எழுத்தாளர் சுஜாதா பற்றி இயக்குனர் ஷங்கர்…


http://balhanuman.files.wordpress.com/2010/10/shankar.jpg?w=276

உங்களுக்கு நேரம் இருந்தால் முழுமையாகப் பாருங்கள்.

அல்லது at least

6:58 முதல் 7:35 வரை

மற்றும்

12:45 முதல் 15:22 வரை

இயக்குனர் ஷங்கர் நமது சுஜாதாவைப் பற்றி என்ன சொல்லியிருக்கிறார் என்று கண்டிப்பாகப் பாருங்கள்…

3-ஸ்ரீமஹாலக்ஷ்மி கடாக்ஷம்! – வேளுக்குடி கிருஷ்ணன்


‘ஹரிவல்லபே‘ என்று பெருமாளுக்குப் பிரியமானவளாகப் போற்றப்படும் ஸ்ரீமஹாலக்ஷ்மி, ‘மனோக்ஞே’ என்றும் துதிக்கப் பெறுகிறாள். மனோக்ஞே என்றால் என்ன தெரியுமோ? அவளுடைய குழந்தைகளாகிய நம்முடைய உள்ளத்தை நன்கு அறிந்தவள் என்பதுதான். நமக்கு என்ன வேண்டும் என்பதைப் புரிந்து வைத்துக்கொண்டு, அதைக் கொடுத்துவிடுகிறாள். பிராட்டியாருக்கு நம்முடைய மனமும் தெரியும், பகவானுடைய மனமும் தெரியும். மூன்று லோகங்களுக்கும் செளபாக்யங்களை அருளக் கூடிய மஹாலக்ஷ்மிதான், நம்முடைய தேவைகளை ஹரிக்கு எடுத்துச் சொல்லி, அதை நமக்குப் பெற்றுத் தருபவளாகத் திகழ்கிறாள். பெருமாளிடம் எப்படி சொன்னால் எடுபடுமோ… அப்படி எடுத்துச் சொல்லி, நமக்கு பெருமாளின் அனுக்கிரஹத்தைப் பெற்றுத் தருகிறாள். ஹரிக்கு பிரியமானவளாக மஹாலக்ஷ்மி இருப்பதால்தான் மஹாலக்ஷ்மிக்குப் பெருமையா என்றால், அதுதான் இல்லை. மஹாலக்ஷ்மி பெருமாளின் திருமார்பை அலங்கரிப்பதால்தான் பெருமாளுக்குப் பெருமையாம்! இப்படி நாம் சொல்லவில்லை, நம்மாழ்வார்தான் சொல்கிறார்.

கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில், திருவட்டாறு என்ற திவ்விய தேசம் இருக்கிறது. ஆதிகேசவ பெருமாள் என்பது இறைவனின் திருநாமம். இங்குள்ள பெருமாள், திருவனந்தபுரம் அனந்தபத்மநாப சுவாமியின் திருவடி இருக்கும் திசையில் தம் திருமுடியையும், திருமுடி இருக்கும் திசையில் திருவடி யையும் வைத்தவராக காட்சி தருகிறார். திருவனந்தபுரம் பெருமாளின் நாபிக் கமலத்தில் பிரம்மா காட்சி தருவார். திருவட்டாறிலோ… பிரம்மா இல்லாமலேயே காட்சி தருகிறார். பிரம்மா தோன்றுவதற்கு முன்பே இங்கே பெருமாள் தோன்றிவிட்டார். அதனால்தான்  ஆதிகேசவன்!

திருவாட்டாறு திருத்தலத்துக்கு வந்த நம்மாழ்வார்,

 ‘திகழ்கின்ற திருமார்பில்

திருமங்கை தன்னோடும்
திகழ்கின்ற திருமாலார்
சேர்விடம் தண் வாட்டாறு
புகழ்நின்ற புள் ஊர்தி போர்
அரக்கர் குலம் கெடுத்தான்
இகழ்வின்றி என்நெஞ்சத்தில்
எப்பொழுதும் பிரியானே’

என்று பாடி இருக்கின்றார்.

பெருமாளின் திருமார்பு திகழ்கின்ற திருமார்பாம். திகழ்கின்ற என்றால், பிரகாசிக்கின்ற என்று சொல்லலாம். அந்த பிரகாசம் பெருமாளுக்கு எப்படி வந்தது தெரியுமோ? திருமங்கையாகிய மஹாலக்ஷ்மி, பெருமாளின் திருமார்பில் இருப்பதால்தான் என்கிறார் நம்மாழ்வார்.

ஏற்கெனவே பெருமாளின் திருமார்புக்கு வைபவம் அதிகம். இன்னும் திருமகள் வேறு அங்கே எழுந்தருளிவிட்டபடியால், எம்பெருமானின் வைபவம் கூடிவிட்டதாம். மஹாலக்ஷ்மி அவருடைய திருமார்பில் எழுந்தருளி இருப்பது எதனால் தெரியுமா? பெருமாளுடைய திருமார்பில் எழுந்தருளி இருந்தால், அவருடைய மனதில் என்ன இருக்கிறது என்று சுலபமாகத் தெரிந்துகொள்ள முடியும் அல்லவா? அப்போதுதானே சமயம் பார்த்து நமக்கு என்ன தேவையோ அதை பெருமாளிடம் இருந்து பெற்றுத்தர முடியும்!

நாம் எல்லா வித்தைகளையும் கற்றிருப்போம். எல்லா விஷயங்களைப் பற்றியும் தெரிந்து வைத்திருப்போம். ஆனால், எல்லாம் வல்ல எம்பெருமானைப் பற்றி மட்டும் தெரிந்துகொள்ள மாட்டோம். அப்படி இருக்கும்போது, பகவானுக்கு மட்டும் நம்மைப் பற்றி தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்று நாம் நினைப்பது எந்த விதத்தில் நியாயம்? ஆனால், மஹாலக்ஷ்மி அப்படி இல்லை. அவளுக்கு எப்போதுமே நம்முடைய நினைவுதான். நம்முடைய உள்ளத்தில் இருப்பதை எல்லாம் உள்ளபடியே தெரிந்துகொண்டு, நேரம் பார்த்து நமக்கு அருள்புரிபவள்.

பெருமாளுக்கு எல்லாம் தெரிந்திருக்கும். சமயத்தில் தன் பக்தர்களின் தேவைகளைப் பற்றி மட்டும் அவருக்குத் தெரியாமலேயே போய்விடுவது உண்டு. இப்படி சொல்லுவதற்கு ஏதேனும் பிரமாணம் இருக்கிறதா என்று கேட்கத் தோன்றும்.

திருஇந்தளூர் என்று ஒரு திவ்ய தேசம். சந்திரன் வழிபட்டு சாப விமோசனம் பெற்ற திருத்தலம் என்பதால் திருஇந்தளூர் என்று பெயர். அங்கே எம்பெருமான் பரிமள ரங்கநாதராக சயனக் கோலத்தில் சங்கு சக்ரதாரியாக சேவை சாதிக்கிறார். பொதுவாக சயனக் கோலத்தில் பெருமாள் சங்கு சக்கரத்துடன் காட்சித் தருவது இல்லை. ஆனால், இந்த திருஇந்தளூர் திவ்விய தேசத்தில் பெருமாள் அப்படி ஓர் அற்புதக் கோலத்தில் திருக்காட்சி தருகிறார். இந்தப் பெருமாளை சேவிக்க வேண்டும் என்பதில் திருமங்கை ஆழ்வாருக்கு அலாதி பிரியம். நடையாய் நடந்து திருஇந்தளூரை அடைகிறார். அப்போது உச்சிகால பூஜை முடிந்து நடை சாத்தப்பட்டுவிட்டது. நம்முடைய ஆழ்வாருக்கோ பெருமாளை உடனே சேவிக்க வேண்டும் என்ற தவிப்பு.


கோயில் பட்டாசார்யரைப் போய் பார்க்கிறார். அவரோ, ”காலை ஆறு மணிக்கு விஸ்வரூபம், ஒன்பது மணிக்கு காலசந்தி, பதினொன்றரை மணிக்கு உச்சிகாலம்; பதிணொண்ணே முக்காலுக்கு நடை அடைச்சுடுவாள். அப்புறம் நான்கரை மணிக்குத்தான்” என்று நடைமுறையை சொல்கிறார்.

திருமங்கை ஆழ்வாருக்கு கோபம் வந்துவிட்டது, அந்த பரிமள ரங்கநாதரின் மேல்:

சொல்லாதொழியகில்லேன் அறிந்த சொல்லின் நும்மடியார்
எல்லோரோடுமொக்க எண்ணியிருந்தீர் அடியேனை
நல்லார் அறிவீர் தீயார் அறிவீர் நமக்கிவ்வுலகத்தில்
எல்லாம் அறிவீர் ஈதே அறியீர் இந்தளூரிலே.

‘உம்மை சேவிக்க வந்திருக்கும் எனக்கு நீர் உடனே தரிசனம் தந்திருக்க வேண்டாமா? எல்லோரையும் போல் என்னையும் எண்ணி இருந்துவிட்டீரா? இந்த உலகத்தில் உள்ள நல்லவை, கெட்டவை அனைத்தும் நீர் அறிவீர். ஆனால், ஒரு பக்தனுக்கு என்ன வேண்டும் என்பது மட்டும் உமக்குத் தெரியாது போலும்.  உம்மை தரிசிக்கும் ஆவலில் வெகு தொலைவில் இருந்து வந்திருக்கும் எனக்கு ஒருமுறை எழுந்து நடந்து வந்து சேவை சாதித்தால் குறைந்தா போய்விடுவீர்? அன்று திரிவிக்கிரமனாக வந்து மூன்றடி நடந்தீர்; பிறிதொரு சமயம் ஒரு ராட்சஸனை அழிப்பதற்காக அயோத்தியில் இருந்து இலங்கை வரை நடந்தீர்; தர்மபுத்திரருக்கு ராஜ்யம் கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காக நடையாய் நடந்து தூது சென்றீர். இவர்கள் அனைவருக்காகவும் நடந்த நீர், எனக்காக வெளியில் நடந்து வந்து தரிசனம் கொடுத்தால் குறைந்தா போய்விடுவீர்’ என்று உரிமையுடன் கோபித்துக் கொள்கிறார் திருமங்கை ஆழ்வார். பெருமானிடமே கோபித்துக்கொள்ளும் அளவுக்கு, மாசற்ற பக்தி கொண்டவர்.

‘உமக்கு ராவணனைத் தெரியும்; கம்சனைத் தெரியும்; சிசுபாலனைத் தெரியும். ஆனால், பிரகலாதனைத் தெரியாது, விபீஷணனுக்கு என்ன வேண்டும் என்பது தெரியாது. அதுவும் இந்த திருமங்கை ஆழ்வாருக்கு என்ன வேண்டும் என்பது உமக்குத் தெரியவே தெரியாது’ என்றெல்லாம் அந்த இந்தளூர் பெருமானிடம், கோபத்துடனும் ஆதங்கத்துடனும் கேட்கும் திருமங்கை ஆழ்வாரின் கண்களுக்கு ஒரு திருவுருவம் தெரிகின்றது. திருமங்கை ஆழ்வாரின் கோபமும் ஆதங்கமும் கண்டு பெருமாள்தான் அவருக்கு தரிசனம் தந்துவிட்டாரா என்றால் அதுதான் இல்லை. பின் யாருடைய திருவுருவம் அவருக்குத்  தெரிந்தது தெரியுமோ?

- கடாக்ஷம் பெருகும்…

தொகுப்பு: க.புவனேஸ்வரி

–நன்றி அவள் விகடன்

109-மகா பெரியவா – அனுபவங்கள் ஆயிரம்


http://www.indiadivine.org/content_images/1/7/paramacharya-01.jpg

வி.என்.சிதம்பரம் கூறுகிறார்…

ரொம்ப வருஷத்துக்கு முன்னாடி காஞ்சிப் பெரியவர் தாம்பரம் தாண்டி நடந்து போயிருக்கார். அப்போது அங்கு ஒட்டப்பட்டிருந்த போஸ்டரை எதேச்சையா பார்த்ததும் பெரியவாளுக்கு பயங்கர கோபம். தன்னோட உதவியாளர்களை கூப்பிட்டு “எனக்கு விளம்பரம் பண்றது பிடிக்கதுன்னு உங்களுக்கு தெரியுமில்லே அப்புறம் எதுக்கு என்னோட படத்தை போட்டு போஸ்டர் ஒட்டியிருக்கேள்…” என்று கடுமையாக திட்டியிருக்கார்.

அப்போது “அந்த போஸ்டர்ல இருக்கறது நீங்க இல்லை… சினிமா நடிகர் சிவாஜி ‘திருவருட் செல்வர்‘ படத்துல சாட்சாத் உங்களை மாதிரியே மேக்கப் போட்டுண்டு நடிச்சார். அதைத்தான் நீங்க போஸ்டராக பார்த்து இருக்கேள்…” என்று சொல்ல… திகைத்துப்போன பெரியவாள், ‘நேக்கு சிவாஜியை பார்க்கணும்போல் இருக்கறது அவரை மடத்துக்கு அழைச்சுண்டு வாங்கோ…’ என்று தனது விருப்பத்தை தெரிவிச்சார். பெரியவாளை தரிசிக்க எத்தனையோ பேர் காத்துண்டு கிடந்தப்போ சிவாஜியை பார்க்க ஆசைப்பட்டது எவ்ளோ பெரிய புண்ணியம். பெரியவாள் கேட்டுக் கொண்டபடி காஞ்சீபுரம் போய் மடத்துல தங்கி பெரியவாகிட்டே ரொம்ப நேரம் மனசுவிட்டு பேசிட்டு வந்தார், சிவாஜி.

கடந்த 40-ஆண்டுகளுக்கு மேலாக செவாலியேயின் நெருங்கிய நண்பராக இருந்தவர் வி.என்.சிதம்பரம். “வாய்யா சீனா தானா…” என்று வாஞ்சையுடன் அழைத்து தன்னுடைய பெட்ரூம்வரை வரக்கூடிய உரிமையை சிதம்பரத்துக்கு வழங்கி இருந்தார் சிவாஜி. நடிகர் திலகம் மரணத்தை தழுவும் முன்பு மாலையில் அப்பலோ ஆஸ்பத்திரியில் சிகிச்சை பெற்றுவந்த சிவாஜியிடம் நீண்டநேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்தார், சிதம்பரம்.

மஹா பெரியவா அருள்வாக்கு : -

ப்ராணாவஸ்தையில் செய்ய வேண்டியது!

ப்ராணாவஸ்தையில் இருக்கிறவர்களிடம் கோயில் பிரசாதத்துடன் போகவேண்டும். அவர்களுக்கு கங்காதீர்த்தம் கொடுக்க வேண்டும். விபூதி இட வேண்டும். துளசியை வாயில் போட வேண்டும். அவர்கள் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டு, ‘சிவசிவ சிவசிவ‘ என்றோ ‘ராமராம ராமராம‘ என்றோ உரக்கச் சொல்ல வேண்டும். உரக்கச் சொல்ல வேண்டியது அவசியம். ஜீவன் காதிலே அது பட்டு அது மனதைத் திருப்ப வேண்டுமாதலால், உயிர் போகும் வரை இப்படி நாமஜபம் செய்வதுதான் ஸ்ரேஷ்டம்.

 

33-திராவிட மாயை – ஒரு பார்வை! – சுப்பு


அரசியல் வாய்ப்பை மறுத்த பாகவதர்

சென்ற பதிவில் முத்துராமலிங்கத் தேவர் நிகழ்த்திய உரையைப் பார்த்தோம் (1957). அது, சட்டமன்றத் தேர்தலுக்கான பிரசாரக்கூட்டம். அதே நேரத்தில் நடந்த இன்னொரு சுவையான சம்பவத்தை இப்போது பார்க்கலாம்.

சித்ரா லட்சுமணன் எழுதிய ‘80 ஆண்டு கால தமிழ் சினிமா– 1931/2011’ என்ற புத்தகத்திலிருந்து:

1957– ஆம் ஆண்டு. தேர்தல் நெருங்கிக் கொண்டிருந்த அந்தச் சூழ்நிலையில் பிரதமர் நேரு திருச்சிக்கு வந்தார். அரசின் விடுதியிலிருந்து பொதுக்கூட்ட மேடைக்குச் செல்லும் வழியில்தான் தியாகராஜ பாகவதரின் வீடு அமைந்திருந்தது. தன் வீட்டு முன் பிரதமர் நேருவிற்கு பிரம்மாண்டமான வரவேற்பளித்தார் பாகவதர். அவரது வீட்டருகே மட்டும் மக்கள் வெள்ளமாகச் சூழ்ந்திருப்பதைக் கண்ட நேரு, “இங்கு மட்டும் கூட்டம் இவ்வளவு சூழ்ந்திருப்பது ஏன்” என்று அப்போதைய தமிழக முதல்வர் காமராஜிடம் கேட்டார்.

“பாகவதரின் பெருமையை நேருவிடம் எடுத்துரைத்த காமராஜ், “பாகவதர் போகும் இடம் எதுவானாலும் பல்லாயிரக்கணக்கில் மக்கள் கூடுவார்கள்” என்றார்.“இவ்வளவு மக்கள் செல்வாக்கு உள்ளவரைத் தேர்தலில் நிறுத்த வேண்டியதுதானே?” என்றார் நேரு.“நேரு உங்களைத் தேர்தலில் நிற்கும்படி கூறுகிறார். எனக்கும் அதில் விருப்பம்” என்று பாகவதரிடம் கூறினார் காமராஜ்.
-
அந்தச் சூழ்நிலையில், வேறு எந்த நடிகராக இருந்தாலும், அந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்டிருப்பார்கள். ஆனால், பாகவதர், “காந்தி, நேரு போன்ற தேசியத் தலைவர்களை மதிப்பதும், அவர்கள் காட்டுகிற வழியில் நடப்பதும்தான் எனக்குத் தெரியுமே தவிர, அரசியலைப் பற்றி எனக்கு ஒன்றும் தெரியாதே” என்று தனக்கு வந்த அரிய வாய்ப்பை, பக்குவமாகப் பேசி நிராகரித்தார்.பெரும் ஜனக் கூட்டத்தையே தன் குரலால் வசீகரித்து வைத்திருந்தவர் பாகவதர். ஆனால், அதை அரசியலில் முதலீடாகச் செய்யக் கூடாது என்ற பண்பு அவருக்கு இருந்தது. புகழின் உச்சியில் இருப்பவர்களுக்கு எளிதில் வராத அடக்கமும் அவரிடம் இருந்தது.
-
அசோக்குமார்’ என்ற திரைப்படத்தில் பாகவதர் ஒரு காட்சியில் ‘குழந்தை’ என்று சொல்லுவதற்குப் பதிலாக ‘குளந்தை’ என்று உச்சரிப்பதாக விமர்சனம் செய்து விட்டார் ‘குண்டூசி’ சினிமா இதழின் ஆசிரியர் பி.ஆர்.எஸ்.கோபால். விமர்சனம் செய்தவரை அழைத்து வந்து படம் பார்க்க ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. படம் பார்க்கும்போதே கோபாலின் பக்கத்து இருக்கையில் பாகவதர் வந்து அமர்ந்தார்.பாகவதர், கோபாலிடம், “அண்ணா, எனக்கு நடிப்பு அதிகமாக வராது. கடவுள் ஏதோ எனக்கு இனிய சாரீரத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார். ஜனங்களும் என்னிடம் பாட்டைத்தான் எதிர்பார்க்கிறார்கள்” என்றார். பிறகு ‘குழந்தை’ உச்சரிப்பு பற்றி கோபால் திருத்தம் வெளியிட்டு, வருத்தம் தெரிவித்துக் கொண்டார்.
-
தியாகராஜ பாகவதரைச் சொந்தம் கொண்டாடி திராவிட இயக்கத்தவர்கள் தொடர்ந்து எழுதுகிறார்கள். அவரைப் பகுத்தறிவுப் பாசறையைச் சேர்ந்தவரைப் போல சித்தரிக்கிறார்கள். ஆனால், அவர் தீவிரமான தெய்வ பக்தி உடையவராக இருந்தார் என்பதுதான் உண்மை.சி.என்.அண்ணாதுரையின் வசனத்தில் தயாரிக்கப்பட்ட சொர்க்கவாசல் (1954) திரைப்படத்திற்கான பாடல்களை உடுமலை நாராயண கவி எழுதினார். உடுமலை நாராயண கவியும் திராவிட இயக்கச் சார்பு உடையவரே. இந்தப் பாடல்களை தியாகராஜ பாகவதர் பாடி நடிக்க வேண்டும் என்று அண்ணாதுரை கேட்டுக் கொண்டார். ஆனால் நாத்திகம் பேசும் வேடத்தில் நடிக்க மாட்டேன் என்று பாகவதர் மறுத்து விட்டார்.

தெய்வத்திற்கும், தேசத்திற்கும் விரோதமான கருத்துக்களைச் சொல்லும் பட வாய்ப்பை, கொள்கைப் பிடிப்பின் காரணமாக நிராகரித்தவர் பாகவதர் மட்டுமல்ல. புகழ் பெற்ற நடிகரான எஸ்.வி.சுப்பையாவும் இதைச் செய்திருக்கிறார். ‘கப்பலோட்டிய தமிழன்’ திரைப்படத்தில் பாரதியாராக நடித்தவர் இவர்.

கே.எஸ்.கோபாலகிருஷ்ணனின் இயக்கத்தில் உருவான ‘ஆதி பராசக்தி’யில் அபிராமி பட்டராக நடித்தவரும் இவரே. திராவிடர் கழகத்தின் சுயமரியாதை மாநாட்டில் நடத்துவதற்காக ‘சிவாஜி கண்ட இந்து சாம்ராஜ்யம்’ என்ற நாடகத்தை சி.என்.அண்ணாதுரை எழுதினார். இதில் சிவாஜி வேடத்தில் நடிக்குமாறு எஸ்.வி.சுப்பையாவுக்கு அழைப்பு வந்தது. “நாத்திகம் பேசும் கட்சியின் மாநாட்டில் நான் நடிக்க மாட்டேன்” என்று எஸ்.வி.சுப்பையா மறுத்து விட்டார்.”

-
இவ்வாறு சித்ரா லட்சுமணன் எழுதியிருக்கிறார்.
-
தொடரும்…
(நன்றி துக்ளக்)
subbu3

108-மகா பெரியவா – அனுபவங்கள் ஆயிரம்


மஹாஸ்வாமிகளுக்கு எல்லா மதத்தினர் மீதும் மரியாதை உண்டு.அதேமாதிரி மற்ற மதத்தினரும் அவருக்கு மரியாதை செலுத்தத் தவறியதே இல்லை. அவர் சமாதியான அன்று மரியாதை செலுத்த வந்தவர்களுள்  சில இஸ்லாமிய சகோதரர்களும் அடக்கம்.

ஒருமுறை சிறந்த இலக்கியவாதியும், கம்பன் கழகத்தின் தலைமை பொறுப்பிலிருந்த திரு.நீதியரசர் இஸ்மாயில் அவர்கள் பெரியவர்களைப் பார்க்க வந்தார். இருவருக்கும் இடையே இலக்கிய விஷயங்களைப் பற்றியும் கம்பராமாயணத்தைப் பற்றியும் விவாதம் வெகு நேரம் நடந்து கொண்டு இருந்தது. மடத்திலிருந்த எல்லோருக்கும் ஸ்வாமிகள் நீதியரசருக்கு என்ன பிரசாதம் கொடுக்கப் போகிறார் என்ற எண்ணமே மிகுதியாக இருந்தது. இந்துக்களுக்கெல்லாம் விபூதி குங்குமம் வழங்கலாம். ஆனால் இந்த இஸ்லாமிய பெரியவருக்கு என்ன கொடுப்பார்? விவாதம் முடிந்து நீதியரசர் விடைபெறும் நேரம் நெருங்கிவிட்டது.

ஸ்வாமிகள் மடத்துச் சிப்பந்தி ஒருவரை அழைத்து சைகையால் ஒரு பொருளைக் கொண்டுவரச் சொன்னார்கள். உடனே அவரும் ஒரு வெள்ளிப் பேழையில் அந்தப் பொருளைக் கொண்டுவந்து ஸ்வாமிகள் முன் வைத்தார். ஸ்வாமிகள் நீதியரசரைப் பார்த்து இந்தப் பேழையில் சந்தனம் இருக்கிறது இதை அணிந்துகொண்டு நலமாக இருங்கள் என்றார். மேலும் கூறினார்   நம் இருமதத்தினருக்கும் பொதுவான அம்சம் இது.   உங்கள் தர்காவிலும் சந்தனக்கூடு உண்டு   எங்கள் கோவில்களிலும் சந்தனம் உண்டு.   நீதியரசரும் சந்தோஷத்துடன் அதை அணிந்து கொண்டு சென்றார்.

மஹா பெரியவா அருள்வாக்கு : -

உயிர் பிரிபவருக்கு உதவி!

சாகிற நிலையில் இருக்கும் ஒரு ஜீவனுக்கு மற்றவர்கள் பெரிய பரோபகாரம் செய்யலாம். அந்த ஜீவனைப் பரமாத்மாவிடம் அனுப்பி வைக்கும் பரம உத்க்ருஷ்டமான உபகாரம். இந்த மாதிரி சமயத்தில் பக்கத்தில் இருப்பவர்கள் பகவத் நாமாவையே கோஷித்துக் கொண்டிருந்தால், அது அந்த ஜீவனை மற்ற நினைப்பிலிருந்து இழுத்துக் கொண்டே இருக்கும். ஒருவன் எத்தனை துன்மார்க்கத்தில் போனவனாக இருந்தாலும், அந்தக் கடைசி நாழியில் இந்த சம்சாரத்திலிருந்து தப்புவதற்குப் பகவானைப் பிடித்துக் கொள்ளத் தவிக்கத் தான் செய்வான். அவனுக்குத் தானாக அந்தத் தாபம் வராவிட்டாலும் கூட, நாம் உண்டாக்கித் தந்து விட்டால், பிடித்துக் கொண்டு விடுவான். நாம் பகவானை நினைக்கும்படியாகப் பண்ணி, அதனால் பகவான் அந்த ஜீவனை எடுத்துக் கொள்ளச் செய்து விட்டால், அதைப் போன்ற உபகாரம் வேறே எதுவும் இல்லை.

ஆயுள் முழுக்க நாத்திகனாக இருந்தவன்கூட, அந்திம காலத்தில் ஏதோ ஒரு பெரிய சக்தியின் கையில்தான் இருக்கிறோம் என்று கொஞ்சமாவது தெரிந்து கொள்ளாமலிருக்க மாட்டான். ஆதலால் நாம் அவனுக்கு உதவுவதை அவன் நிச்சயம் ஏற்றுக் கொள்வான்.

 

32-திராவிட மாயை – ஒரு பார்வை! – சுப்பு


ஹார்விபட்டி என்ற பெயரை ஏன் மாற்றவில்லை?

subbu3

சும்பொன் முத்துராமலிங்கத் தேவரின் வாழ்க்கை நிகழ்ச்சிகளை அறிந்து கொள்வதற்காகவும், கருணாநிதியின் கல்லக்குடி போராட்டம் பற்றிய தேவரின் கருத்தை தெரிந்து கொள்வதற்காகவும், சென்னை கோடம்பாக்கத்தில் இருக்கும் ‘பசும்பொன் தேவர் ஆன்மிக மனித நேய நலச் சங்கத்தின் நிறுவனரான க.பூபதிராஜாவைச் சந்தித்தோம். தேவரைப் பற்றி அவர் கூறியது:

க. பூபதிராஜா

“தேவரையா ஆன்மிகத்தில் ஆழப் பதிந்தவர். தஞ்சை மாவட்டம் ஆடுதுறையைச் சேர்ந்த ஸ்ரீலஸ்ரீ சைதன்ய சுவாமிகளைக் குருவாகக் கொண்டவர். காஞ்சி மஹாஸ்வாமிகளிடம் பக்தி உடையவர். காஞ்சி மஹா ஸ்வாமிகளின் சித்தப்படி இராமேஸ்வரம் அக்னி தீர்த்தக் கடற்கரையில் (1959 செப்டம்பர்) ஆதி சங்கரருக்கு மண்டபம் கட்டும் பணி நடந்தது. அங்கே அடிக்கல் நாட்டும் விழாவில் தேவர் கலந்து கொண்டார்.

-

“தேச பக்தியில் அவர் ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாதவர். வங்கத்தின் சிங்கமான நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸின் தலைமையை அவர் ஏற்றுக் கொண்டார். ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பிலும், குற்றப் பரம்பரை சட்டத்திற்கு எதிரான போரிலும், விவசாயிகள் போராட்டத்திலும், விடுதலை வேள்வியிலும், சிறை வாசத்திலும் நிமிர்ந்து நின்றவர் அவர். ஆனால், நாட்டுக்காக உயிர்த் தியாகம் செய்தவரின் மனைவியைப் பார்த்த தேவர் தலை வணங்கினார். சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து வணங்கினார். மணியாச்சி ஜங்ஷனில் உயிர்த் தியாகம் செய்தவர் வாஞ்சிநாதன். அந்த வாஞ்சிநாதனின் மனைவியைப் பார்த்தவுடன் தேவர் விழுந்து வணங்கினார். வாஞ்சிநாதனின் மனைவிக்குப் பென்ஷன் வழங்க வேண்டும் என்று சட்டமன்றத்தில் தொடர்ந்து பேசினார். அந்த அம்மையாருக்குப் பண உதவியும் செய்தார்.

“திராவிட இயக்கங்கள் பற்றிய தேவரின் கருத்தை அறிந்து கொள்ள, அவருடைய காஞ்சிபுரம் சொற்பொழிவைப் படித்தாலே போதும். 1957–ஆம் ஆண்டு நடந்த சட்டமன்றத் தேர்தலின் போது காஞ்சிபுரத்தில் அவர் பேசினார். அந்தத் தொகுதியில் தி.மு.க. வேட்பாளராகப் போட்டியிட்டவர் சி.என். அண்ணாதுரை என்பது முக்கியமான விஷயம். தன் வாழ்நாளில் பிரிவினை இயக்கங்களோடு எந்தச் சமரசத்தையும் செய்து கொள்ளாதவர் தேவர்” என்கிறார் க.பூபதிராஜா.

இவர் எழுதி வெளியிட்டுள்ள ‘பொக்கிஷம்’ என்ற புத்தகத்திலிருந்து காஞ்சிபுரம் சொற்பொழிவின் சில பகுதிகளைக் கொடுக்கிறேன்.

“திராவிட நாட்டை வடநாட்டான் சுரண்டுகிறான். வட இந்தியன் பெயர் இந்த நாட்டில் இருக்க வேண்டாம். இருந்தால் போராடி மாற்றுவோம்” என்று சொல்கிறார்கள். ரொம்ப சந்தோஷம்.

“டால்மியாபுரம் என்ற பெயரை மாற்றப் போராடிய நீங்கள், ஹார்விபட்டி என்ற பெயரை மாற்ற ஏன் சத்தியாகிரஹம் பண்ணியிருக்கக் கூடாது? வெள்ளைக்காரன் பேர் இருக்கலாம். அதைப் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருக்கணும். அதே நேரத்தில் ‘டால்மியாபுரம்’ என்ற பெயர் போகணும் என்றால், அதை அறிவுடையவன் கேட்பானா?“ஹார்வி மில்லில் பட்டிவீரன் பட்டி சௌந்திர பாண்டியன் வகையறா பங்கு இருக்கிறது. அந்த சௌந்திர பாண்டியன் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் தந்தையாக இருந்ததால், ‘ஹார்விபட்டி’ என்ற பெயரை மாற்ற வேண்டுமென்று சொன்னால், உங்கள் கட்சிக்குப் பணம் வராது.“தமிழன் என்ற பெயராலும், தமிழ் உரிமையைக் காப்பாற்றுகிறோம் என்கிற பெயராலும், தமிழனின் நாகரிகங்களைக் கெடுக்க கூடிய போராட்டங்களையும், பிராமணர் – பிராமணரல்லாதார் என்று சொல்லிக் கொண்டு நாஸ்திகத்தை வளர்ப்பதையும் நாங்கள் அனுமதிக்க மாட்டோம்….“மதம் அரசியலுடன் சேரக் கூடாது’ என்று சொல்கிற வார்த்தையை யார் கொடுத்தார்கள்? ஆங்கிலம் படித்தவர்கள். ஆங்கிலேயப் பிரியர்கள். ரொம்ப சந்தோஷம். அப்படிக் கொடுக்கிறபோது அங்கே என்ன நடக்கிறது?

“எலிசபெத் ராணிக்கு முடிசூட்டுகிற விழா நடக்கிறது. அது அரசியல் திருவிழாவே தவிர, தெய்வீகத் திருவிழா அல்ல. அப்படியிருக்கிறபோது, பிரதம மந்திரியாக இருக்கிறவர் ராணிக்குக் கிரீடத்தைத் தூக்கி வைத்தால் என்ன? ஆனால், ஆர்ச் பிஷப்தான் அந்தக் கிரீடத்தைத் தூக்கி வைக்கிறார்.

“இங்கே மதமும் அரசியலும் சேரக் கூடாது என்று சொல்லி, இங்கிலீஷை காலேஜில் சொல்லிக் கொடுத்துக் கெடுத்தான். தன்னுடைய நாட்டுக்கு மாத்திரம் அதை வைத்திருக்கிறான். இதைப் பார்த்தாவது இங்கே இருப்பவனுக்கு அறிவு வரவேண்டாமா?” – என்றார் முத்துராமலிங்கத் தேவர்.

-
(நன்றி துக்ளக்)
subbu3

107-மகா பெரியவா – அனுபவங்கள் ஆயிரம்


பாண்டிச்சேரி பல்கலைக்கழகம், சில துறைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, அத்துறையில் சிறந்து விளங்குகிறவர்களுக்கு கௌரவ டாக்டர்  பட்டம் வழங்கப் போவதாக பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு அறிவிப்பு வெளியிட்டது.

http://balhanuman.files.wordpress.com/2010/08/vanathi.jpg?w=205

வானதி திருநாவுக்கரசு தமது புத்தக வெளியீடுகள் மூலம் சிறந்த தொண்டை ஆற்றி வருகிறார் என்பது தமிழ் மக்களின் ஏகோபித்த அபிப்பிராயம்.  அதனால் புத்தக பதிப்புத் துறையில் சிறந்து விளங்கும் அவருக்கு டாக்டர்  பட்டம் வழங்க சிபாரிசு செய்திருப்பதாகவும், திருநாவுக்கரசு வாழ்க்கைக் குறிப்புகள் வேண்டுமென்றும் கேட்டிருந்தார்கள்.   எந்தக் காரியத்தை துவங்குவது என்றாலும் திருநாவுக்கரசு, காஞ்சி மகானின் ஆசி இல்லாமல் துவங்கியது இல்லை.

அதனால், தனது வாழ்க்கைக் குறிப்புகள் அடங்கிய கடிதத்தை எடுத்துக்கொண்டு காஞ்சிபுரம் சென்று மகானைச் சந்தித்தார்.  ஒரு பழத் தட்டில் பூக்களுடன் இந்தக் கடிதத்தையும் வைத்து மகான் முன் சமர்ப்பித்தார்.

விவரத்தைச் சுருக்கமாகச் சொல்லி, ஜனாதிபதியின் அனுமதிக்காக லிஸ்ட் டெல்லி போயிருக்கிறது என்று முடித்தார்.

மகான் அக்கடிதத்தை அவரே எடுத்துப் படித்தார்.  ‘அவா வேற தர்ராளாமா ?  நாமதான் ஏற்கனவே உனக்கு  ‘சமய இலக்கிய பிரச்சார மணி’ னு பட்டம் தந்தாச்சே”  என்று சொல்லி அக்கடிதத்தைப் பழத் தட்டிலேயே போட்டுவிட்டார்.  உடனே தன் உதவியாளரை அழைத்து ஒரு சால்வையைக் கொண்டு வரச் சொல்லி, அதை வானதி திருநாவுக்கரசுக்கு அணிவிக்கச் செய்தார்.  அத்துடன் நில்லாது, தன் மார்பில் இருந்த பவளமாளையைக் கழற்றி வானதியாருக்கு அணிவிக்கச் செய்தார்.

மகானே பட்டம் கொடுத்த பிறகு…..வேறு பட்டம் எதுவும் தேவை இல்லை தானே ?  அதேபோல் இன்று வரை பாண்டிச்சேரி பல்கலைக்கழக பட்டம்  அவருக்கு வரவே இல்லை.

மஹா பெரியவா அருள்வாக்கு : -

மஹான்கள் வசந்த காலம் போன்றோர்!

சந்திரனின் கிரணங்கள் லோகத்துக்கெல்லாம் தாப சமனம் தருகிறது. சந்திரனுக்கு இப்படி உலகத்துக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்று ஆசை இருந்து, இதற்காக முயல வேண்டுமென்பதில்லை. தன் இயல்பாகவே அது லோக இதத்தை உண்டாக்குகிறது. அதே போல சஜ்ஜனங்கள் என்ற சாதுக்கள், தங்களுடைய ‘நேச்சர்’படி, இயல்பாக இருப்பதே, நடப்பதே பரோபகாரமாகத் தான் இருக்கும்.

வசந்தகாலம் போல, உலக நலனைச் செய்தபடி உலாவுகிறார்களாம் மஹான்கள். வசந்தம் என்று ஒன்று கண்களுக்குத் தெரிகிறதா? சந்திரனாவது தெரிகிறது. மஹான்கள் தங்களை இப்படிக் காட்டிக் கொள்வது கூட இல்லை.

 

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 467 other followers