர்தாஸ் எழுதுகிறார். “சோமசுந்தரம் பிள்ளை சாதாரண ஜோதிடர் அல்ல. அக்காலத்திலேயே அதிக வருமானமுள்ள நாடி ஜோதிடர். ஒரு நாள் ஒரு பெண்மணி வந்து சோமசுந்தரம் பிள்ளையிடம் நோட்டுப் புத்தகமொன்றைக் கொடுத்து, ‘இதைப் படித்து வையுங்க. அப்புறமா வரேன்’ என்று சொல்லிப் போய்விட்டார்.“பிள்ளை, ‘இது நான் ஏற்கெனவே பார்த்த ஜாதகம்தான். இது அவங்க தம்பியோட ஜாதகம். இப்போ அந்தத் தம்பிக்கு குரு தசையில் ராகு புத்தி நடக்குது. அதற்கப்புறம் சனி தசை. அந்தத் தம்பிக்கு வாக்கு ஸ்தானத்திலே புதன் இருக்கான். அதனாலதான் நல்லா பேசுது. சனி தசை மொத்தம் பத்தொன்பது வருஷம். அது முடியறதுக்குள்ள தம்பி உன்னதமான இடத்தைப் பிடிச்சிடும்’ என்று சொன்னார்.

“தமிழக முதலமைச்சராக கோலோச்சிய கலைஞர் மு.கருணாநிதிதான் அந்த ஜாதகக்காரர்”

- என்று எழுதுகிறார் ஆரூர்தாஸ். தி.மு.க.காரரின் ஜாதகத்தைச் சொல்லிவிட்டு, தி.க. பிரமுகரின் ஜாதகத்தைச் சொல்லாவிட்டால் அது பாரபட்சமாகி விடும். அது அடுத்த பதிவில்…

-
(நன்றி துக்ளக்)
subbu3

8-திராவிட மாயை – ஒரு பார்வை! – சுப்பு


திராவிட இயக்கத்துக்கு முன்பே சீர்திருத்தம்

subbu3

கால்டுவெல்லின் ஆராய்ச்சி முடிவுகள் வெளியிடப்பட்டு இருபத்தி இரண்டு ஆண்டுகள் கடந்த பிறகு, சென்னை, திருவல்லிக்கேணியில் சில இளைஞர்கள் கூடி இந்தியர்களுக்கான செய்தி இதழை உருவாக்க வேண்டும் என்று சிந்தித்தனர். ஆறு பேரின் முயற்சியாகத் தொடங்கப்பட்ட அந்த ஆங்கில இதழ் (1878), விடுதலைப் போரில் ஆற்றிய பங்கு அசாதாரணமானது. ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயரும் அவரது நண்பர்களும் உருவாக்கிய அந்த இதழ், ஆரம்பத்தில் வாரம் ஒரு முறையும் பிறகு வாரம் மும்முறையுமாக வெளிவந்தது. ஒரு வருடத்திற்குள் நாளிதழாக மாறியது. அந்த நாளிதழின் பெயர் ‘தி ஹிந்து!
-
ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயர் உண்மையான புரட்சிப் புயலாக இருந்தார். அரசாங்கத்தின் போக்கை கடுமையாக எதிர்த்தார். பொது வாழ்க்கையில் மட்டுமல்ல, தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலும் அவர் சீர்திருத்தவாதியாகவே இருந்தார். திராவிட இயக்கம் கண் விழித்துப் பார்ப்பதற்கு இருபது வருடங்களுக்கு முன்பே, சென்னை நகரமே அதிர்ச்சி அடையும் செயலை அவர் செய்தார். விதவையாக இருந்த தன்னுடைய மகளுக்கு அவர் மறுமணம் செய்து வைத்தார்.
-
தமிழின் முன்னோடி நாளிதழான சுதேசமித்திரனை 1882-ல் ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயர் தொடங்கினார். சுதேசமித்திரன் தலையங்கத்திற்காக அவர் 1908-ல் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.‘தி ஹிந்து’ நாளிதழ் இன்று இந்தியாவின் மிகப் பெரிய ஊடக நிறுவனமாக வளர்ந்திருக்கிறது. நூறாண்டு கால திராவிட இயக்க வரலாற்றில், அறுபது ஆண்டு காலமாக ஹிந்து நாளிதழ் மீது பகைமை உணர்ச்சியை வாரி வாரி வழங்கினார்கள் திராவிட இயக்கத்தினர். இப்போது இரண்டு பக்கமும் வர்த்தக நலன்கள் முன்னிறுத்தப்பட்டு கொள்கையைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
-
ஹிந்து நாளிதழ் உருவான வருடத்திலேயே இன்னொரு முக்கியமான நிகழ்ச்சியும் நடந்தது. ஹோசூருக்கு அருகில் உள்ள தொரப்பள்ளி கிராமத்தில் சக்கரவர்த்தி வெங்கட்ராய ஐயங்காருக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான். ‘இவன் உயர்ந்த பதவியை அடையப் போகிறான்; திராவிட இயக்க வசனகர்த்தாக்கள் இவனைப் பற்றி பக்கம் பக்கமாக வசை பாடப் போகிறார்கள்’ என்று அப்போது யாருக்கும் தெரியாது. ஆனால், பையனுக்கு பத்து வயது ஆகும்போது அவனுடைய சிறப்பு பற்றிய ஒரு முன்னோட்டம் கிடைத்தது.

-

பையனுக்குச் சரியாகக் கண் தெரியவில்லை. கண்ணாடி வேண்டும் என்று தந்தையிடம் கேட்கிறான். அவர் மறுத்து விடுகிறார். பையன் அழுது கொண்டே பள்ளிக் கூடத்திற்குப் போகிறான். சிறிது நேரத்தில் உள்ளூர் ஜோசியர் அங்கே வருகிறார். பையனின் ஜாதகத்தைப் பார்த்த ஜோசியர், “லட்சத்திலே ஒருத்தருக்குத்தான் இப்படி இருக்கும். பையன் வைஸ்ராய் ஆகப் போகிறான்” என்கிறார்.  தகப்பனாருக்கு சந்தோஷம் தாங்க முடியவில்லை. பையனை பெங்களூருக்கு அழைத்துச் சென்று கண்ணாடி வாங்கிக் கொடுக்கிறார்.

-
பையன் ஹோசூர் அரசுப் பள்ளியிலும், பெங்களூர் சென்ட்ரல் கல்லூரியிலும் படிக்கிறான். பிறகு சென்னையில் சட்டப் படிப்பு; சேலத்தில் வழக்கறிஞர் தொழில். இந்தப் பையன்தான் சக்கவர்த்தி ராஜகோபாலாச்சாரி. பிறகு இவர் காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் ஈடுபட்டு ராஜாஜி என்றழைக்கப்பட்டார்.

சேலம் நகரசபைத் தலைவராக இருந்த ராஜாஜி, தண்ணீர் குழாய்களைத் திறந்து விடும் வேலைக்கு தாழ்த்தப்பட்டவரை நியமனம் செய்தார். தாழ்த்தப்பட்ட பிரிவைச் சேர்ந்த ஸ்வாமி சகஜானந்தரை வரவேற்று விருந்துக்கு ஏற்பாடு செய்தார். இது தொடர்பான எதிர்ப்புகளுக்கு அவர் அஞ்சவில்லை.
-
ராஜாஜி சென்னை ராஜதானியின் தலைமை அமைச்சராக இருந்தபோது, ஹிந்துக் கோவில்களில் உள்ளே செல்லும் உரிமையைத் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்குக் கொடுக்கும் அவசரச் சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார்.ஜாதி வேறுபாடுகளை வாழ்க்கை முழுவதும் எதிர்த்த ராஜாஜி, திராவிட இயக்கத்தவரால் ஜாதி வெறியராகச் சித்தரிக்கப்பட்டார்.
-
ஆனால், தூற்றியவர்களே அவரை அடுத்த கட்டத்தில் போற்றினார்கள். அவர் விஷயத்தில் ஜாதகம் ஜெயித்தது.ராஜாஜி விஷயத்தில் மட்டுமல்ல, திராவிட இயக்கத்தவரின் முன்னணித் தலைவர் ஒருவர் வாழ்க்கையிலும் ஜாதகம் ஜெயித்தது. அதை அடுத்த பதிவில் பார்க்கலாம்.
-
(நன்றி துக்ளக்)
subbu3

93-மகா பெரியவா – அனுபவங்கள் ஆயிரம்


கோபுலு கூறுகிறார்…..

ஒருநாள் காஞ்சி பரமாச்சாரியார் என்னைக் கூப்பிட்டு அனுப்பி ‘ராமேஸ்வரத்தில் ஆதி சங்கரர் ஆலயம் கட்டப்படுகிறது.  அதன் சுற்றுப்படி சுவர்களில் குரு-சிஷ்ய பரம்பரையில் வந்த மகான்கள் உட்பட பல மகான்களின் உருவங்களையும் புடை சித்திரமாகக் கருங்கல்லில்  செதுக்க இருக்கிறோம்.   அதற்கு நீ அடிப்படைச் சித்திரம் வரைந்து கொடு’  என்று உத்தரவு பிறப்பித்தார்.

அதன்படி, நிறைய சித்திரங்களை வரைந்து எடுத்துக் கொண்டு குளித்தலைக்குப் பக்கத்தில் கல்யாணபுரம் என்ற ஊரில் முகாமிட்டிருந்த பரமாச்சாரியாரை தரிசித்து,  சித்திரங்களை சமர்ப்பித்தேன்.   அந்தச் சித்திரங்களை மிகவும் ரசித்துப் பார்த்துவிட்டு,  “கோபுலு, சில்பி இருவருக்கும் மறுபிறவியே கிடையாது”  என்று கூறி ஆசீர்வதித்தார். அந்த அருளாசியைக் கேட்டு இன்ப வெள்ளத்தில் மிதந்தது என் மனம்.

அதேபோல, பரமாச்சாரியார் மற்றொரு சமயத்தில் காஞ்சி வரதராஜர் கோயிலின் திருச்சுற்றில் உள்ள ஒரு ‘விநாயகர்’  புடை சித்திரச் சிலையை வரைந்து வரப் பணித்தார்.   அதையும் சிரத்தையுடன் வரைந்து அவரிடம் காட்டி ஆசீர்வாதம் பெற்றுக் கொண்டேன்.   அந்தப் பரமாச்சாரியாரது பரிபூரண ஆசி எனக்கு எப்போதும் உண்டு.

எஸ். சந்திரமௌலி தொகுத்துள்ள ஓவியர் கோபுலுவின் கோடுகளால் ஒரு வாழ்க்கை!

மஹா பெரியவா அருள்வாக்கு : -

தானம் கொடுக்கிறோம்‘ என்று சொல்வது கூடத் தப்புதான். ‘பகவான் நம்மைக் கொடுக்கும்படி வைத்தான். கொடுக்கிறோம்‘ என்று அடங்கி, பவ்யமாகக் கொடுக்க வேண்டும். ‘பியாதேஹம்‘ என்கிறது உபநிஷதம். கொடுக்கிறவன் தான் பயப்பட வேண்டும் – ‘ஸம்வித்‘துடன் என்று சொல்கிறது. ‘ஸம்வித்‘ என்றால் ‘நிறைந்த ஞானம்‘. கொடுக்கிறவன், வாங்கிக் கொள்பவன் இரண்டு பேரும் வாஸ்தவத்தில் ஒருவனேதான் என்ற அறிவுதான் அந்த ‘ஸம்வித்‘.

92-மகா பெரியவா – அனுபவங்கள் ஆயிரம்


கிளாரினெட் வித்வான் திரு.ஏ.கே.சி.நடராஜன் கூறுகிறார்…..

பெரிய மடங்கள் அனைத்திலும் வாசித்து இருக்கிறேன். 30 வருடங்கள் பெரியவர் காஞ்சிமடத்தில் இருந்தபோது, வியாச பூஜைக்கு வாசித்திருக்கிறேன். டாலர், ருத்ராட்சம் எல்லாம் பரிசளித்திருக்கிறார் பெரியவர். அவருடைய ஜன்ம நட்சத்திரத்திற்கு காலை 9 மணி முதல் மாலை வரை பூஜை செய்வார், அவ்வளவு நேரமும் தொடர்ந்து வாசித்திருக்கிறேன். ஒருமுறை ஒருவர், காஞ்சிப் பெரியவரைப் பார்க்க வந்திருந்தார். அவர் 10,000, 20,000 ரூபாய் பணக்கட்டுக்களைத் தட்டில் வைத்து அவரிடம் கொடுத்தார். ஆனால், அவர் அதை என்னிடம் கொடுக்கச் சொல்லிவிட்டார். நான், “எனக்கு வாசிப்பதற்கு மடத்தில் பணம் தருகிறார்கள், எனவே இது வேண்டாம்” என்று அந்தப் பணத்தை வாங்க மறுத்தேன். பெரியவரோ, ‘அது கணக்கு, இது சன்மானம்’ என்று கூறி கொடுத்தார்கள். நான் கணக்கு வைத்திருப்பவரிடம் சென்று எனக்கு பெரியவர் பணம் கொடுத்து விட்டார் என்றேன். ஆனால் அவரோ, திரும்பவும் அங்கும் எனக்குப் பணம் கொடுக்கச் செய்தார்.

Guruve Saranam

சதுரம் பதிப்பகம், 34, சிட்லபாக்கம், 2ம் பிரதான சாலை, தாம்பரம் சானடோரியம், சென்னை – 47. (பக்கம்: 288 )

இந்நூல் தமிழக அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் தமிழ் வளர்ச்சிக்கான நூல் வெளியிடும் நிதியுதவித் திட்டத்தில் உதவி பெற்று வெளியிடப் பெற்றுள்ளதென்பதே, இந்நூலின் மிகப்பெரிய சிறப்பு என்று தான் சொல்ல வேண்டும். பரூர் எம்.எஸ்.அனந்தராம ஐயர் முதல் திருவெண்காடு ஏ.ஜெயராமன் உட்பட 19 இசை விற்பன்னர்களின் இசை அனுபவங்கள் கலைபட நேர்காணல் முறையில் இடம் பெற்றுள்ளன. இசைக் கலைஞர்களின் படிப்பு, பெற்றோர், இசைச்சூழல், முதல் குரு, இசை ஆரம்பம், குருகுல வாசம், அதில் அவர்களின் குருவைப் பற்றிய பதிவு, மறக்க முடியாத சம்பவங்கள், முதல் கச்சேரி, தொடர் கச்சேரி, குருமார்களின் வாழ்க்கை வரலாறும் கலைபட பதிவாகியுள்ளன.

Guruve Saranam
இசைக் கலைஞர்கள், இசைத்துறை பற்றி அறிந்து கொள்ள உதவும் நல்ல நூல்.

இப்புத்தகத்தில் 19 முக்கியமான கர்நாடக இசைக்கலைஞர்களின் நேர்காணல்கள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. கர்நாடக சங்கீதம் தவிர இந்த நேர்காணல்களை இழைக்கும் மையக்கரு ‘குரு’ தத்துவம். ஒவ்வொரு இசைக்கலைஞரும் தான் இசைக்கலைஞராகப் பரிமளிக்கக் காரணமாகயிருந்த பெற்றோர்கள், குருமார்களைக் குறித்து விரிவாகப் பேசுகிறார்கள். “இந்த நூல் இசைத்துறை சார்ந்தது. எனவே சம்பவங்கள், தகவல்கள், பயணங்கள் இசைத்துறை சார்ந்த ஒரு கொத்துப் பூக்கள் போலக் காட்சி அளிக்கும். இசைப் பயண வாழ்க்கை வரலாறுகளாவே இவை அமைந்திருக்கின்றன. இசை, அதன் நுணுக்கம் என்று ‘தியரி’ எனப்படும் விளக்கம் சார்பாக சிறிதும், குரு-சிஷ்ய உறவு, அதனதன் மேம்பட்ட நிலை, குருவே பெற்றோராக மாறும் மாயம், பெற்றோரே குருவாகும் நிலை என்று அவரவர் வாழ்வின் உணர்வு நிலைகளைச் சொல்வதே இந்நூல்.” என்று தன்னுடைய முன்னுரையில் சொல்கிறார், இந்நூல் உருவாக முக்கியமான காரணமாக இருந்த எழுத்தாளர் க்ருஷாங்கினி. நான்காண்டுகளாக முயற்சித்து இப்பேட்டிகளை நடத்திப் புத்தகத்தை உருவாக்கியிருப்பவர்கள் ‘தாம்பரம் இசைக்குழு’வைச் சேர்ந்த பாஷ்யம் தம்பதியினர்.

–நன்றி சொல்வனம்

மஹா பெரியவா அருள்வாக்கு : -

நம்மில் ஒவ்வொருவர் ஒவ்வொரு மந்த்ரத்தை உபதேசம் வாங்கிக் கொள்கிறோம். இவற்றை அவரவர் தங்கள் இஷ்டப்படி எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். ஆனாலும் நம் அத்தனை பேருக்கும் உபநிஷத்திலேயே உபதேசித்துள்ள மந்த்ரம் – “தத்த – அதாவது தானம் செய்; நல்ல கொடையாளியாக இரு” என்பதுதான். மற்ற மந்த்ரங்களை ஜபிக்க வேண்டும். இந்த “தத்த” மந்த்ரத்தைக் காரியத்தில் பண்ணிக்காட்ட வேண்டும்.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 460 other followers